Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Βουλευτής Δίπλα στον Πολίτη, Όχι Μακριά από την Κοινωνία Κάθε βουλευτής που θέλει πραγματικά να εκπροσωπεί τον τόπο του και να υπηρετεί τους ανθρώπους που τον εξέλεξαν, οφείλει να είναι παρών.

Παρών στα προβλήματα, παρών στις αγωνίες, παρών στην καθημερινότητα των πολιτών.

Όταν επισκέπτεται την εκλογική του περιφέρεια τα Σαββατοκύριακα, δεν πρέπει να περιορίζεται σε συναντήσεις γραφείων, εκδηλώσεις και φωτογραφίες και πανηγύρια.

Οφείλει να ξεκινά από τη μία άκρη του νησιού και να φτάνει μέχρι την άλλη.

Να μιλά με τους κατοίκους, να ακούει χωρίς μεσάζοντες και να βλέπει με τα μάτια του την πραγματικότητα.

Να αντιληφθεί τι περνούν οι άνθρωποι που δίνουν καθημερινά τον αγώνα της επιβίωσης.

Να βρεθεί σε ένα σπίτι τη Δευτέρα το πρωί, όταν μια οικογένεια ξυπνά για τη δουλειά και το σχολείο και διαπιστώνει ότι δεν έχει νερό, γιατί το δίκτυο ύδρευσης εξακολουθεί να χάνει περισσότερο νερό απ’ όσο μεταφέρει.

Να περπατήσει στους δρόμους, να δει τις ελλείψεις στην υγεία, τις δυσκολίες των επαγγελματιών, των αγροτών, των νέων ανθρώπων που παλεύουν να μείνουν στον τόπο τους.

Δυστυχώς, κάποιοι στην πορεία τα ξέχασαν όλα αυτά.

Η εξουσία τούς απομάκρυνε από την κοινωνία και τους έκανε αλαζόνες, ειρωνικούς απέναντι στην κριτική και εγκλωβισμένους σε έναν πολιτικό ναρκισσισμό.

Αντί να ασχολούνται με τα προβλήματα των πολιτών, από την πρώτη κιόλας ημέρα της εκλογής τους συμπεριφέρονται σαν να βρίσκονται ήδη στην επόμενη προεκλογική περίοδο.

Μετρούν δημόσιες σχέσεις, φωτογραφίες, εμφανίσεις και προσωπική προβολή.

Υπολογίζουν το πολιτικό τους μέλλον, ενώ οι πολίτες περιμένουν λύσεις στο παρόν.

Και γεννάται εύλογα ένα ερώτημα: Τι περισσότερο μπορεί να προσφέρει στον τόπο του κάποιος που έχει ήδη διατελέσει υπουργός; Ποια ανώτερη θέση αναζητά για να μπορέσει να λύσει προβλήματα που δεν έλυσε όταν βρισκόταν στο ανώτερο επίπεδο της εκτελεστικής εξουσίας; Οι πολίτες ζητούν δύο ή τρία βασικά και αυτονόητα.

Να έχουν νερό στα σπίτια τους.

Να έχουν πρόσβαση σε αξιοπρεπείς υπηρεσίες υγείας.

Να μπορούν να ζουν και να εργάζονται στον τόπο τους με αξιοπρέπεια.

Αν αυτά δεν μπορούν να προχωρήσουν όταν κάποιος έχει φτάσει μέχρι το υπουργικό αξίωμα, τότε ποια ακριβώς είναι η επόμενη θέση που θα του δώσει τη δυνατότητα να τα υλοποιήσει; Η πολιτική δεν είναι διαρκές κυνήγι αξιωμάτων.

Είναι διαρκής λογοδοσία απέναντι στους ανθρώπους που σου εμπιστεύτηκαν την ψήφο τους.

Και στο τέλος της ημέρας, οι πολίτες δεν θυμούνται τους τίτλους.

Θυμούνται ποιος στάθηκε δίπλα τους όταν είχαν ανάγκη και ποιος τους θυμήθηκε μόνο όταν πλησίαζαν οι εκλογές. Υστερόγραφο: Εκτός βέβαια αν κάποιοι βρίσκονται μόνιμα σε προεκλογική περίοδο.

Αν η επόμενη κάλπη είναι η μοναδική τους έγνοια, τότε ίσως εξηγείται γιατί τα προβλήματα των πολιτών παραμένουν πάντα για αργότερα.

Γιατί όταν η πολιτική μετατρέπεται σε προσωπική εκστρατεία διαρκείας, η κοινωνία παύει να είναι προτεραιότητα και γίνεται απλώς το σκηνικό της επόμενης υποψηφιότητας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους