Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει πρόνοια... Όταν κολυμπάμε στη θάλασσα, αφήνουμε το σώμα μας ελεύθερο.

Είμαστε βέβαιοι, έχουμε πίστη, πως δεν θα πνιγούμε.

Σκεφτόμαστε ότι η άνωση θα μας κρατήσει στην επιφάνεια.

Τη ζωή μας, όμως, προσπαθούμε να την κάνουμε ευτυχισμένη, αποτινάσσοντας την πίστη στον Θεό.

Λέμε με το στόμα το "Πάτερ ημών", αλλά προχωράμε στη ζωή αφήνοντας την ψυχή μας ορφανή... Οι μέριμνες, τα βάσανα και οι φροντίδες μας γονατίζουν.

Γεμίζουμε απογοήτευση, απελπισία, άγχος, ανασφάλεια κι ύστερα ψάχνουμε την αιτία... Δεν βλέπουμε ότι κουβαλάμε μόνοι μας το φορτίο της ζωής; Γιατί βασιζόμαστε, αποκλειστικά και μόνο, στη δική μας αντοχή; Γιατί δεν εμπιστευόμαστε τη ζωή μας σε Εκείνον; Γιατί δεν αφήνουμε τη λογική μας να δεχτεί πως ο Θεός έχει προνοήσει για όλους, για όλα; Ευστάθιος Ι. Πελεκάνος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους