Είμαστε όλοι μνημεία: αγάπης, τραυμάτων, τύχης, πόνου, προσωρινότητας. Κι ως μνημεία αναπαραγόμαστε, με τα παιδιά και τα βιβλία μας,με τους γονείς που μας γεννούν και τους γεννάμε, με τα ζώα που μας...
Είμαστε όλοι μνημεία: αγάπης, τραυμάτων, τύχης, πόνου, προσωρινότητας. Κι ως μνημεία αναπαραγόμαστε, με τα παιδιά και τα βιβλία μας,με τους γονείς που μας γεννούν και τους γεννάμε, με τα ζώα που μας εξανθρωπίζουν… Υπάρχουν άνθρωποι που δεν πολυσυμπαθούν τα ζώα και τσινάνε όταν μιλάμε για συνύπαρξη, οικογένεια, τετράποδα παιδιά.
Θεωρούν ότι σφετεριζόμαστε όρους που ανήκουν αποκλειστικά στην ανθρώπινη γονεϊκότητα- ότι είμαστε στην καλύτερη, γραφικοί και στη χειρότερη διαταραγμένοι.
Είναι κρίμα, κι όχι επειδή η επιθετικότητα τους μας αγγίζει, αλλά γιατί με τέτοιες απόψεις, τα παιδιά τους θα μεγαλώσουν χωρίς τον ψυχικό θησαυρό ενός αγαπημένου ζώου… Σε αυτόν που δεν μπορεί- ή δεν θέλει- να καταλάβει, είναι αδύνατον να εξηγήσεις πόσο η συμβίωση μοιάζει με την πατρότητα ή την μητρότητα.
Ζεις με ένα πλάσμα εξαρτημένο από σένα, κι από τη στοργή σου, που σου δίνει απίστευτη χαρά, γαλήνη, πίστη, συντροφικότητα.
Αγωνιάς για το μικρότερο του πρόβλημα, τρέμει η ψυχή σου όταν το πας στο γιατρό, φροντίζεις να τρέφεται σωστά, να έχει παιχνίδια, εξόδους, αναψυχή.
Κι η συναίσθηση - όσο κι αν την απωθείς-ότι ο χρόνος που σας έχει χαριστεί είναι μετρημένος καθιστά την κάθε επαφή με το παιδί σου ( ναι, το παιδάκι σου) αφάνταστα πολύτιμη…. Αύγουστος Κορτώ / «Τζέρι» Photo credits: Michelle Maddox #loveforanimals #dogs #eternaldevotion Πηγή Φαρμακείο Γκιούρδα Χριστίνα - Giourda Pharmacy
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους