Τον τελευταίο μήνα παρακολουθώ μια ανευ προηγούμενου επίθεση απέναντι στο Pride και στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα γενικά. Διαβάζω σχόλια που, προσωπικά, τα θεωρώ αναίσχυντα και βαθιά προσβλητικά. Γι' αυτό...
Τον τελευταίο μήνα παρακολουθώ μια ανευ προηγούμενου επίθεση απέναντι στο Pride και στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα γενικά.
Διαβάζω σχόλια που, προσωπικά, τα θεωρώ αναίσχυντα και βαθιά προσβλητικά.
Γι' αυτό θέλω να μοιραστώ κάποιες σκέψεις.
Ακούω συχνά το επιχείρημα: «Γιατί κάνουν παρέλαση; Εμείς οι straight δεν κάνουμε.» Η δική μου απάντηση είναι απλή.
Δεν χρειάστηκε ποτέ να κάνω παρέλαση γιατί δεν με χλεύασαν για τη σεξουαλική μου ταυτότητα, δεν με χτύπησαν γι' αυτήν, δεν με έδιωξαν από το σπίτι μου, ούτε φοβήθηκα να περπατήσω στον δρόμο κρατώντας το χέρι της συντρόφου μου.
Δεν χρειάστηκε ποτέ να απολογηθώ ή να εξηγήσω γιατί είμαι straight.
Και μόνο η σκέψη ότι κάποιος πρέπει να δίνει εξηγήσεις για το ποιος είναι, μου φαίνεται παράλογη,αδιανοητη.
Για όλους αυτούς τους ανθρώπους, αλλά και για όσους πέρασαν χλευασμό, απόρριψη, βία και αποκλεισμό μόνο και μόνο επειδή ήταν ο εαυτός τους, πιστεύω ότι το Pride εξακολουθεί να έχει λόγο ύπαρξης,θα ελεγα ειναι απαραιτητο.
Δεν είναι μια γιορτή ανωτερότητας είναι μια υπενθύμιση ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν να ζουν με αξιοπρέπεια, ασφάλεια και ίσα δικαιώματα.
Και για μένα αυτοι οι άνθρωποι έχουν κάθε λόγο να είναι περήφανοι.
Περήφανοι γιατί άντεξαν τα πάνδεινα, δεν λύγισαν και συνεχίζουν να διεκδικούν κάτι που θα έπρεπε να είναι αυτονόητο: τον σεβασμό.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους