Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κροατία 1998. Νομίζω η πιο αγαπημένη Μουντιαλική ομάδα όλων των Παναθηναϊκών με Ασάνοβιτς, που μόλις είχε κλείσει και τον βλέπαμε υπογεγραμμένο σε εμάς αν θυμάμαι σωστά, Βλάοβιτς, Γιάρνι (όλοι τους στην φωτο) και φυσικά Ντάβορ Σούκερ, που είχε 'έρθει' τόσες φορές στα πρωτοσέλιδα της Ηχούς που στο μυαλό μου τον έχω κι αυτόν σχεδόν σαν να έπαιξε στον Παναθηναϊκό.

Στο ρόστερ υπήρχαν επίσης πιτσιρικάδες οι Σέριτς και Μάριτς, δυο εμβληματικές μορφές του ώριμου Τζιγκερισμού.

Και φυσικά από τις πιο αγαπημένες ομάδες στους ουδέτερους, στα καλτσέτο των αρχών των 2000s που παίζαμε έβλεπες συχνά φανέλες Κροατίας.

Η μεταγραφή του Ασάνοβιτς μάς είχε σπρώξει σε εκείνη την Κροατία, όμως ως Παναθηναϊκοί η θετική μας προδιάθεση προϋπήρχε λόγω μπάσκετ με Στόγιαν, Κόμαζετς, Παβλίσεβιτς και κυρίως Ντίνο Ράτζα, ο οποίος το καλοκαίρι του 1998 μόλις είχε οδηγήσει τον Παναθηναϊκό στο πρωτάθλημα μετά από 14 χρόνια και, σε αντίθεση με τι έγινε μετά, εκείνες τις μέρες ήταν ο δημοφιλέστερος αθλητής του συλλόγου.

Μαζί με την αγάπη για τον Σούκερ λόγω του γκολ με την Σεβίλλη στο τσιμεντένιο ερείπιο του επινείου, στο Μουντιάλ ήμασταν ήδη Κροατόφρονες, σε αντίθεση με τους απέναντι που νομίζω εκείνα τα χρόνια ήταν πιο Σερβόφιλοι λόγω Μπάγεβιτς, Ίβκοβιτς, φαλακρού βουτηχτή κλπ.

Εμείς αντίθετα ήμαστε ακόμα έναν χρόνο πριν έρθουν οι Ομπράντοβιτς, Ρέμπρατσα ενώ μόλις τότε είχε υπογράψει ο Μποντιρόγκα και δεν τον είχαμε δει στα πράσινα ακόμα.

Ίσως μεταφυσικά όλο αυτό να συνετέλεσε στο να γίνει εκείνη την Κροατία συνήθης μεταγραφικός στόχος του ποδοσφαιρικού Παναθηναϊκού τα επόμενα χρόνια.

Τέλος, χθες γράψαμε για το Μουντιάλ του 1994 ως πρώτη ανάμνηση των δυο αντμιν. Τα Μουντιάλ είναι σαν την ποπ μουσική και τις εποχές του ΝΒΑ: το ποια θεωρεί κάποιος 'τα καλύτερα' είναι πολύ απλά θέμα ηλικίας.

Πχ αντικειμενικά το τελευταίο Μουντιάλ στο Κατάρ ήταν καθαρά αγωνιστικά ένα καλό Μουντιάλ.

Όμως ποτέ δεν θα συγκριθεί στο μυαλό μου με τα Μουντιάλ που έβλεπα στα 11 και στα 15 μου.

Having said this, και όντας όσο πιο αντικειμενικός μπορώ, δεν βλέπω πώς το Μουντιάλ του 1998 δεν είναι ένα από τα καλύτερα όλων των εποχών, σίγουρα καλύτερα από τα προηγούμενα δυο του 1990 και 1994 και από το επόμενο του 2002.

Παιχταράδες, φανελάρες, γηπεδάρες, ματσάρες. Αν ο τελικός του είχε το drama προηγούμενων τελικών, νομίζω δεν θα υπήρχε συζήτηση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους