Δεν ξέρω αν το προσέξατε στο "Στο Χιλιοστό", ότι ο Αλέξης της καρδιάς μας διηγείται με τα σπαστά αγγλικά του πως, στο τέλος της περίφημης διαπραγμάτευσης των 17 ωρών που, προφανώς, ήταν οι πιο πολλές...
Δεν ξέρω αν το προσέξατε στο "Στο Χιλιοστό", ότι ο Αλέξης της καρδιάς μας διηγείται με τα σπαστά αγγλικά του πως, στο τέλος της περίφημης διαπραγμάτευσης των 17 ωρών που, προφανώς, ήταν οι πιο πολλές ώρες που δούλεψε συνεχόμενα ποτέ στην ζωή του, Θα μπορούσε να είχε επιλέξει να γίνει ήρωας για λίγο αλλά αυτό θα κρατούσε λίγες μέρες και μετά θα είχε μεγάλο πρόβλημα τόσο ο ίδιος όσο και η χώρα.
Το εντυπωσιακό κατ' εμέ είναι που το περιγράφει αυτό ως δύσκολο δίλημμα! Μιλάμε, ούτε η Εκλογή της Σόφι νά' ταν αυτό το no-brainer, για τον Αλέξη που ξέρουμε και αγαπάμε.
Κατά την δική του περιγραφή, το ένστικτό του, η επιθυμία του ήταν να φύγει.
Τού' ρθε να τα κάνει όλα λίμπα πώς το λένε, για να γίνει ο ήρωας της στιγμής για λίγες μέρες.
Κι έμεινε γιατί τον συγκράτησε η λογική του.
Μεγάλε ορθολογικέ αυτοπειθαρχημένε Αλέξη! Και δεν είναι ότι πιέστηκε να κάνει την αποκάλυψη. Καθόλου.
Με προθυμία το ομολόγησε από μόνος του ως κάτι που θεωρεί πως τον φωτίζει με θετικό φως, αυτόν και τις επιλογές του.
Ένας ηγέτης που μπήκε στον έντονο πειρασμό, για να γίνει ήρωας για λίγο, να δημιουργήσει συνειδητά πρόβλημα στον εαυτό του και μεγάλη ζημιά στην χώρα του.
Έτσι περιγράφει τον εαυτό του ο ίδιος! Μια ακόμα φορά που αυτό που κάποιος ομολογεί με άνεση δημόσια, φανερώνει τι του φαίνεται κανονικό.
Κι ως αποτέλεσμα, αποκαλύπτει με ενάργεια αυτά που διατυπώνει κατ' ιδίαν κι αυτά που σκέφτεται στο βάθος του μυαλού του.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους