Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Και ενώ ο άνθρωπος όλα τα πιστεύει με καταπληκτική αφέλεια… Πιστεύει για παράδειγμα, ότι το νερό που πίνει στη βρύση δεν είναι δηλητηριασμένο, ώστε το πίνει χωρίς να το εξετάσει μικροβιολογικά… Πιστεύει και πίνει… Πιστεύει και τρώει… Πιστεύει και παίρνει το φάρμακο… Πιστεύει στον ιατρό και χειρουργείται… Πιστεύει στο αεροπλάνο και επιβιβάζεται… Πιστεύει ότι αυτό που θα σπείρει, σε λίγο καιρό θα το θερίσει… Πιστεύει στο δάσκαλο ότι β και α κάνουν βα… Πιστεύει στα πάντα και προχωρεί! Όταν, όμως, φτάσει στο θέμα της Πίστεως στο Χριστό, εκεί λέει: – Α, αυτό άστο δεν Τον πιστεύω, αυτά είναι παραμύθια… αυτά είναι για τους αφελείς ανθρώπους!- Διάβασε άπιστε άνθρωπε τον σοφό Σολομώντα, που σε ρωτάει: "Πες μου άνθρωπε, πώς διαμορφώνονται τα οστά του εμβρύου, στα κοιλιά της μάνας;" Και δεν είναι μόνο ότι διαμορφώνονται τα οστά, αλλά και μερίζονται και συναρμολογούνται, κατά αναλογία της εργασίας και της διακονίας που πρόκειται να προσφέρουν.

Ποιός τα κόλλησε, ποιός τα έβαλε; Ποιός σου έφτιαξε την καρδιά σου και την έβαλε μπρος; Ποιός σου έφτιαξε τους πνεύμονες και ποιός σου έβαλε το αίμα μέσα στις φλέβες σου; Ποιός σου έβαλε φατνίο και σου χάραξε τα δόντια; Ποιός; Πώς η μάνα σου τρώει και πίνει και βγάζει γάλα, μόνο την περίοδο του θηλασμού; Πώς γίνεται; Κόκκαλο! Τίποτα, ουδεμία απάντηση και καμμιά εξήγηση… Δεν τον αφήνει ο διάβολος να τα φιλοσοφήσει όλα αυτά.. δεν τον αφήνει να πιστέψει στον Χριστό, τη στιγμή που όλη η ζωή του είναι μια διαρκής πίστη, εκτός από την πίστη στο Χριστό.

Δεν τον αφήνει ο εγωισμός του! Δημήτριος Παναγόπουλος Ιεροκήρυκας+ * “Είχαμε πάει προσκύνημα στον Όσιο Πατάπιο (η μνήμη του τιμάται στις 8 Δεκεμβρίου) στο Λουτράκι με 8 πούλμαν.

Στο πούλμαν το δικό μου, υπήρχε ένα ζευγάρι από την Κύπρο.

Ο άνδρας δεν πίστευε σε τίποτα.

Και όταν άκουσε που ομιλούσα εγώ και προσανατόλιζα τον κόσμο που πηγαίνουμε και τι περίπου θα αντιμετωπίσουμε εκεί, είπε: – Τί μακάβρια πράγματα είναι αυτά! Που μας πάει; Στο νεκροταφείο θα μας πάει αυτός; Και όταν φτάσαμε εκεί, δεν πήγε καθόλου μέσα να προσκυνήσει τον Άγιο.

Πήρε τη γυναίκα του και ζήτησε να πάει να κοιμηθεί με τη δικαιολογία ότι ήταν κουρασμένος και τα τοιαύτα.

Τους έδωσαν εκεί οι καλογριές κελλί να πάνε να κοιμηθούν.

Μόλις πήγε να κοιμηθεί, του παρουσιάζεται ο Άγιος Πατάπιος καθήμενος σε μία πέτρα, στα σκαλάκια που βρίσκονται έξω από την πόρτα που φυλάγεται το άφθαρτο λείψανό του και του χαμογελούσε.

Και του λέει ο Άγιος: – Γιατί δεν ήρθες από εδώ; – Ποιός είσαι εσύ; – Εγώ που είμαι εδώ πέρα… – Μα εδώ είναι του Αγίου Παταπίου, αλλά εγώ δεν… – Ναι εγώ είμαι… – Μα εσύ είσαι ζωντανός! – Μα τί είμαι, νεκρός είμαι; – Εσύ είσαι μέσα εκεί; – Ναι εγώ είμαι… Σηκώνεται έντρομος από το κρεβάτι και σκουντάει την γυναίκα του και της λέει: – Γυναίκα σήκω! – Τί να σηκωθώ; Τώρα πέσαμε… – Σήκω να κατεβούμε κάτω! – Μα εσύ δεν ήθελες να καθίσουμε κάτω.

Σηκώνεται λοιπόν και πηγαίνουν κάτω στο εκκλησάκι που είναι το λείψανο του Αγίου.

Και βλέπει τον Άγιο Πατάπιο να κάθεται στην πέτρα, όπως τον είδε στο όνειρό του και του χαμογελούσε! Και του κάνει νόημα, σαν να του έλεγε: «Έλα! Πέρασε μέσα!». Πέρασε αυτός δίπλα εκεί, τρομαγμένος, σαστισμένος, είχε χάσει τη λαλιά του… και μπήκε μέσα και προσκύνησε το λείψανο του Αγίου Παταπίου.

Και έμεινε μέχρι το πρωΐ εκεί σαν σκυλάκι, ταπεινωμένος και εξουθενωμένος! Δίπλα στον Άγιο… Δυστυχώς ορισμένοι νομίζουν, ότι οι Άγιοι είναι λείψανα νεκρά…” Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας (1916 – 1982) Η/Υ ΠΗΓΗ: Προσκυνητής.blogspot.com * Ένα περιστατικό που αποκρύπτουν επιμελώς οι παπικοί είναι το εξής: Το άφθαρτο λείψανο του Αγίου Σάββα του Ηγιασμένου κλάπηκε και αυτό από τους αιρετικούς παπικούς και φυλασσόταν στην Βενετία! Ο Άγιος Σάββας παρουσιάστηκε 2-3 φορές στον ύπνο του πάπα Ιωάννη 23ου και του είπε: - Στείλε μου το λείψανο στο σπίτι μου, αλλιώς θα πάθεις μεγάλο κακό! Ο πάπας συγκλονίστηκε και φοβήθηκε! Ειδοποίησε την επιτροπή για το γεγονός αυτό και έκαναν πραγματικότητα την επιθυμία του Αγίου Σάββα! Έβγαλαν τα παπικά ρούχα από τον Άγιο Σάββα και του φόρεσαν τα Ορθόδοξα και μάλιστα για να του βάλουν το σακάκι, σήκωσε ο ίδιος ο Άγιος Σάββας τα χέρια του! Γιατί οι παπικοί, όλα αυτά μας τα αποκρύπτουν; Διότι δεν τους συμφέρει να βγάλουν τα γεγονότα στη φόρα που αποδεικνύουν ότι η Ορθοδοξία είναι η μόνη Αληθινή πίστη! Και μετά έχεις τον άλλον να σου λέει: - Αφού και οι παπικοί είναι «χριστιανοί» γιατί να τους απορρίψουμε; Πέρα βρέχει και στην Ανατολή βροντάει! Δημήτριος Παναγόπουλος ο Ιεροκήρυκας+ * Το 1967 είχε πάει μια επιτροπή επιστημόνων (ιατροδικαστών) για να εξετάσουν το λείψανο του Αγίου Γερασίμου και να δώσουν μια “επιστημονική” (αν μπορούσαν) λύση για την αφθαρσία του Ιερού Λειψάνου.

Κάθησαν αρκετές ημέρες και το εξέτασαν.

Στο τέλος, συνέταξαν μια έκθεση που μεταξύ άλλων ομολογούσαν πως η αφθαρσία του Αγίου Λειψάνου είναι πάνω απο την σφαίρα της επιστήμης.

Το θαυμαστότερο όλων όμως ήταν πως ο επικεφαλής τους ο οποίος ήταν ψυχρός και αδιάφορος ως προς την πίστη, επί είκοσι μέρες ήταν στο σπίτι του κλεισμένος και προβληματισμένος.

Όταν αργότερα τον ρώτησαν γιατί, ομολόγησε πως καθώς εξέταζε το λείψανο, κάποια στιγμή, αισθάνθηκε στο χέρι του Αγίου σφυγμό (δείγμα ζωντανού ανθρώπου)! Ιεροκήρυκα Δημητρίου Παναγόπουλου+ * Είχαν κάνει οι επιστήμονες στο Παρίσι, χημική ανάλυση το μύρο που βγάζει ο Άγιος Δημήτριος και η εικόνα της Παναγίας της Μαλεβή.

Και οι επιστήμονες αποφάνθηκαν, ότι και στις 2 περιπτώσεις, το μύρο αποτελείται από 33 συστατικά, που δεν υπάρχουν πουθενά στον πλανήτη γη!!! Το μύρο είναι ουράνια ''ουσία'' και είναι δώρο του Αγίου Πνεύματος. Γέροντας Εφραίμ Σκήτης Αγίου Ανδρέα+ * Μας έλε­γε ένας Ρώ­σος επι­στή­μο­νας, ότι κά­να­νε χη­μι­κή ανά­λυ­ση του αγια­σμού και δια­πι­στώ­σα­νε ότι τα υδά­τι­να μό­ρια εί­χα­νε σταυ­ρούς! Με το μι­κρο­σκό­πιο φά­νη­κε αυτό.

Και όχι μόνο αυτό... Δια­πι­στώ­σα­νε επί­σης ότι ο αγια­σμός δεν πε­ριεί­χε μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς! Το νερό σαν νερό, αν το ανα­λύ­σου­με, πε­ριέ­χει εκα­τομ­μύ­ρια μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς, πράγ­μα που δεν συμ­βαί­νει στον αγια­σμό.

Και οι μι­κρο­ορ­γα­νι­σμοί του νε­ρού που έγι­νε αγια­σμός, δεν πε­θαί­νουν, αλλά τα οι­κο­νο­μεί έτσι ο Κύ­ριος ώστε να με­τα­τε­θούν σε άλλο υγρό στοι­χείο.

Ο αγια­σμός λοι­πόν δεν χα­λά­ει και δεν μυ­ρί­ζει, διό­τι: α) δεν πε­ριέ­χει μι­κρο­ορ­γα­νι­σμούς και β) τα υδά­τι­να μό­ριά του, πε­ριέ­χουν Χάρη Αγί­ου Πνεύ­μα­τος.

Αυτά μπο­ρού­με να το δια­πι­στώ­σου­με και εμ­πει­ρι­κά, δί­νον­τας αγια­σμό σε έναν δι­ψα­σμέ­νο δαι­μο­νι­σμέ­νο, κρύ­βον­τας ότι εί­ναι αγια­σμός.

Θα δεί­τε, ότι όχι μόνο δεν πρό­κει­ται να το πιει, αλλά θα φουν­τώ­σει και θα εξορ­γι­στεί κιό­λας. Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+ * Το με­γα­λύ­τε­ρο θαύ­μα στον κό­σμο, εί­ναι το Άγιο Φως στα Ιε­ρο­σό­λυ­μα, που βγαί­νει κάθε χρό­νο στον Πα­νά­γιο Τάφο το Με­γά­λο Σάβ­βα­το (με­τα­ξύ 12 το με­ση­μέ­ρι και 2 το από­γευ­μα). Κα­τε­βαί­νει από τον ου­ρα­νό και το βλέ­πουν όλοι, Ορ­θό­δο­ξοι και μη. Εί­ναι Άκτι­στο Φως, το οποίο για με­ρι­κά λε­πτά (4-10 λε­πτά) δεν καί­ει. Κα­νείς στον κό­σμο δεν μπο­ρεί να κα­τα­σκεύ­α­σει φω­τιά, που να μην καί­ει. Και δεν καί­ει (δεν φθεί­ρει την ύλη) για­τί εί­ναι κάτι πνευ­μα­τι­κό, που όμως ανα­και­νεί, ζω­ο­γο­νεί και αγιά­ζει.

Με τα κε­ριά και τις λαμ­πά­δες, πολ­λοί περ­νούν το Φως αυτό, σε διά­φο­ρα άρ­ρω­στα ση­μεία του σώ­μα­τος τους και γί­νον­ται καλά! Μετά από ορι­σμέ­να λε­πτά, το Φως αυτό με­τα­ποιεί­ται, από Άκτι­στο σε κτι­στό και αρ­χί­ζει και καί­ει. Αν δεν γι­νό­ταν αυτή η με­τα­ποί­η­ση, τα κε­ριά και οι λαμ­πά­δες δεν θα έσβη­ναν ποτέ και πολ­λοί πο­νη­ροί άν­θρω­ποι θα έφτια­χναν παι­χνι­δά­κια με το Άγιο Φως και θα εί­χα­με βλα­σφη­μί­ες και δια­στρο­φές.

Κά­ποια χρο­νιά όμως, δεν θα βγει το Άγιο Φως.

Θα εί­ναι η επο­χή του αν­τι­χρί­στου. Το Άγιο Φως κάθε χρό­νο δεν βγαί­νει λόγω της αξί­ας και των αγώ­νων των Ορ­θο­δό­ξων, αλλά για να πι­στο­ποι­η­θεί, ότι η Ορ­θο­δο­ξία εί­ναι η μόνη Αλή­θεια και το Φως και όλα τα άλλα θρη­σκεύ­μα­τα εί­ναι νο­η­τά σκο­τά­δια και πλά­νες του νοός. Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+ * Κάθε μέρα που ξυ­πνού­με, εί­ναι ένα σύ­νο­λο πολ­λών θαυ­μά­των.

Και όχι μόνο ότι ξυ­πνού­με και εί­μα­στε εν ζωή, αλλά και ότι έχου­με σώας τας φρέ­νας, χω­ρίς να έχου­με πά­θει κά­ποια μα­λά­κυν­ση εγ­κε­φά­λου ή κά­ποια αμνη­σία και πολ­λά άλλα που έχουν συμ­βεί σε αρ­κε­τούς αν­θρώ­πους.

Ήταν μια μα­θή­τρια αρι­στού­χα, του 20. Και 2 μέ­ρες πριν τις πα­νελ­λα­δι­κές, ξύ­πνη­σε με ημι­πλη­γία.

Το ένα μέ­ρος του εγ­κε­φά­λου της έμει­νε πα­ρά­λυ­το, με απο­τέ­λε­σμα το δεξί χέρι και πόδι να μεί­νει πα­ρά­λυ­το! Μό­λις την είδε η μάνα της, λι­πο­θύ­μη­σε. Η κο­πέ­λα μέ­χρι σή­με­ρα έτσι εί­ναι.

Συμ­βαί­νουν λοι­πόν πολ­λά θαύ­μα­τα στον εαυ­τόν μας, αλλά εμείς δεν τα κα­τα­λα­βαί­νου­με και λέμε μετά: Να δω ένα θαύ­μα και να πι­στέ­ψω στο Θεό! Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα+

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους