ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!! Μνήμη Γιάννη Μαρκόπουλου! ❤ 🎶🎵🎶 🛑 🚩Δύση και Ανατολή στο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου 💣Όταν λέμε τη λέξη «Συνθέτης» στη μουσική εννοούμε αυτόν που συνθέτει ήχους, μελωδίες, δημιουργώντας...

Πλήρες Κείμενο:

ΚΑΛΗΜΕΡΑ !!! Μνήμη Γιάννη Μαρκόπουλου! ❤ 🎶🎵🎶 🛑 🚩Δύση και Ανατολή στο έργο του Γιάννη Μαρκόπουλου 💣Όταν λέμε τη λέξη «Συνθέτης» στη μουσική εννοούμε αυτόν που συνθέτει ήχους, μελωδίες, δημιουργώντας ένα νέο μουσικό σώμα, αποτελούμενο από άλλα μέλη αρμονικά δεμένα, αν και πολλές φορές τα επιμέρους μέλη είναι μορφολογικά ετερόκλιτα.

Στην περίπτωση του Γιάννη Μαρκόπουλου ο ορισμός αυτός διαφαίνεται σε όλο του σχεδόν το έργο.

Με τη θέση «Επιστροφή στις ρίζες», ο Γιάννης Μαρκόπουλος μάς έδειξε πόσο όμορφα παντρεύονται Ανατολή και Δύση στο έργο του κι ας αναρωτιέται στο τραγούδι «Κόσμας» στις «Σειρήνες» του 1983 σε στίχους Κ.Χ. Μύρη: «Τι τραγούδι να πεις με το ’να χέρι στον ταμπουρά και τ’ άλλο στην τρομπέτα;». Η ίδια η Ελλάδα άλλωστε είναι μια σύνθεση Ανατολής και Δύσης, σε πείσμα αυτών που τη φαντασιώνονται να ανήκει είτε μόνο στην Ανατολή, είτε μόνο στη Δύση.

Κι αυτό είναι ηλίου φαεινότερο, όταν αναλογιστεί κανείς το πόσα διαφορετικά ηχοχρώματα μπορεί να ακούσει σε ένα τόσο μικρό –σε σύγκριση με άλλες αχανείς χώρες– τόπο αν τον ταξιδέψει από τον Έβρο μέχρι τη Γαύδο.

Αυτό το κράμα χαρακτηρίζει και το έργο του μεγάλου αυτού συνθέτη είτε μελωδικά, είτε στιχουργικά – ποιητικά, βγάζοντας την Ελλάδα από την ομφαλοσκόπησή της και βάζοντάς την σ’ ένα ευρύτερο μουσικό ευρωπαϊκό στερέωμα, χωρίς να χάνει το ίδιο το έργο την ταυτότητά του.

Στο σημείωμα αυτό θα αναφερθούμε μόνο στους κύκλους τραγουδιών κυρίως της δεκαετίας του ’70 που η θέση «επιστροφή στις ρίζες» είναι εξάπαντος εμφανής.

Στόχος αυτού του σημειώματος δεν είναι η παρουσίαση και ανάλυση του έργου του Γιάννη Μαρκόπουλου.

Το έργο του είναι τεράστιο, πολύπλευρο και χρήζει ενδελεχούς μουσικολογικής έρευνας.

Εάν ομαδοποιήσουμε όμως την εργογραφία τού συνθέτη σε Κύκλους τραγουδιών, λόγια δημιουργία και μουσική κινηματογράφου - θεάτρου, η θέση «επιστροφή στις ρίζες» διαπνέει και τις τρεις αυτές ομάδες με ιδιαίτερο τρόπο στην καθεμιά.

Συμβαδίζει αυτό και με την ελληνοκεντρικότητα της γενιάς του ’30 στη λογοτεχνία και την τέχνη. 🔥Αναφερόμενος στο ελληνικό τραγούδι του 60-70 και τη σύνδεσή του με τους κοινωνικούς αγώνες λέει: «Συνδέθηκαν και με άλλους αγώνες, που αφορούσαν την εύρεση της πολύεδρης αλήθειας των ζωντανών στοιχείων του απώτερου και νεότερου πολιτισμού και της ιστορίας, στο εκτεταμένο ανθρωπογεωγραφικό τοπίο του ευρύτερου ελληνισμού.

Σε περίπτωση που θέλουμε μια επανασύνδεση τότε και πρέπει τα τραγούδια της ένδειας που κατακλύζουν και προβάλλονται υστερικά από τα ΜΜΕ να αλλάξουν, όπως και οι άνθρωποι.

Είναι αλήθεια ότι στη δεκαετία του ’70 η τέχνη περνάει σε άλλα επίπεδα.

Ενσωματώνει κανόνες και νόμους της επιστήμης που τη διαπερνούν και τη στηρίζουν.

Γίνονται αναλύσεις και δημιουργούνται συντροφιές για την αντιμετώπιση της βίας και συμβάλλουν στην ενημέρωση του κόσμου.

Ταυτόχρονα, εκπονούνται τα σχέδια για τη δημιουργία μιας σύγχρονης ειρηνικής κοινωνίας.

Τώρα ο αγώνας όχι μόνο για την επιβίωση αλλά και για τις ρυθμίσεις – μέσα από έναν αναγκαίο διάλογο – είναι απαραίτητος, για επιλογή γνώσης και τέχνης ως χρήσιμων εφοδίων στη ζωή μας και δύναμης.» Τέλος αναφέρεται στο πολιτικό τραγούδι με τα παρακάτω λόγια: «Αν το «πολιτικό στοιχείο» έχει πλατιά έννοια, προερχόμενο από την «πολιτεία» δεν συγκρούεται με περιοριστικό όρο.

Η σύνθεση ενός έργου -στην περίπτωση μου- περνάει εκτός απ’ τα υπερβατικά τοπία της φαντασίας και από τα καθημερινά συμβάντα μέσα στις πόλεις, στην παγκόσμια επικοινωνία, στη φύση, στην ανάγκη και στο ταξίδι.

Όλα είναι πολιτική.

Κι έτσι πρέπει… Στην αρχαία Ελλάδα οι μη ασχολούμενοι με την πολιτική ονομάζονταν «ιδιώτες» και τους χλεύαζαν. Δεν είναι τυχαίο που η λέξη μας αυτή για τους Ευρωπαίους (Idiot) σημαίνει τον βλάκα». https://youtu.be/Wsq0JtvKEL0

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους