Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για το τέλος μιας εποχής. Το τέλος όμως, δεν είναι παρά μόνο η αρχή.

Το τέλος, για μερικούς, δεν τελειώνει ποτέ.

Ούτε και σε μια λίμνη, στην άκρη του κόσμου.

Το αύριο θα έρθει οπωσδήποτε μετά από κάθε τέλος.

Play it again.

Θα σε δω ξανά στο ένδοξο τέλος. Τελειώνει Τελείωσε Τέλος Ξανά.

Το αύριο είναι διηνεκές και ασύνορο. Σ. Σ. *Ένα έξοχο κείμενο του Κώστα Μαυρουδή: (Το Λουτρό) Η τελευταία σεκάνς της ταινίας «Λατέρνα φτώχεια και φιλότιμο» (γνωστή απ' τις αναρίθμητες επαναλήψεις στην τηλεόραση) μας απευθύνεται από την εποχή της με ένα φινάλε που μπορούμε σήμερα να το θεωρήσουμε σημειολογικά δηλωτικό.

Οι φτωχοί λατερνατζήδες (Αυλωνίτης, Φωτόπουλος) ευνοούνται από την τύχη.

Βρίσκουν τη χαμένη κόρη (Καρέζη) ενός βιομηχάνου (Τσαγανέας), κι αυτός τους ανταμείβει γενναιόδωρα.

Το γεγονός πανηγυρίζεται παράφορα από μέρους τους με ένα «λουτρό» που πραγματοποιούν στο ταπεινό τους δωμάτιο: πανευτυχείς για την αιφνίδια αλλαγή της ζωής τους, λούζονται με μια βροχή από κέρματα, χορεύοντας, αποχαιρετώντας τη στέρηση και το δύσκολο παρελθόν.

Να κρατήσουμε, λοιπόν, αυτή τη σκηνή, τον ενθουσιασμό για το πέρασμα από την ανέχεια στην ευημερία.

Έτος παραγωγής του φιλμ το 1955.

Λίγο πριν αρχίσουν οι μεταβολές που θα μεταμορφώσουν το περιβάλλον και, βέβαια, ολόκληρη τη νεοελληνική κοινωνία.

Αν δούμε αυτή την εικόνα ως (ακούσια) αλληγορία, η κινηματογραφική σεκάνς γίνεται αξιοσημείωτη.

Μοιάζει να υπαινίσσεται το τέλος μιας εποχής, όταν συγχρόνως με τους δύο ήρωες μετασχηματίζεται ένα τεράστιο κοινωνικό στρώμα.

Κι αυτό το τελευταίο, είτε μεταπρατικό είτε σε δημόσιες θέσεις (συχνότατα αργόσχολο), θα αρχίσει τα προσεχή χρόνια να διευρύνεται, αποκτώντας αυτοπεποίθηση , επιρροή και αλαζονεία.

Αντί για την αστική ανάπτυξη (θεσμοί και περιβάλλον) γύρω του θα κτιστεί ο ασυνάρτητος και κακόγουστος ευδαιμονισμός, κυρίαρχο πνεύμα και ιδεολογία των τελευταίων δεκαετιών.

Πριν από μισόν αιώνα, στα στούντιο της Φίνος, ο Αλέκος Σακελλάριος (με μουσική του Χατζιδάκι) κατέγραψε το Happy end μιας ιστορίας εύθυμων και ταπεινών ανθρώπων.

Τώρα, ωστόσο, ανακαλούμε με σκεπτικισμό εκείνη την ενθουσιώδη κατάληξη.

Είμαστε επιφυλακτικοί για το «λουτρό» των δύο βιοπαλαιστών.

Σοφότεροι, μπορούμε να διαβάσουμε, σαν βέβαιοι προφήτες από το μέλλον, την αλλαγή και τα αποτελέσματά της.

Ότι από πρόσωπα της ανάγκης, πολύ γρήγορα (σε αλληλοεπιβεβαίωση με όλες τις εξουσίες), θα γινόμασταν μια μεθυσμένη πομπή, μια πορεία φρενήρης, με τα σπάταλα προνόμια και τα αγαθά μας.

Έτσι και τόσο, που αν κάποτε, χρόνια μετά το «λουτρό», μας πουν ότι αυτό που ξέραμε έχει τελειώσει, δεν θα εκδηλώσουμε καμιά αυτοκριτική, αλλά μόνον οργή, που ο δανεικός κόσμος και η παρασιτική ευημερία δεν κατάφεραν να ζήσουν περισσότερο. ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ εφημ. Έθνος 2012 Costas Mavroudis

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους