Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΟΙ ΣΥΝΕΧΕΙΣ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΙΣ ΘΑΛΑΣΣΕΣ Πολλοί υποστηρίζουν ότι υπερβάλλουν όσοι προειδοποιούν είτε για ένα πιθανό θερμό επεισόδιο με την Τουρκία μέσα στο καλοκαίρι, είτε για μια σταδιακή υποχώρηση της Ελλάδας στο Αιγαίο.

Όμως, πέρα από τις εκτιμήσεις και τις γνώμες, υπάρχουν συγκεκριμένα γεγονότα που δεν μπορούν να αγνοηθούν.

Η ίδια η κυβέρνηση, δια στόματος του Πρωθυπουργού, έχει αφήσει να εννοηθεί ότι στο πλαίσιο μιας διαπραγμάτευσης με την Τουρκία για τις “θαλάσσιες ζώνες” είναι διατεθειμένη να προχωρήσει σε υποχωρήσεις που αγγίζουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Παράλληλα, η ίδια κυβέρνηση έσπευσε να συνάψει μια μερική και ετεροβαρή οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο, ενώ δεν υπερασπίστηκε έμπρακτα την επίσημη ΑΟΖ της χώρας στην Κάσο, και μάλιστα δύο φορές.

Στο ίδιο πλαίσιο, δεν τόλμησε να προχωρήσει στη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο πέραν των 6 ναυτικών μιλίων, ενώ στο Ιόνιο προχώρησε σε επιλογές που ουσιαστικά απέκλεισαν οριστικά την αξιοποίηση αναγνωρισμένων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων δυτικά της Πελοποννήσου.

Την ίδια ώρα, το Oruc Reis αφέθηκε να κινείται ανενόχλητο στη δυνητική ελληνική υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου, καταγράφοντας τουρκικές αξιώσεις, ενώ φτάσαμε στο σημείο η Τουρκία να μας εγκαλεί ακόμη και για τεχνικά έργα που γίνονται έξω από την Αστυπάλαια.

Όσο για το αν “παραχωρείται το μισό Αιγαίο”, στον τομέα της αλιείας αυτό είναι ήδη μια ορατή πραγματικότητα: τουρκικά αλιευτικά δραστηριοποιούνται σχεδόν παντού εκτός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Η αγορά αμυντικού εξοπλισμού, όσο αναγκαία κι αν είναι, δεν συνιστά από μόνη της εθνική στρατηγική.

Είναι απλώς εργαλείο άσκησης πολιτικής.

Και όταν απουσιάζει μια σαφής εθνική στρατηγική, όταν κυριαρχούν ο κατευνασμός και τα φοβικά σύνδρομα, τότε ακόμη και τα ισχυρότερα μέσα μένουν χωρίς πραγματικό αντίκρισμα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους