Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Του Γιάννη Καραμολέγκου, Οικονομολόγου – Ερευνητή και Συγγραφέα Θεσμικής Αρχιτεκτονικής Συνηθίσαμε... Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο πρόβλημά μας.

Δεν συνηθίσαμε μόνο την ακρίβεια, την διαφθορά, την ατιμωρησία ή την παρακμή των θεσμών.

Συνηθίσαμε κάτι πολύ χειρότερο: να θεωρούμε όλα αυτά φυσιολογικά.

Συνηθίσαμε να μιλάμε πολύ και να ακούμε ελάχιστα.

Να διαπιστώνουμε αντί να πράττουμε.

Να καταγγέλλουμε αντί να προτείνουμε.

Να αγανακτούμε για λίγες ημέρες και να ξεχνάμε για τα επόμενα χρόνια.

Συνηθίσαμε να περιμένουμε την σωτηρία μας από πολιτικούς «Μεσσίες». Να επενδύουμε τις ελπίδες μας σε πρόσωπα αντί σε θεσμούς.

Να πιστεύουμε ότι ένα ακόμη αρχηγικό κόμμα θα φέρει δήθεν περισσότερη Δημοκρατία.

Να ψάχνουμε τον επόμενο «σωτήρα», αντί να γίνουμε υπεύθυνοι Πολίτες.

Συνηθίσαμε να επιλέγουμε ανάμεσα στις λύσεις που μας προσφέρει το ίδιο το σύστημα που δημιούργησε τα προβλήματα.

Να επιλέγουμε πρόσωπα αντί ιδέες.

Να επιλέγουμε αναγνωρισιμότητα αντί ικανότητα.

Να επιλέγουμε συμπάθεια αντί επάρκεια.

Συνηθίσαμε να λειτουργούμε περισσότερο με το συναίσθημα παρά με την λογική.

Να επενδύουμε στην ελπίδα αντί στην αποφασιστικότητα.

Να εμπιστευόμαστε υποσχέσεις αντί αποδείξεις.

Να ακολουθούμε συνθήματα αντί σχέδια.

Συνηθίσαμε να θεωρούμε αρκετή την αγανάκτηση.

Να ξεκινούμε χωρίς προετοιμασία.

Να διεκδικούμε χωρίς οργάνωση.

Να απαιτούμε αλλαγή χωρίς σχέδιο.

Συνηθίσαμε να πιστεύουμε δεσμεύσεις χωρίς εγγυήσεις.

Να εκλέγουμε ανθρώπους που δεν λογοδοτούν.

Να αποδεχόμαστε εξαγγελίες χωρίς συνέπειες.

Να συγχωρούμε διαρκώς αυτά που δεν θα έπρεπε ποτέ να επαναλαμβάνονται.

Συνηθίσαμε να ζητούμε δικαιώματα και να αποφεύγουμε τις ευθύνες.

Να απαιτούμε από τους άλλους να αλλάξουν χωρίς να αλλάζουμε οι ίδιοι.

Να μιλάμε για πατριωτισμό αλλά να αδιαφορούμε για τα κοινά.

Να μιλάμε για Δημοκρατία αλλά να απέχουμε από την συμμετοχή.

Συνηθίσαμε να ανεχόμαστε πράγματα που κάποτε θα μας εξόργιζαν.

Την εγκληματικότητα.

Την αναξιοκρατία.

Την ασχήμια.

Την χυδαιότητα.

Την ανωμαλία.

Την έλλειψη παιδείας.

Την έλλειψη ήθους.

Την έλλειψη παραδείγματος.

Συνηθίσαμε να βλέπουμε το βόλεμα ως εξυπνάδα.

Την υποταγή ως ρεαλισμό.

Την ηττοπάθεια ως σοφία.

Την παραίτηση ως ωριμότητα.

Συνηθίσαμε να πιστεύουμε ότι τίποτε δεν αλλάζει.

Και όταν ένας λαός συνηθίσει να πιστεύει ότι τίποτε δεν αλλάζει, τότε πράγματι τίποτε δεν αλλάζει.

Όμως η Ιστορία δεν αλλάζει μόνον όταν αλλάζουν οι συνθήκες.

Κυρίως αλλάζει όταν αλλάζουν οι άνθρωποι.

Και οι άνθρωποι αλλάζουν όταν σταματούν να θεωρούν φυσιολογικό αυτό που είναι απαράδεκτο.

Ίσως λοιπόν το πρώτο βήμα για την αναγέννηση της Πατρίδας μας να μην είναι να αποκτήσει νέους «σωτήρες». Ίσως το πρώτο βήμα να είναι να σταματήσουμε να «συνηθίζουμε». Ο Γιάννης Καραμολέγκος είναι Οικονομολόγος ειδικευμένος στην Διοίκηση, Ερευνητής Θεσμικής Αρχιτεκτονικής και Συγγραφέας των βιβλίων για την «επανίδρυση» της Ελληνικής Πολιτείας: 1. «Πρόταση Δομικής Αναθεώρησης του Συνταγματικού και Πολιτειακού Πλαισίου». 2. «Σύνταγμα της Αναγέννησης».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους