Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«Δεν χρειάζεται να λέμε στα κορίτσια μας να προσέχουν. Πρέπει να μάθουμε τα αγόρια μας να μην είναι μαλάκες». Η ατάκα αυτή του Μίλτου Πασχαλίδη έγινε viral και επιβραβεύθηκε μαζικά ως πολύ εύστοχη και πρωτότυπη, αν και είναι πολυφορεμένη τα τελευταία χρόνια στα social media.

Κατά τη γνώμη μου, όμως, είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πώς η υπεραπλούστευση ενός σύνθετου προβλήματος οδηγεί σχεδόν πάντα σε λάθος.

Βεβαίως και πρέπει να μάθουμε στα αγόρια μας ότι οι γυναίκες δεν τους ανήκουν , ότι η βία, η κτητικότητα και η επιβολή δεν αποτελούν στοιχεία ανδρισμού, ότι η απόρριψη δεν δικαιολογεί ποτέ επιθετικές συμπεριφορές κ.λπ. Όμως αν μιλάμε για πρότυπα, η συζήτηση δεν μπορεί να αφορά μόνο τα αγόρια.

Πρέπει να μάθουμε και στα κορίτσια να έχουν κριτήριο στις επιλογές τους.

Να μην αξιολογούν έναν άντρα μόνο με βάση τα χρήματά του, την κοινωνική του θέση, την ισχύ του, πόσο κουλ και μάγκας είναι, πόσο μεγάλα μπράτσα έχει, πόσο ωραίος αλήτης είναι.

Διότι το πρόβλημα υπάρχει από τη στιγμή που το κακό πρότυπο άνδρα πουλάει, επιλέγεται από γυναίκες, αν δεν επιβραβεύεται κιόλας.

Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο πρόβλημα με τη συγκεκριμένη φράση.

Υπονοεί ότι αν εκπαιδεύσουμε σωστά τα αγόρια, δεν θα χρειάζεται στα κορίτσια να προσέχουν.

Εντούτοις, και στις καλύτερες κοινωνίες, με την καλύτερη παιδεία, πάντα θα υπάρχουν βίαιοι, επικίνδυνοι ή εγκληματικοί άνδρες ή με απλώς με ψυχικές ασθένειες με εκρήξεις θυμού και πυροδοτήσεις συμπτωμάτων.

Γι' αυτό η προσοχή δεν είναι ποτέ περιττή, επειδή τάχα θα εξαφανίσουμε ρητορικά τους "μαλάκες". Και ναι, θα πρέπει να συνεχίσουμε λέμε και στις γυναίκες να προσέχουν και τις επιλογές τους, αλλά και τη σωματική τους ακεραιότητα, ιδίως απέναντι σε σωματικά υπέρτερους άνδρες με βιολογική- εξελικτική τάση στη βία, κάτι που δεν αλλάζει με την παιδεία.

Υπό οποιαδήποτε διαπαιδαγώγηση οι άνδρες θα εξακολουθούν να είναι πιο βίαιοι και δυνατοί σε σχέση με τις γυναίκες, πρόκειται για αδιαμφισβητητο επιστημονικό δεδομένο.

Η διαπαιδαγώγηση με σωστή εστίαση στους πιο πιθανούς ή πιο κρυμμένους κινδύνους είναι απαραίτητη και δεν συνιστά ενοχοποίηση του θύματος.

Στο κορίτσι σου θα πεις "πρόσεχε", δεν θα πεις "μην προσέχεις γιατί είναι δουλειά άλλων γονέων να εξαλείψουν τους κινδύνους". Είναι χαζό.

Αν πρέπει να μάθουμε κάποιον κάτι, τότε να μάθουμε στα αγόρια να σέβονται, να μάθουμε στα κορίτσια να έχουν κριτήριο επιλογής και να μάθουν όλοι να προστατεύουν τον εαυτό τους.

Αλλά και πάλι, τα προβλήματα δεν θα λυθούν.

Θεωρώ ότι το πρόβλημα δεν είναι ότι δεν προστατευόμαστε αρκετά έναντι άλλων, αλλά ότι δεν εμπιστευόμαστε τους άλλους.

Και ειδικά ως προς τις γυναίκες, δεν εμπιστεύονται άλλες γυναίκες, περισσότερο απ' όσο δεν εμπιστεύονται τους άντρες.

Ας μάθουμε πρώτα να νικάμε τους φόβους μας και να εμπιστευόμαστε και το να μάθουμε να προστατευόμαστε έρχεται δεύτερο.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους