Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να ερωτεύονται παράφορα έναν παίκτη, να δένονται μαζί του στα όρια της εμμονής, ακόμα κι αν δεν τους έχει χαρίσει όλα όσα ονειρεύτηκαν; Πώς γίνεται να ποντάρουν τα πάντα πάνω του, λες και δεν υπάρχει άλλος στον πλανήτη; Η απάντηση κρύβεται στη μαγεία.

Όχι στη μαγεία που φέρνει άμεσα αποτελέσματα –αλλιώς τα όνειρα δεν θα λέγονταν όνειρα– αλλά σε εκείνη την ακαταμάχητη αύρα του να κάνει τα πράγματα με τον δικό του, μοναδικό τρόπο.

Έναν τρόπο που οι φίλαθλοι καταλαβαίνουν, λατρεύουν και θεωρούν ως τον απόλυτο οιωνό επιτυχίας.

Σπάνια βλέπουμε τέτοιο απολαυστικό χάος για την κλήση ενός παίκτη στο Μουντιάλ.

Με το που πρόφερε το όνομα του ο Αντσελότι, ξέσπασαν πανηγυρισμοί παντού: στην αίθουσα Τύπου, στα σαλόνια των σπιτιών, ακόμα και έξω από τα γραφεία της ομάδας του.

Μέχρι και ένας παίκτης του βεληνεκούς του Μαρσέλο πανηγύρισε σαν μικρό παιδί ακούγοντας το όνομά του.

Η ιστοσελίδα Globoesporte έστειλε μάλιστα ρεπόρτερ έξω από το σπίτι του, περιμένοντας μια ιστορική αντίδραση, αποδεικνύοντας πως στη Βραζιλία, η απλή παρουσία του Νεϊμάρ στην αποστολή βιώνεται ως εθνικός θρίαμβος.

Η κλήση του ήταν το αποκορύφωμα μιας καθολικής απαίτησης.

Από τον Πρόεδρο της χώρας που πήρε θέση και το κοινοβούλιο, μέχρι θρύλους όπως ο Ρομάριο και ο Ρονάλντο.

Ο σπουδαίος Ριβελίνο δήλωσε χαρακτηριστικά πως, αν ήταν στη θέση του προέδρου της Ομοσπονδίας και ο Νεϊμάρ δεν καλούνταν, θα έπαιρνε τη φανέλα του και θα την φορούσε στο άγαλμα του Χριστού του Λυτρωτή για να μην την αγγίξει κανείς άλλος! Ο Αντσελότι παραδέχτηκε χαριτολογώντας πως όλοι –δημοσιογράφοι, αναλυτές, τραγουδιστές, μέχρι και πιλότοι– του έδιναν συμβουλές για την αποστολή, με την έμμεση απαίτηση να είναι πάντα η ίδια: "Πάρε τον Νεϊμάρ". Γιατί, όμως, τόση επιμονή; Επειδή πρόκειται για ένα ασύλληπτο ποδοσφαιρικό φαινόμενο.

Πέρα από τους τίτλους, μιλάμε για τον πρώτο σκόρερ στην ιστορία της εθνικής Βραζιλίας, μιας χώρας που έχει "γεννήσει" τους μεγαλύτερους αστέρες του αθλήματος.

Η αλήθεια είναι πως η σημερινή γενιά δεν διαθέτει κανένα επιθετικό ταλέντο που να έχει έστω το 5% της δικής του ποιότητας, της προσωπικότητας και της γενναιότητάς του να βγαίνει μπροστά στα δύσκολα.

Το είδαμε στο Μουντιάλ του 2014, όταν παραλίγο να μείνει παράλυτος από το δολοφονικό μαρκάρισμα του Ζούνιγκα.

Το ξαναείδαμε στο Μουντιάλ του 2022, όταν έσφιξε τα δόντια παίζοντας με τραυματισμένους συνδέσμους στον αστράγαλο, κάνοντας εντατικές θεραπείες για να επιστρέψει άμεσα στο χορτάρι.

Υπάρχει, ωστόσο, ένας ακόμα πιο σημαντικός λόγος. Ο Νεϊμάρ δεν κέρδισε τη θέση του μόνο χάρη στην επικοινωνιακή πίεση ή τη δημοφιλία του, αλλά επειδή δούλεψε σκληρά για αυτήν.

Επιστρέφοντας στη Σάντος, ακολούθησε ένα αυστηρό, εξατομικευμένο πρόγραμμα αποκατάστασης: απέφυγε τα γήπεδα με συνθετικό χλοοτάπητα και έκανε προσεκτική διαχείριση του χρόνου συμμετοχής του για να βρει τη φόρμα του.

Όπως δήλωσε ο ίδιος ο Αντσελότι, η κλήση του βασίστηκε στην κατακόρυφη βελτίωση της φυσικής του κατάστασης τον τελευταίο καιρό. Ο Αντσελότι δεν είναι αφελής.

Επέλεξε έναν ηγέτη, ένα ίνδαλμα που εμπνέει απόλυτη εμπιστοσύνη στους συμπαίκτες του. Ο Νεϊμάρ δεν είναι απλά ένα γούρι, είναι η ίδια η ποδοσφαιρική τύχη προσωποποιημένη.

Αυτό που έκανε πέρυσι στη Σάντος τα λέει όλα: αγνόησε τις ιατρικές συμβουλές, πίεσε το κορμί του στα όριά του στις τελευταίες αγωνιστικές για να σώσει την ομάδα από τον υποβιβασμό, και μπήκε στο χειρουργείο μόνο όταν η αποστολή είχε εξετελεστεί.

Αυτό τον κάνει τον απόλυτο ήρωα του λαού, μια ιδιοφυΐα που καταθέτει το θεόσταλτο ταλέντο της στο γήπεδο αποκλειστικά για τους φιλάθλους.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους