Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η συκοφαντία: όταν ο στόχος δεν είναι να σε νικήσουν, αλλά να σε μικρύνουν -Υπάρχουν πολλές μορφές σύγκρουσης ανάμεσα στους ανθρώπους.

Υπάρχει η ανοιχτή διαφωνία, η αντιπαράθεση, ακόμη και η εχθρότητα.

Η συκοφαντία όμως είναι κάτι διαφορετικό.

Δεν επιτίθεται σε αυτά που κάνεις.

Επιτίθεται σε αυτό που είσαι.

Ο συκοφάντης δεν αρκείται να διαφωνήσει μαζί σου.

Δεν του αρκεί να σε ανταγωνιστεί.

Προσπαθεί να διαμορφώσει μια αρνητική εικόνα για εσένα στους άλλους, συνήθως όταν εσύ απουσιάζεις και δεν μπορείς να υπερασπιστείς τον εαυτό σου.

Η συκοφαντία είναι ένας πόλεμος που διεξάγεται στο σκοτάδι. -Από τι είδους ανθρώπους ξεκινά; Δεν είναι όλοι οι συκοφάντες ίδιοι.

Υπάρχουν άνθρωποι ανασφαλείς, που αισθάνονται ότι απειλούνται από την παρουσία κάποιου άλλου.

Υπάρχουν άνθρωποι που ζηλεύουν την αποδοχή, την αξιοπιστία ή το κύρος που έχει αποκτήσει κάποιος με κόπο.

Υπάρχουν άνθρωποι που διεκδικούν εξουσία και γνωρίζουν ότι ο πιο εύκολος τρόπος να ανέβουν δεν είναι να γίνουν καλύτεροι, αλλά να μειώσουν τους άλλους.

Υπάρχουν όμως και οι πιο επικίνδυνες περιπτώσεις: άνθρωποι ιδιαίτερα έξυπνοι, κοινωνικά ικανοί και χειριστικοί, που γνωρίζουν πώς λειτουργούν οι ομάδες και πώς επηρεάζονται οι άνθρωποι.

Αυτοί δεν συκοφαντούν από θυμό της στιγμής.

Το κάνουν στρατηγικά.

Γνωρίζουν πότε να μιλήσουν, σε ποιον να μιλήσουν και πόση “δόση” ψέματος να αναμείξουν με αλήθεια ώστε να γίνουν πιστευτοί. -Γιατί επιλέγουν συγκεκριμένους στόχους; Οι περισσότεροι συκοφάντες δεν επιλέγουν τυχαία τα θύματά τους.

Σπάνια θα αφιερώσουν τόσο χρόνο σε έναν άνθρωπο που δεν έχει καμία επιρροή.

Συχνά στοχεύουν ανθρώπους που: διαθέτουν κύρος, έχουν καλή φήμη, εμπνέουν εμπιστοσύνη, έχουν κοινωνική ή επαγγελματική παρουσία, έχουν επιτύχει κάτι αξιοσημείωτο, λειτουργούν με ηθικούς κανόνες.

Αυτό ακούγεται παράδοξο. -Γιατί να στοχοποιηθεί ένας άνθρωπος που προσπαθεί να κάνει σωστά τη δουλειά του; Ακριβώς επειδή η ύπαρξή του λειτουργεί ως μέτρο σύγκρισης.

Ένας άνθρωπος που εργάζεται με συνέπεια, προσφέρει και χαίρει εκτίμησης, μπορεί να προκαλεί σε κάποιους θαυμασμό.

Σε άλλους όμως προκαλεί ενόχληση.

Υπενθυμίζει, χωρίς να το επιδιώκει, αυτό που οι ίδιοι δεν κατάφεραν να γίνουν. -Πώς λειτουργεί η συκοφαντία; Η αποτελεσματική συκοφαντία δεν είναι συνήθως μια χοντροκομμένη καταγγελία.

Είναι μια αργή διαδικασία.

Ένα σχόλιο εδώ.

Ένας υπαινιγμός εκεί.

Μια αμφιβολία που φυτεύεται προσεκτικά. “Καλή είναι, αλλά…” “Δεν ξέρω αν όλα είναι όπως φαίνονται…” “Κάτι δεν μου κολλάει…” Ο στόχος δεν είναι πάντα να πιστέψουν όλοι το ψέμα.

Αρκεί να αρχίσουν να αμφιβάλλουν για την αλήθεια.

Η αμφιβολία είναι το αγαπημένο εργαλείο του συκοφάντη. -Γιατί πείθεται ο κόσμος; Αυτή είναι ίσως η πιο επώδυνη ερώτηση για το θύμα.

Η απάντηση όμως δεν είναι πάντα ότι οι άλλοι είναι κακόβουλοι.

Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά όντα.

Τείνουν να εμπιστεύονται πρόσωπα που κατέχουν θέσεις ισχύος, κύρους ή εξουσίας.

Επιπλέον, λίγοι είναι πρόθυμοι να συγκρουστούν με κάποιον ισχυρό για να υπερασπιστούν κάποιον απόντα.

Πολλοί ακούν και σιωπούν.

Άλλοι ακούνε και διστάζουν.

Κάποιοι πείθονται.

Και κάποιοι, παρότι δεν πείθονται, προτιμούν να μην εκτεθούν.

Έτσι δημιουργείται η ψευδαίσθηση ότι “όλοι συμφωνούν”. Στην πραγματικότητα, η σιωπή δεν είναι πάντα συμφωνία.

Συχνά είναι φόβος.

Τι συμβαίνει στο θύμα; Η συκοφαντία δεν τραυματίζει μόνο τη δημόσια εικόνα ενός ανθρώπου.

Τραυματίζει την εμπιστοσύνη του προς τους άλλους.

Το θύμα αρχίζει να αναρωτιέται: “Ποιος με πιστεύει;” “Ποιος συμφωνεί κρυφά;” “Ποιος με βλέπει διαφορετικά πλέον;” Σιγά σιγά δημιουργείται ένα αίσθημα μοναξιάς.

Το πιο οδυνηρό όμως δεν είναι το ψέμα.

Είναι η αδυναμία να το αντικρούσει τη στιγμή που διαδίδεται.

Η μάχη δίνεται πάντα σε μια αίθουσα από την οποία το θύμα απουσιάζει. -Πώς αντιμετωπίζεται; Πρώτα απ’ όλα, όχι με τον ίδιο τρόπο.

Όταν το θύμα αρχίζει να κουτσομπολεύει, να ανταποδίδει τις επιθέσεις ή να σέρνει τους πάντες σε έναν ατελείωτο κύκλο εξηγήσεων, συνήθως χάνει το πιο ισχυρό του όπλο: την αξιοπιστία του.

Η αντιμετώπιση της συκοφαντίας απαιτεί: Ψυχραιμία Η οργή είναι κατανοητή αλλά σπάνια βοηθά. Τεκμηρίωση Τα γεγονότα, τα στοιχεία και η συνέπεια έχουν μεγαλύτερη αντοχή από τις φήμες. Ορατότητα Όχι απομόνωση.

Οι άνθρωποι δυσκολεύονται να πιστέψουν μια καρικατούρα για κάποιον που γνωρίζουν προσωπικά. Όρια Όπου η συκοφαντία ξεπερνά τα όρια της ηθικής ή της νομιμότητας, δεν είναι ντροπή να αναζητηθεί θεσμική ή νομική προστασία. Αυτοσεβασμό Το μεγαλύτερο λάθος είναι να αρχίσει το θύμα να βλέπει τον εαυτό του μέσα από τα μάτια του συκοφάντη. -Η τελική παγίδα Η μεγαλύτερη νίκη του συκοφάντη δεν είναι να πείσει τους άλλους.

Είναι να καταφέρει να γίνει το κέντρο της ζωής του θύματός του.

Να το κάνει να ξυπνά και να κοιμάται σκεπτόμενο τι ειπώθηκε, σε ποιον ειπώθηκε και πόση ζημιά προκάλεσε.

Εκεί βρίσκεται η πιο ύπουλη μορφή εξουσίας.

Γι’ αυτό και η πραγματική αντίσταση δεν είναι μόνο η αποκατάσταση της αλήθειας.

Είναι να συνεχίσει ο άνθρωπος να ζει, να εργάζεται, να προσφέρει και να δημιουργεί χωρίς να επιτρέψει στο ψέμα να καθορίσει την ταυτότητά του.

Γιατί στο τέλος, η συκοφαντία μπορεί να λερώσει μια εικόνα.

Δεν μπορεί όμως να λερώσει έναν χαρακτήρα, παρά μόνο αν ο ίδιος ο άνθρωπος αρχίσει να αμφιβάλλει για την αξία του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους