Original Post

Πλήρες Κείμενο:

13/06/2026 Αγαπητό ημερολόγιο, Τελικά, όλα τελείωσαν χωρίς σοβαρό τραγικό αποτέλεσμα. Συχνά συμβαίνει στους άντρες — τα πάθη τους τους ξεπερνούν και δεν μπορούν να σταματήσουν έγκαιρα.

Πρέπει όμως να είσαι πιο σοφή· θα το αφήσεις τον Γιάννη σε μια άλλη γυναίκα; αυτή θα σκεφτεί ότι τον κέρδισε! Μάχη για την οικογένεια! — μου έλεγε η μητέρα‑στογόνα, η κυρία Νίκη Βικτωρία.

Την περασμένη Σάββατο το πρωί η Αγγέλα πήρε το παιδί μας, τον Δημήτρη, στα χέρια των γονιών της.

Συμφώνησε ότι ο Γιάννης θα μείνει λίγες μέρες μαζί τους.

Επιστρέφοντας σπίτι, η Αγγέλα έσυρε από το μπαλκόνι κουτιά από χαρτόνι και άρχισε να μαζεύει τα πράγματα, πρώτα από το παιδικό δωμάτιο.

Τυλίγετε ρούχα, παιχνίδια, βιβλία, τα κλείνει με ταινία και τα γράφει.

Λίγο ακόμα και στο δωμάτιο θα μείνουν μόνο τα έπιπλα που δεν σκοπεύει να πάρει μαζί.

Γύρω στις δώδεκα χτύπησε το τηλέφωνο.

Η οθόνη έδειξε «Νίκη Βικτωρία». — Καλημέρα, Νίκη. Ο Γιάννης μου είπε όλο· καταλαβαίνω πόσο πολύπλοκο είναι για σένα.

Αλλά μην βιάζεσαι! Στάσου λίγο, σκέψου.

Μήπως δεν πρέπει αμέσως να καταστρέψουμε την οικογένειά μας; — ρώτησε η μητέρα‑στογόνα. — Δεν είμαι εγώ αυτή που χαλάει το γάμο, είναι ο Γιάννης, — απάντησε η Αγγέλα. — Αγγέλα, δεν βγάζω την ευθύνη από αυτόν! Αλλά για το πρώτο περιστατικό, θα τον συγχωρήσεις; — επιπλήττει η Νίκη. — Για ποιο πρώτο περιστατικό μιλάτε; Ο γιος μου είναι μισέτος με μια συνάδελφό του, με εξαπατά.

Και λες «συγχώρεσαι»; Όχι — είπε η Αγγέλα. — Σκέψου ξανά, αγόρι μου.

Θα στερήσεις τον Δημήτρη τον πατέρα του.

Και ο Γιάννης αγαπάει τον γιο του! — παρακίνησε η μητέρα‑στογόνα. — Νίκη, ο Γιάννης θα δει τον Δημήτρη, δεν θα του μπλοκάρω την επαφή.

Αλλά δεν θέλω να ζω πια με τον σύζυγό μου.

Ας το κλείσουμε· ετοιμάζομαι να φύγω και δεν έχω χρόνο. — απάντησε η Αγγέλα, πακετάροντας τα τελευταία κουτιά και φορτώνοντας τα ρούχα της σε βαλίδες.

Μία ώρα αργότερα η Νίκη εμφανίστηκε ξανά, στέλνοντας μια νέα προσπάθεια να πείσει την νύφη της να μην καταστρέψει το γάμο.

Η συζήτηση κυλούσε κυκλικά: — Άμα δεν είχε συμβεί τίποτα σοβαρό, όλα θα πάγαιναν! Οι άντρες συχνά σπάζουν κάτω από την πίεση. — Να γίνεις πιο σοφή, Αγγέλα.

Να μην αφήνεις έναν άντρα σε άλλη.

Θα σκέφτεται ότι τον νίκησες! Μάχη για το σπίτι! — Νίκη, ο Γιάννης δεν είναι έπαθλο που πρέπει να το κλέψω! Μου προσφέρετε να ζητήσω «δυελόφθαλμη δοκιμασία»; Θες να του βάλω τα γυμνά μου μπροστά; Δεν με ενδιαφέρει! Θα ήθελα να έρθει η Ελένη ή η Χριστίνα και όχι η Ιωάννα. — Ξέρεις, με μυστικό σου λέω πως ο πατέρας του Γιάννη, Ιγκόρας, έκανε λάθη στη νεαρά του ηλικία.

Εγώ ήμουν πιο έξυπνη, κράτησα την οικογένεια.

Σήμερα έχουμε 35 χρόνια μαζί, γιορτάζουμε το «κοραλλιο» γάμο μας. — Πώς ήταν η σοφία σου; — χαμογέλασε η Αγγέλα. — Δεν του έδωσα σκάνδαλα.

Αντίθετα, ήμουν πιο γλυκιά· του έφτιαξα τα αγαπημένα του φαγητά, ενδιαφέρθηκα για τα πράγματά του, αλλά και για τον εαυτό μου· άλλαξα κουρέμα, έδωσα βάρος, με έλειπε το χαμόγελο στη δουλειά — εξήγησε η Νίκη. — Μερικές φορές ήξερα ότι θα έρθει από μια εραστική σχέση και ήθελα να τον χτυπήσω με τη χαρακτήρα.

Αντέμεινα, χαμογέλασα και κράτησα τον άντρα.

Ο γιος μεγάλωσε μαζί του, ο παππούς υπάρχει. — Είσαι εκπληκτική γυναίκα, Νίκη.

Εγώ δεν θα τα έκανα.

Έχω μια φυσική αηδία.

Αυτό που προτείνεις είναι σαν να τρως από το λεκάνι του νεροχύτη — απάντησε η Αγγέλα. Η Νίκη έσπασε, σηκώθηκε απότομα και έφυγε χωρίς λέξη. Η Αγγέλα συνέχισε να πακετάρει.

Ήξερε πως δεν ήταν το τέλος· ο Γιάννης και η Νίκη θα την ενοχλούσαν ακόμα.

Απλώς ήθελε να φύγει όσο πιο γρήγορα μπορούσε.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, έφτασε ο πατέρας της, και μαζί έβαλαν τις βαλίδες σε ένα λεβί και έφυγαν.

Στο δρόμο, ζήτησα από τον πατέρα να σταματήσει κοντά στο σπίτι της μητέρας‑στογόνας για να της παραδώσουμε τα κλειδιά. — Μπορείς να το πιστέψεις; — εξήγησα την επόμενη μέρα στη φίλη μου Μαργαρίτα, — η μητέρα‑στογόνα μου μίλησε για μια ώρα να με πείσει να συγχωρήσω τα «μικρά ψέματα» του Γιάννη και να μην ζητήσω διαζύγιο. — Ποια επιχειρήματα έβαλε; — ρώτησε η Μαργαρίτα. — Τα συνηθισμένα: «αφαιρείς το παιδί από τον πατέρα», «όλοι οι άντρες απατούν», «οι γυναίκες πρέπει να είναι πιο σοφές». Μετά μοιράστηκε την εμπειρία της: πώς επανέφερε τον σύζυγό της στην οικογένεια. — Και πώς; — ρώτησε η φίλη. — Δεν θα σου πω λεπτομέρειες· είναι ακατανόητο.

Δεν το κάνεις κι εσύ. — Έχεις δώσει αίτηση; — ρώτησε. — Ναι, από την Παρασκευή. — Τέλος και θα απαλλαγείς από αυτόν τον Καζανό— είπε η Μαργαρίτα. — Ήταν επώδυνο να τον βλέπεις. — Τι εννοείς με «επώδυνο»; Θεώρησες ότι είχε σχέση με την Ιωάννα; — εξήρε η Αγγέλα. — Δεν το ήξερα σίγουρα, αλλά υποψιαζόμουν — απάντησε η Μαργαρίτα. — Γιατί δεν μου είπες; Νόμιζα ότι ήμασταν φίλες — παραπονέθηκε η Αγγέλα, στέλνοντας τα πόδια της για να φύγει. — Σταμάτα! — μετέμεινε η Μαργαρίτα. — Πρώτα άκουσέ με. Δεν ήξερα τίποτα, είδα όσα εσύ είδες, αλλά έκανα άλλα συμπεράσματα.

Είχαμε δουλέψει σε ένα εταιρικό δείπνο. — Θυμάσαι πώς η Ιωάννα περιτριγυρούσε τον Γιάννη; τη είδες; Πόσες φορές ζητούσε αποστολές για να ταξιδεύει μαζί του; — Εσύ δουλεύεις στη λογιστική, βλέπεις τα έγγραφα, γιατί δεν σκεφτήθηκες; Ήταν η Ιωάννα που αντικαθιστούσε κάποιον στην αποστολή του; Είχα μια υπόθεση, αλλά δεν ήθελα να σε φοβίσω. — Θα του έδινες μια ένδειξη. — Αν είχα δει λάθος, τι θα νόμιζες για μένα; Θα ήθελες να μιλήσω με όρους; Θυμάσαι τη Σβίτα Μπελόου; — Η Σβίτα είπε σε μια φίλη της ότι είδε τον σύζυγό της με άλλη γυναίκα, έδωσε φωτογραφία του.

Η οικογένεια είχε σκάνδαλο, αλλά τελικά επανήλθε, η Σβίτα κατηγορήθηκε ότι ήθελε να καταστρέψει τη σταθερή οικογένεια από ζήλια. — Η Σβίτα έφυγε από την εταιρεία.

Αν είχα σίγουρα αποδείξεις, θα τις έδειχνα.

Πού σκοπεύεις να ζήσεις; — Η κατοικία δεν είναι δική μου· είναι στη μητέρα‑στογόνα· με το Δημήτρη μετακομίσαμε στο σπίτι των γονιών μου. — Εμείς θα επισκευάσουμε το διαμέρισμα της γιαγιάς; οι ενοικιαστές φύγανε πριν ένα μήνα.

Θα είναι δύο δωματια, αλλά αρκεί για εμάς. — Χρειάζεται να λύσουμε το θέμα του νηπιαγωγείου· η μητέρα μου γνωρίζει κάποιο κοντινό, μπορεί να μας βοηθήσει.

Θα ζητήσω διατροφές. — Ο Γιάννης συμφωνεί στο διαζύγιο; — Λέει πως δεν θέλει διαζύγιο, πως το κατάλαβε και δεν θα ξανασυμβεί.

Εγώ όμως δεν χρειάζομαι κάτι άλλο· μια φορά ήταν αρκετό.

Ζήτησε να μην του ζητήσω διατροφές· θα πληρώνει μόνος του. — Εσύ τι; — Εγώ είμαι αντίθετη.

Δεν θέλω άλλο συναντήσεις.

Όλα να γίνουν επίσημα.

Μου είπε πως θα πάρει το παιδί: «Έχω καλύτερο διαμέρισμα και μεγαλύτερο μισθό». — Δεν του απάντησα· απλώς μετρησα πόσες αποστολές είχε πέρυσι· ήταν οχτώ. — Τι σου είπε; — Σώζω αυτές τις πληροφορίες για το δικαστήριο.

Όταν ζητήσει το Δημήτρη, θα ρωτήσω ποιος θα είναι το παιδί όταν είναι μακριά.

Έχω δουλειά και σπίτι, οπότε δεν θα πετύχει. Ο Γιάννης υπέβαλε αίτηση για να καθοριστεί η διαμονή του παιδιού: — Η πρώην σύζυγός μου δεν μπορεί να προσφέρει στον Δημήτρη τα … Γράψε “ΣΥΝΕΧΕΙΑ” στα σχόλια 👇✨ το επόμενο μέρος έρχεται τώρα!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους