#ΚακοπαιδικαΛημματα ΛΗΜΜΑ: Θεωρία και Πράξη Θεωρία (η):Ένα περίτεχνο, αλεξίσφαιρο γιλέκο, πλεγμένο εξ ολοκλήρου από αέρα κοπανιστό, το οποίο φοράει περήφανα ο άνθρωπος για να προστατευτεί από τα πυρά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πράξη (η): Η σφαίρα. Φανφαρονικές Πτήσεις Στη θεωρία, ο άνθρωπος είναι το απόγειο της δημιουργίας, ένα πλάσμα φτιαγμένο από αστρόσκονη και ευγενή ιδεώδη.

Παράγουμε μεγάλα λόγια με την ίδια ακριβώς ευκολία που οι αγελάδες παράγουν μεθάνιο, και περίπου με την ίδια δραματική επίπτωση στη βελτίωση του παγκόσμιου κλίματος.

Είμαστε, κατά βάθος, απλώς εξελιγμένοι πίθηκοι με καλή γραμματική και τεράστιο υπαρξιακό άγχος.

Στήνουμε επιτροπές, γράφουμε μανιφέστα και γεμίζουμε το τεράστιο, κρύο κενό του διαστήματος με ακατάσχετους **φανφαρονισμούς**, ελπίζοντας μάλλον ότι το Σύμπαν θα βαρεθεί να μας ακούει και θα πάει να ενοχλήσει κανέναν άλλο πλανήτη. Η Σύγκρουση με τα Αμείλικτα Γεγονότα Όπως λέει και ο μπάρμπας μου, ο Ευριπίδης η διαφορά μεταξύ θεωρίας και πράξης είναι ότι στη θεωρία δεν υπάρχει καμία διαφορά, αλλά στην πράξη υπάρχει.

Η θεωρία είναι ένα υπέροχο μέρος για να ζεις, μέχρι που βγαίνεις από την μπροστινή πόρτα και σκοντάφτεις πάνω σε ένα αμείλικτο γεγονός.

Tα γεγονότα είναι εξαιρετικά αγενή και στερούνται καλών τρόπων.

Δεν ενδιαφέρονται καθόλου για το πόσο λαμπρό είναι το θεωρητικό σου μοντέλο.

Όταν η Θεωρία υποστηρίζει με πάθος, «μπορώ να πετάξω αν πιστέψω πραγματικά στον εαυτό μου» και η Πράξη απαντά «βαρύτητα», η βαρύτητα δεν πρόκειται να καθίσει σε στρογγυλή τράπεζα για να διαπραγματευτεί.

Θα σε κάνει λεκέ στο πεζοδρόμιο, χωρίς καν να της χαλάσει η διάθεση. Το Πόρισμα της Ματαιότητας Και τελικά, τι μένει; Η ματαιότητα της ύπαρξης.

Όλοι έχουμε ένα τέλειο, αψεγάδιαστο σχέδιο στο κεφάλι μας για το πώς πρέπει να δουλεύει ο κόσμος, μέχρι που η ζωή μάς ρίχνει μια μεγαλοπρεπή γροθιά στο στόμα.

Στήνουμε τα θεωρητικά μας κάστρα στην άμμο, νιώθοντας σπουδαίοι, έρχεται η παλίρροια της πραγματικότητας και τα ισοπεδώνει.

Και στο τέλος, όλοι καταλήγουμε τροφή για τα ίδια σκουλήκια, ανεξάρτητα από το πόσα διδακτορικά, ιδεολογίες ή αυταπάτες είχαμε κορνιζάρει στον τοίχο μας.

Παράδείγματα προς εμπέδωση Η Διαιτητική Ουτοπία Στη Θεωρία: Το σώμα σου είναι ένας ναός. Είναι Κυριακή απόγευμα, αγοράζεις κινόα, σπόρους τσία, και ρυζογκοφρετες που έχουν την υφή φελιζολ . Ατενίζεις το μέλλον με το ύφος στωικού φιλοσόφου.

Το πλάνο λέει «αποτοξίνωση, διαλειμματική νηστεία και πνευματική διαύγεια». Στην Πράξη: Είναι Τρίτη, 2:00 τα ξημερώματα.

Ο «ναός» πολιορκείται από τους βαρβάρους.

Στέκεσαι μπροστά στο ανοιχτό ψυγείο, φωτισμένος από την απόκοσμη λάμψη του, τρώγοντας κρύα πίτσα πεπερόνι κατευθείαν από το κουτί και αλείφοντας μαγιονέζα πάνω σε ένα κομμάτι μπαγιάτικο τσουρέκι.

Το μόνο πράγμα που κάνεις «διαλειμματικά» είναι να ανασαίνεις μεταξύ των μπουκιών, προσπαθώντας να γεμίσεις τη ματαιότητα της ύπαρξης με υδατάνθρακες. Η Αυταπάτη του Σουηδικού Επίπλου (IKEA) Στη Θεωρία: Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό ζώο που κατασκευάζει εργαλεία.

Κρατάς ένα εγχειρίδιο συναρμολόγησης με ένα χαμογελαστό ανθρωπάκι, κι ένα μικρό κλειδί Άλεν.

Σκέφτεσαι: «Πόσο δύσκολο να είναι; Θα δαμάσω την ύλη.

Θα φτιάξω τη βιβλιοθήκη σε είκοσι λεπτά και θα νιώσω περήφανος ως συνεχιστής του Αρχιμήδη. Στην Πράξη: Τέσσερις ώρες αργότερα.

Έχεις βάλει τα ράφια ανάποδα, η βιβλιοθήκη γέρνει σαν να την χτύπησε εγκεφαλικό, και το χαλί έχει ποτιστεί με τα δάκρυα της απόγνωσής σου.

Κοιτάς δυο ξύλινους πείρους και μια βίδα που περίσσεψαν, τα οποία σε κοιτούν κι αυτά πίσω, χλευάζοντας την ανθρώπινη διάνοια.

Το χαμογελαστό ανθρωπάκι του εγχειριδίου σού φαίνεται πλέον σαν ένας Σουηδός σαδιστής που γελάει με την εφήμερη ανθρώπινη φύση.

Έτσι πάει. Ο Αντικατοπτρισμός της πολύ πρωινης Παραγωγικότητας Στη Θεωρία: Βάζεις το ξυπνητήρι στις 5:30 π.μ. Έχεις διαβάσει άρθρα για το πώς οι CEO πολυεθνικών ξυπνούν αξημέρωτα.

Θα σηκωθείς, θα κάνεις διαλογισμό, θα τρέξεις πέντε χιλιόμετρα, θα πιεις χλιαρό νερό με λεμόνι και θα γράψεις στο ημερολόγιο ευγνωμοσύνης σου.

Θα είσαι ένας Τιτάνας της Σύγχρονης Εποχής. Στην Πράξη: Χτυπάς το "Snooze" (Αναβολή) με την αγριότητα πιθήκου που σκοτώνει λεοπάρδαλη με ένα κόκαλο.

Στις 8:14 π.μ., σέρνεσαι έξω από το κρεβάτι, φοράς με τα χίλια ζόρια ένα παντελόνι, και πίνεις έναν φραπέ καραβίσιο και με το ένα μάτι κλειστό από τη νύστα σέρνεις τα βήματα να αδράξεις τη μέρα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους