ΛΕΩ΄Σ ΚΑΙ ΛΕΩΚΟΡΙΟΝ. ΤουGregory Vasdekis Το Λεωκόριον και ο Λεώς. Το Λεωκόριον ή Λεωκόρειον ήταν ιερό, το οποίο οι Αθηναίοι είχαν αφιερώσει στην Πραξιθέα, τη Θεόπη και την Ευβούλη, τις τρεις...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οι τρεις γυναίκες θυσιάστηκαν για να σωθεί η πόλη από τον λιμό.

Βρισκόταν πολύ κοντά στο Βωμό των Δώδεκα Θεών.

Σύμφωνα με τον Θουκυδίδη (Α΄ 20), βρισκόταν στον Κεραμεικό.

Σύμφωνα με τον Δημοσθένη, το Λεωκόριον βρισκόταν «εν μέσω τω Κεραμεικώ, εν αγορά και εγγύς των Πυθοδώρου», δηλαδή στο βόρειο ήμισυ της αγοράς, στην οδό από όπου περνούσαν οι πομπές στα παλαιότερα χρόνια. Το Λεωκόριο χρησιμοποιούνταν τουλάχιστον από τα τέλη του 6ου αι. π.Χ., μιας και σε αυτό το σημείο τοποθετεί ο Θουκυδίδης την δολοφονία του Ίππαρχου από τους Αρμόδιο και Αριστογείτονα το 514 π.Χ.. Είναι επίσης γνωστό, πως μετά τη δολοφονία, στο σημείο στήθηκαν ανδριάντες, προς τιμήν αυτών των δύο τυραννοκτόνων.

Στα τέλη του 4ου αι. π.Χ. η λειτουργία του Λεωκόριου έπαψε, όμως υπάρχουν ενδείξεις για συνέχιση της λατρείας και σε μεταγενέστερες περιόδους. Ο Λεώς.

Ήταν επώνυμος ήρωας της Λεοντίδας φυλής και ένας από τους επώνυμους ήρωες των αττικών φυλών, των οποίων τα αγάλματα ήταν στο Μνημείο των Επωνύμων Ηρώων, στην αθηναϊκή Αγορά κοντά στη Θόλο, το Πρυτανείο και παραπλεύρως από το Μητρώο (το παλαιό Βουλευτήριο των 500). Ήταν γιος του Ορφέα και είχε έναν γιο, τον Κύλανθο και τρεις κόρες, την Πραξιθέα (ή Φασιθέα ή Φρασιθέα), την Θεόπη και την Ευβούλη.

Υπακούοντας σε χρησμό από το Μαντείο των Δελφών, σύμφωνα με μια εκδοχή, φέρεται να θυσιάσθηκε ο ίδιος ή σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, φέρεται να θυσίασε τις τρεις κόρες του, προκειμένου να ανακουφίσει την πόλη της αρχαίας Αθήνας από μια επιδημία ή την πείνα.

Μια περιοχή στην Αττική και ένα Ηρώον ειπώθηκε ότι έλαβε το όνομα «Λεωκόριον» μετά τη θυσία των θυγατέρων του Λεώ (αρχαία ελληνικά: Λεὡ κόραι). ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΤΟ ΟΤΙ ΕΔΩ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΓΙΝΕ Η ΤΥΡΑΝΝΟΚΤΟΝΙΑ. Ο Αρμόδιος και ο Αριστογείτων ήταν ένα ζευγάρι της αρχαίας Αθήνας που σκότωσε το καλοκαίρι του 514 π.Χ. τον Πεισιστρατίδη τύραννο Ίππαρχο, αδελφό του Ιππία κυρίως για λόγους εκδίκησης και αντιζηλίας, του πολιτικού κινήτρου μη αποκλειομένου.

Στη συνέχεια πάντως, για κοινωνικούς και πολιτικούς λόγους, ο αθηναϊκός λαός τίμησε τους δύο άνδρες ως τυραννοκτόνους, ήρωες της δημοκρατίας, έστησε αγάλματά τους, έβαλε την μορφή τους σε νομίσματα, συντηρούσε δημοσίᾳ δαπάνῃ τους συγγενείς τους, τους προσέφερε θυσίες σαν σε ημίθεους και απαγόρευε σε δούλους να δίνουν αυτά τα δύο ονόματα στα παιδιά τους. ΕΙΚΟΝΕΣ.

Στο τοπογραφικό διάγραμμα διακρίνεται το Λεωκόριο στο πάνω μέρος, προς τη μέση.

Το ρωμαϊκό αντίγραφο των "Τυραννοκτόνων" στο εθνικό αρχαιολογικό μουσείο της Νάπολης.

Το πρωτότυπο ήταν έργο των Κριτίου και Νησιώτη.

Το σπουδαιότερο έργο των δύο αυτών αδριαντοποιών ήταν ακριβώς το χάλκινο σύμπλεγμα των τυραννοκτόνων Αρμοδίου και Αριστογείτονα που παράγγειλαν και ανέγειραν οι Αθηναίοι στην ορχήστρα της αρχαίας Αγοράς το 477 π.Χ. Το έργο δεν έχει διασωθεί, αλλά απεικονίσεις του διασώθηκαν σε μαρμάρινα ανάγλυφα, παραστάσεις αγγείων, νομίσματα καθώς και σε λείψανα αντιγράφων που βρέθηκαν στην Ιταλία.

Το καλύτερα διατηρημένο αντίγραφο του συμπλέγματος αυτού βρίσκεται σήμερα στο εθνικό αρχαιολογικό μουσείο της Νάπολης στην Ιταλία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους