Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το όνομα της Κερασούντας, το σημερινό Giresun, αποτελεί την παραφθορά και τον εκτουρκισμό του αρχαίου ελληνικού ονόματος «Κερασούς - Κερασούς (ή Κερασούντα) → Kerasunt (στα οθωμανικά) → Giresun (στα σύγχρονα τουρκικά) - που έχει βαθιές ελληνικές ρίζες και συνδέεται με τη φύση της περιοχής.

Η πόλη ιδρύθηκε ως Κερασούς και, σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, είναι αυτή που έδωσε το όνομά της στο φρούτο και όχι το φρούτο στην πόλη.

Η πόλη ιδρύθηκε σε μια πολύ χαρακτηριστική χερσόνησο που εισχωρεί στη Μαύρη Θάλασσα και έχει σχήμα κέρατος.

Οι αρχαίοι Έλληνες άποικοι ονόμασαν την τοποθεσία Κερασούς (από τη λέξη κέρας) λόγω αυτής ακριβώς της γεωγραφικής της ιδιομορφίας.

Επομένως, το όνομα της πόλης προϋπήρχε της σύνδεσής της με το φρούτο.

Όταν ο Ρωμαίος στρατηγός Λούκουλος κατέλαβε την περιοχή το 74 π.Χ., βρήκε εκεί σε τεράστια αφθονία τα δέντρα με τους μικρούς, κόκκινους καρπούς.

Όταν μετέφερε τα φυτά στη Ρώμη, οι Ρωμαίοι ονόμασαν το άγνωστο μέχρι τότε σε αυτούς φρούτο Cerasum (κεράσι), δηλαδή «το φρούτο από την Κερασούντα». Η Κερασούντα ιδρύθηκε γύρω στον 6ο αιώνα π.Χ. (περίπου το 560 π.Χ.) από Σινωπείς αποίκους, ως εμπορικός σταθμός στα νότια παράλια της Μαύρης Θάλασσας.

Η πόλη αναφέρεται στο περίφημο έργο «Κύρου Ανάβασις» του Ξενοφώντα. Οι Μύριοι στάθμευσαν εκεί για δέκα ημέρες κατά την επιστροφή τους προς την Ελλάδα.

Κατά την ελληνιστική περίοδο, ο βασιλιάς του Πόντου Φαρνάκης Α' μετέφερε τους κατοίκους σε μια νέα οχυρωμένη τοποθεσία κοντά στην αρχική και μετονόμασε την πόλη σε Φαρνακία.

Το όνομα Κερασούς όμως επανήλθε κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.

Μετά τη διάσπαση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας (1204), η Κερασούντα εντάχθηκε στην Αυτοκρατορία της Τραπεζούντας υπό τη δυναστεία των Μεγάλων Κομνηνών.

Αποτελούσε τη δεύτερη σημαντικότερη πόλη της αυτοκρατορίας μετά την ίδια την Τραπεζούντα, διαθέτοντας ισχυρό φρούριο και αναπτυγμένο λιμάνι.

Το 1461, λίγο μετά την πτώση της Τραπεζούντας, ο σουλτάνος Μωάμεθ Β' ο Πορθητής κατέλαβε την Κερασούντα.

Παρά την οθωμανική κατάκτηση, το ελληνικό στοιχείο διατήρησε την οικονομική και πνευματική του κυριαρχία.

Κατά τον 19ο αιώνα, η πόλη γνώρισε τεράστια εμπορική ακμή χάρη στις εξαγωγές φουντουκιών, προϊόν για το οποίο η Κερασούντα είναι διάσημη παγκοσμίως μέχρι σήμερα, και μεταλλευμάτων.

Πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η πόλη είχε έντονο ελληνικό χαρακτήρα, με δεκάδες ελληνικά σχολεία, εκκλησίες (όπως ο ναός του Αγίου Νικολάου) και αρχοντικά.

Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου και της περιόδου 1919-1922, οι Έλληνες της Κερασούντας υπέστησαν σκληρές διώξεις, σφαγές και εκτοπίσεις, με κύριο οργανωτή τον διαβόητο Τοπάλ Οσμάν (ο οποίος καταγόταν από την πόλη). Με τη Συνθήκη της Λωζάνης, όσοι Έλληνες επέζησαν ξεριζώθηκαν οριστικά από τις εστίες τους και προσφυγοποιήθηκαν στην Ελλάδα, σηματοδοτώντας το τέλος μιας τρισχιλιετούς ελληνικής παρουσίας στην περιοχή.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους