Νομίζω ότι το πιο μακρύ και έντονο καλοκαίρι της ζωής μου ήταν αυτό που ακολούθησε μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις. Το πιο ατόφιο, το πιο αληθινό. Που ένιωθα ότι όλη η ζωή ήταν μπροστά μου, ότι τίποτε...
Νομίζω ότι το πιο μακρύ και έντονο καλοκαίρι της ζωής μου ήταν αυτό που ακολούθησε μετά τις πανελλήνιες εξετάσεις.
Το πιο ατόφιο, το πιο αληθινό.
Που ένιωθα ότι όλη η ζωή ήταν μπροστά μου, ότι τίποτε δεν θα μπορούσε να με ανακόψει, να με στεναχωρήσει, να μπει εμπόδιο στα (πολλά) όνειρα που είχα.
Ένα απίστευτο συναίσθημα.
Σαν ένας ατελείωτος ορίζοντας.
Αυτη την ψυχική ανάταση που ένιωσα μετά την τελευταία μέρα των πανελληνίων εξετάσεων, που συνοδεύτηκε από τον απόλυτο μηδενισμό του κοντέρ του μυαλού μου, το οποίο για πολύ καιρό -έως τότε- λειτουργούσε στα κόκκινα, το ένιωσα άλλες δυο φορές στη ζωή μου τόσο έντονα: όταν τελείωσα το Πανεπιστήμιο και όταν απολύθηκα από τον Στρατό.
Ξύπνησα την άλλη μέρα το πρωί και δεν ήξερα ποιος ήμουν, αλλά ήξερα ότι ήθελα να κάνω τα πάντα, να ζήσω, να ελευθερωθώ, να ταξιδέψω, να δημιουργήσω.
Όλα μαζί, παραλληλα και ταυτόχρονα.
Αχόρταγα και άπληστα.
Αρκετές φορές τα κατάφερα, άλλες όχι και τόσο.
Για εβδομήντα χιλιάδες νέους, σήμερα ειναι αυτή η μέρα της απελευθέρωσης.
Η πρώτη ημέρα ανεξαρτησίας τους.
Ζήστε το παίδες.
Καλό καλοκαίρι, καλά αποτελέσματα σε εσάς αλλά και στις οικογένειές σας που συμμετείχαν μαζί σας σε αυτή τη δύσκολη δοκιμασία. Τα καλύτερα έρχονται απο αύριο το πρωί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους