Διαρκής Αγώνας | 📌 Κάλεσμα στον Βόλο για την πανελλαδική πορεία για τα 6 χρόνια από τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου. 📍13 IOYNIOY ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ...

Πλήρες Κείμενο:

Διαρκής Αγώνας | 📌 Κάλεσμα στον Βόλο για την πανελλαδική πορεία για τα 6 χρόνια από τον βασανισμό του Βασίλη Μάγγου. 📍13 IOYNIOY ΟΛΕΣ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΑΔΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΡΗΓΑ ΦΕΡΑΙΟΥ, ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΒΟΛΟΥ στις 12:00 🔗 Ολόκληρο το κάλεσμα εδώ: https://diapyros.net/kalesma-ston-volo-gia-tin-panelladiki-poreia-gia-ta-6-chronia-apo-ton-vasanismo-tou-vasili-mangou/ Ο βασανισμός του Βασίλη αποκαλύπτει με απόλυτη σαφήνεια το ταξικό φίλτρο της δικαιοσύνης.

Η αστική τάξη, το κράτος της και οι κατασταλτικοί του μηχανισμοί την αξιοποιούν ως εργαλείο για την υπεράσπιση των συμφερόντων της αστικής εξουσίας και των μονοπωλιακών ομίλων.

Όπως είχαμε γράψει και πιο παλιά: «Η αστυνομία «εκτέλεσε» άρτια το καθήκον της, ακολουθώντας τις εντολές του αστικού κράτους και της ντόπιας εξουσίας, οι οποίες ήταν σαφείς: «ΠΡΟΣΤΑΤΕΨΤΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕ ΚΑΘΕ ΚΟΣΤΟΣ». Μια εταιρία η οποία καίει κυριολεκτικά «σκουπίδια» για καύσιμο, μολύνοντας συνεχώς το φυσικό περιβάλλον του Βόλου με την πλειοψηφία της τοπικής κοινωνίας να θέλει να κλείσει και να απομακρυνθεί από την περιοχή.

Κατ’ επέκταση, η δολοφονία του Βασίλη δεν ήρθε εν κενώ χρόνου.

Αντίθετα, ήρθε να προστεθεί σε μια συνθήκη όπου το αστικό κράτος και η δημοτική αρχή, ως εντολοδόχοι της ΑΓΕΤ-Lafarge ειδικότερα και του μεγάλου κεφαλαίου ευρύτερα, στήνουν συνεχώς κατηγορητήρια ενάντια σε ντόπιους αγωνιστές, επιτίθενται και λασπολογούν δομές λαϊκής αυτοκυριαρχίας, όπως η «Λαϊκή Συνέλευση Σταγιατών», και προσπαθούν γενικότερα να αποσιωπήσουν οτιδήποτε αντιτίθεται στην κυριαρχία τους. (…) Ως εκ τούτου, δεν πρέπει να αντιλαμβανόμαστε την άγρια καταστολή απέναντι στο κίνημα κατά της καύσης σκουπιδιών και τη δολοφονία του Βασίλη ως ένα μεμονωμένο περιστατικό αλλά ως ένα κομμάτι ενός ευρύτερου παζλ της αστικής πολιτικής.

Συγκεκριμένα, συνδέεται με τις επιδιώξεις της ΑΓΕΤ για τη δημιουργία Επιχειρηματικού Πάρκου Μεμονωμένης Μεγάλης Μονάδας (ΕΠΜΜΜ), διεκδικώντας να εξαιρεθεί από τις κείμενες διατάξεις της δασικής νομοθεσίας, καθώς και με την προετοιμασία για την έναρξη εργασιών για το εργοστάσιο επεξεργασίας SRF». Την περίοδο που διανύουμε, δεν μπορούν να συγκαλυφθούν τα συγκρουόμενα συμφέροντα μεταξύ εργατικής και αστικής τάξης, λαών και ιμπεριαλιστών.

Η «πράσινη ανάπτυξη» μεταφράζεται στην πράξη ως μια τεράστια μετακύλιση του κόστους –περιβαλλοντικού και οικονομικού– στις εργαζόμενες τάξεις, μέσα από πράσινους φόρους, ανατιμήσεις και ιδιωτικοποιήσεις, ενώ την ίδια στιγμή η Ελλάδα λειτουργεί ως προκεχωρημένο φυλάκιο του ΝΑΤΟ, εμπλεκόμενη ενεργά στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και στρέφοντας την οικονομία και την παραγωγή της προς τον πόλεμο.

Στο όνομα της “ενεργειακής μετάβασης”, οι Έλληνες καπιταλιστές και οι πολυεθνικές της ενέργειας φιλοδοξούν να μετατρέψουν τη χώρα σε «μπαταρία» της ΕΕ και σε κόμβο γεωπολιτικών παιχνιδιών, με τη συναίνεση όλων των κυβερνήσεων και των ευρωενωσιακών σχεδιασμών.

Παράλληλα, πάλι στο όνομα της “ενεργειακής μετάβασης” κλείνουν το εργοστάσιο της ΛΑΡΚΟ -κατι το οποίο έφερε σημαντικούς εργατικούς αγώνες-, αφήνουν αναξιοποίητα κοιτάσματα ουρανίου στις Σέρρες, τοποθετούνται ανεμογεννήτριες μη φιλικές προς το περιβάλλον και σύμφωνα με τις ανάγκες του κεφαλαίου και όχι του λαού ή ακόμα, δημοτικές αρχές όπως αυτή του Μπέου, καίνε σκουπίδια χωρίς κανένα ενδιαφέρον προς τον τόπο και τους ανθρώπους του, επειδή είναι περισσότερο κερδοφόρο.

Η εγχώρια αστική τάξη, όπως και οι τοπικοί της υπεργολάβοι – επιχειρηματίες, δημοτικές και περιφερειακές αρχές – προσδένονται στο άρμα αυτό, διεκδικώντας το μερίδιό τους από τα κέρδη.

Οι λαοί όμως εκτοπίζονται – είτε από πόλεμο, είτε από περιβαλλοντική καταστροφή – για να έρθουν επενδύσεις και τουρίστες, ενώ η ίδια η τοπική κοινωνία δεν αξιοποιεί τον τόπο της, αλλά ζει ως φθηνό εργατικό δυναμικό σε μια γη που την καρπώνονται οι λίγοι.

Μπροστά σε αυτή τη συνθήκη, το δίκαιο κίνημα του Βόλου –που υπερασπίζεται τη ζωή απέναντι στην κερδοφορία– δεν μπορεί να αφεθεί και να γίνει έτσι απλά ανεκτό, και γι’ αυτό το αστικό κράτος και ο τοπικός του βραχίονας καταφεύγουν στην καταστολή.

Γιατί η ίδια η ύπαρξή του αποτελεί απειλή για το κέντρο λήψης των αποφάσεων, δηλαδή το κεφάλαιο και το κράτος του.

Η υπόθεση του Βασίλη Μάγγου, οφείλει να βρει ενωμένα τα υγιή αγωνιζόμενα κομμάτια του λαού ενάντια στην καταστολή των πάσης φύσεως αγώνων. Το Σάββατο 13/06/2026 οφείλουμε να δώσουμε το παρόν για τον Βασίλη, την οικογένειά του, για όλο τον αγωνιζόμενο λαό και να βάλουμε ένα τέλος στην τρομοκράτηση των λαϊκών αγώνων από τους μισθοφόρους μπάτσους που πληρώνονται για να ανοίγουν κεφάλια και να μας βυθίζουν στην εξαθλίωση και την απάθεια. ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΙΡΗΝΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΔΕΝ ΘΑ ΞΕΧΑΣΤΕΙ ΤΙ ΚΑΝΑΝ ΣΤΟΝ ΒΑΣΙΛΗ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΡΑΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ, ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΪΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους