Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράμμα στην Άρτεμι (2) Λεύκες: Ένα κόσμος ολόκληρος (Μνήμες) Είμαστε στην πλατεία των Λευκών και θα συνεχίσουμε στρίβοντας αριστερά (προς τα βόρεια) για 150 μέτρα και μετά θα συνεχίσουμε βαδίζοντας ανατολικά μέχρι την αγία Τριάδα. Η Πλατεία ήταν ο χώρος για την τελική συγκέντρωση των παιδιών στο παιχνίδι "Τα σαράντα κόσκινα". Καφενεία, κουρεία, και ελάχιστα πιο κάτω στη γωνία αριστερά το τσαγκα΄ρικο του Μιχάλη που το πήρε μετά ο Σωτήρης.

Εκεί για ένα διάστημα δούλεψε και ο Μανώλης Νικ.

Κρητικός σύζυγος της Φλώρας που απεβίωσε.

Απέναντι ήταν το μπακάλικο του μπάρμπα Στέφανου.

Μια μέρα μού έπεσαν τα ψάρια που αγόρασα απ' τον ψαρά κι αυτός φώναξε τη γάτα του! "Να Λιόλιο ψ, ψ, ψ"! Πιο κάτω ήταν δεξιά το παντοπωλείο του Απόστολου Βιτζηλαίου που στέγαζε και το παλιό φωτογραφείο του.

Μετά το πήραν οι γιοι του Γιώργος και Γιάννης και Μάρκος και εκεί σύχναζε η νεολαία για ένα διάστημα και τα παιδιά.

Αν κάναμε φασαρία Ο Γιάννης μάς έδιωχνε φωνάζοντας "Θα σας χτυπήσω ώσπερ χταπόδια!" Απέναντι ήταν το καπνοπωλείο του Χρίστου Κυδωνιέα, ο οποίος έχασε και τα δυο του πόδια στην Αλβανία και δεν τον έφεραν ποτέ στο σχολείο να μας πει δυο λόγια! Ο γιος του Ιάκωβος, φίλος και συμμαθητής μου, απεβίωσε πρόσφατα.

Προχωρώντας φτάνουμε στην αγία Παρασκευή και στο σπίτι μου, παλιό αρχοντικό του 1700.

Στρίβοντας δεξιά για την αγία Τριάδα βλέπουμε το παλιό μπακάλικο του Ηλία Ζουμή που το έχει τώρα η Χρυσούλα Παντελαίου. Ο Ηλίας με χρησιμοποιούσε στις δουλειές του ως μικρό έμπορο και πάντα ήταν δίκαιος μαζί μου.

Συνεχίζουμε την κατηφόρα και περνούμε απ' το αρχοντικό των Ζουμήδων.

Πρόλαβα το γέρο -Γιώργο Ζουμή που είχε και το μοναστήρι του αγίου Ανδρέα.

Η κόρη του Μαρουσώ ερχόταν από το μοναστήρι μέχρι το χωριό με γαϊδούρι και το έπαιρνα για πότισμα κάτω στις γούρνες του Τζεσμέ.

Φιλία με το ζωντανό και με τη Μαρουσώ επί χρόνια.

Στην κατηφόρα αριστερά είναι το υπόγειο που η κυρά Σμαράγδα άλεθε με χειροκίνητο μύλο τον αρακά.

Με το γιο της Δημήτρη παίζαμε τους προσκόπους και μαζεύαμε τσιμπητά.

Λίγο πιο κάτω είναι το περίφημο σπίτι της Κανελλιώς, όπου έμεναν τρεις ηλικιωμένες.

Είδα φωτογράφους και ζωγράφους να το αποθανατίζουν.

Εξαιρετικό μνημείο! Μπροστά κάτω από το σπίτι της Κανελλιώς ήταν το τσαγκάρικο του Κονταράτου.

Με το γιο του Μηνά και την αδελφή του Μαρουσώ πηγαίναμε μαζί σχολείο.

Καμιά φορά διαβάζαμε μαζί με τη Μαρουσώ. Ο Μηνάς ήταν πολυπράγμων, κατασκευαστής με ευφυία στα χέρια απίστευτη.

Απέναντι από το τσαγκάρικο είναι η εκκλησία του αγίου Σπυρίδωνα.

Τότε δεν είχαμε σχολείο στις γιορτές αυτές και ο Μανώλης ο Μάγκας μου είπε με λύπη ότι πέθανε ο Πρωθυπουργός της χώρας Αλέξανδρος Παπάγος.

Είμαστε 9 χρονών τότε.

Μετά μπήκε στα πράγματα ο Καραμανλής.

Κάνουμε μια στάση εδώ στον άγιο Σπυρίδωνα.

Είχε μια πλατεία μικρή που τη θεωρούσαμε τότε μεγάλη.

Δώσε φιλάκι του Χριστού Στο πιο μικρό λουλούδι πες να με θυμάται πως μίκρυνε θα πω η αυλή και το παιδί που σ' έκοψε κοιμάται.

Από τον Ελύτη αυτό που φαίνεται πέρασε κι αυτός από την αυλή και την είδα πια μικρότερη!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους