«Διαβάζοντας αναρχικά βιβλία θα γίνεις άνθρωπος»: το λογότυπο του φετινού ελευθεριακού φεστιβάλ βιβλίου Θεσσαλονίκης είναι βασισμένο σε μια αφίσα προώθησης της ελευθεριακής παιδείας από την εποχή της...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σε έναν μήνα συμπληρώνονται 90 χρόνια από το «σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας». Δεν αναφερόμαστε σε αυτό για λόγους επετειακούς αλλά για να υπενθυμίσουμε στον συλλογικό νου ότι υπήρξε μια εποχή όπου οι άνθρωποι δεν στέκονταν σαστισμένοι απέναντι στις καθημερινές ήττες, την απανθρωπιά, τα εγκλήματα, προσπαθώντας (κάποια λίγα άτομα και ομάδες) να περισώσουν ό,τι σώζεται - αντίθετα, ονειρεύτηκαν με περηφάνεια, συλλογικά, και πραγμάτωσαν με ακατανίκητη χαρά την Ουτοπία.

Εκείνο το καλοκαίρι του 1936, τα όνειρα, οι ιδέες και οι πράξεις εκατομμυρίων ανδρών και γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων ενώθηκαν σε μια επαναστατική γιορτή.

Αυτό δεν συνέβη σε μία στιγμή: ήταν αποτέλεσμα δεκαετιών αλληλεγγύης, πίστης στις ιδέες, αντιμετώπισης της επανάστασης όχι ως μίας στιγμής έκρηξης αλλά ως καθημερινό βίωμα και ανάπτυξη σχέσεων και πρακτικών μεταξύ ήδη ελεύθερων ανθρώπων.

Οι καιροί δεν ήταν εύκολοι, όπως έλεγε και ο ύμνος της CNT: «Μαύρες καταιγίδες σκιάζουν τον αέρα, σκοτεινά σύννεφα μας εμποδίζουν να δούμε.» Η επικράτηση του φασισμού και του ναζισμού, η ολοκληρωτική συντριβή της ρώσικης επανάστασης από τον σταλινισμό, οι δικτατορίες σε λατινοαμερικάνικες χώρες με ισχυρά τότε αναρχικά κινήματα, οι αποικιοκρατικοί πόλεμοι σε Λιβύη, Μαρόκο, Αιθιοπία, ο ανταγωνισμός των ευρωπαϊκών δυνάμεων για τη μοιρασιά της Αφρικής, οι προετοιμασίες για αυτό που αργότερα θα ονομαζόταν δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος… Όλα αυτά δεν φαντάζουν σήμερα ως το ευνοϊκότερο ιστορικό πλαίσιο για μια μαζική αναρχική επανάσταση, για εκείνες τις μέρες και τους μήνες που το προλεταριάτο άνοιγε τα χρηματοκιβώτια των τραπεζών κι έριχνε τα χαρτονομίσματα στην πυρά γιατί «ήταν καταραμένα», που μετέτρεπε πολυτελή εστιατόρια σε λαϊκές τραπεζαρίες και εκκλησίες σε νοσοκομεία, που οργάνωνε σε κολεκτίβες την παραγωγή στην ύπαιθρο και τις πόλεις, που συγκροτούσε εθελοντικές πολιτοφυλακές για να πολεμήσουν τον φασισμό και έστηνε σχολεία, χώρους απελευθέρωσης από την πορνεία, δημόσια νοσοκομεία και πανεπιστήμια και, το σημαντικότερο, διαφορετικές καθημερινές σχέσεις «γκρεμίζοντας το αστικό σύστημα, κάτι πιο σημαντικό από το να σκοτώνεις φασίστες και το μόνο που θα καταγράψει η ιστορία» (Ντουρρούτι) - όλο αυτό το αναρχικό σύμπαν που φαντάζει σήμερα ως ένα ιστορικό παράδοξο… …που θα μπορούσε να είχε αλλάξει την παγκόσμια ιστορία.

Το σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας λάμπει ως η πιο φωτεινή ιστορικά καταγεγραμμένη περίοδος της ανθρωπότητας.

Οργάνωση, αλληλεγγύη, πίστη στις ιδέες, συντροφικότητα, αποφασιστικότητα, επαναστατική αντιπειθαρχία.

Αυτά που βαραίνουν τις μέρες μας είναι γνωστά: ηττοπάθεια, εξατομίκευση, κατακερματισμός, ανταγωνισμοί, μια σειρά από αγώνες οπισθοφυλακής στο πλαίσιο ενός καθεστώτος διαρκών κρίσεων, ολομέτωπης επίθεσης του κεφάλαιου σε όλα τα πεδία της καθημερινής ζωής και κανονικοποίησης του ρατσισμού, της πατριαρχικής βίας και του πολέμου.

Έχουμε ξεχάσει να ονειρευόμαστε.

Η ακινησία και ο φόβος απέναντι στην κτηνώδη επίδειξη της απανθρωπιάς μάς παραλύουν εκεί ακριβώς όπου θα έπρεπε να δράσουμε.

Ας ονειρευτούμε λοιπόν έναν άλλο κόσμο, ας γευτούμε τον πλούτο της αλληλεγγύης και τον ζωογόνο παλμό της συντροφικότητας και της οργάνωσης, με παράδειγμά μας την ισπανική επανάσταση.

Ίσως έτσι να ενισχυθεί με νέα πνοή ο αγώνας ενάντια στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, η υπεράσπιση των Προσφυγικών, τα αναχώματα στις πολλαπλές επιθέσεις του κεφαλαίου, η στήριξη σε όλες τις γωνιές του πλανήτη όπου η ανθρωπινότητα προσπαθεί να πραγματώσει κόσμους αλλιώτικους, η οργάνωση και η αντίσταση στον μιλιταρισμό, την πατριαρχία, τον ρατσισμό και τον πόλεμο. «Το προλεταριάτο πρέπει να ορθώνεται με ανωτερότητα ενάντια στην αστική τάξη και να πολεμά ακατάπαυστα την καταραμένη της ανοησία.» «Το δίκιο δεν είναι κάτι που ζητάς, Μόνο με την ενότητα το πετυχαίνεις, Το μέτωπό μας δεν μπορείτε να το σπάσετε, γελοίοι αστοί, σκορπίστε, διαλυθείτε!» «Τυφλωμένοι από εγωισμό αστοί, που εξευτελίζετε την Ανθρωπότητα, ο αναρχικός αγώνας θα σας σαρώσει με μια βροντερή φωνή για λευτεριά.» (αποσπάσματα από τον ύμνο της FAI)

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους