Η Βαρκελώνη είναι βαρετή. Γιατί είναι μια πίστα που φτιάχτηκε απλά σαν spin-off του Ολυμπιακού Πάρκου για τους Αγώνες του '92. Ή για έναν ακόμα μονότονο γύρο Δοκιμών, στην καρδιά του πληκτικού...
Η Βαρκελώνη είναι βαρετή. Γιατί είναι μια πίστα που φτιάχτηκε απλά σαν spin-off του Ολυμπιακού Πάρκου για τους Αγώνες του '92. Ή για έναν ακόμα μονότονο γύρο Δοκιμών, στην καρδιά του πληκτικού Χειμώνα.
Μια πίστα που κερδίζει πάντα ο καλύτερος.
Αφού -όπως λέει το κλισέ- πιλότοι και ομάδες την ξέρουν καλύτερα κι απ' την παλάμη τους.
Κι όμως, όταν απειλήθηκε να εκτοπιστεί βιαίως από το καλεντάρι, φοβήθηκα πως θα μου λείψει.
Αφού μέσα στην τελευταία 35ετία, εξελίχθηκε αυτοδίκαια στην καρδιά του Ισπανικού motorsport· έστω κι αν εδράζεται στην πάντα αυτονομιστική Καταλούνια.
Και για μερκές μέρες γινόταν η πρωτεύουσα των Asturianos, που μετακινούνταν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, για να δουν τον Fernando Alonso να εκτοξεύει σαν πυραυλάκατο κάποιο μονοθέσιο (ιδίως της Scuderia Ferrari) στην εκκίνηση.
Τελικά η χρυσή τομή βρέθηκε, η Μαδρίτη παρέλαβε το Grand Prix που ήθελε στο εμπορικό κέντρο που χτίζει στον αντίστοιχο Βοτανικό· και η Βαρκελώνη διατηρεί το δικό της -έστω σε rotation- ως το 2032.
Για να μπορέσουμε να γκρινιάξουμε τουλάχιστον τέσσερις ακόμα φορές, για το πόσο βαρετή μάς φαίνεται (και μάλλον πολύ συχνά είναι). #MonsieurF1
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους