Τα ευτράπελα, που βγαίνουν μέσα απ’ αυτές τις ιστορίες, έχουν οπωσδήποτε ενδιαφέρον, με το ωραιότερο όλων να το διηγείται ο Γιάννης Δρόλαπας. Σχετίζεται με την περιβόητη συναυλία των Μουσικών...
Τα ευτράπελα, που βγαίνουν μέσα απ’ αυτές τις ιστορίες, έχουν οπωσδήποτε ενδιαφέρον, με το ωραιότερο όλων να το διηγείται ο Γιάννης Δρόλαπας.
Σχετίζεται με την περιβόητη συναυλία των Μουσικών Ταξιαρχιών στην Καρδίτσα, τον Απρίλιο του ’81, που θα ολοκληρωνόταν στα... δικαστήρια.
Διαβάζουμε κάπου: Η δίκη έγινε Τετάρτη.
Κράτησε από τις δέκα το πρωί ως τις δέκα το βράδυ, με δίωρη διακοπή το μεσημέρι.
Από τη μια, οι μάρτυρες κατηγορίας: μπάτσοι, ο πρόεδρος του συλλόγου πολυτέκνων, ο καθηγητής του γυμνασίου, με επιχειρήματα “να σώσουμε τα παιδιά μας”, “το έθνος”, “την πίστη μας”, τους “θεσμούς”. Από την άλλη, διάφορα φρικιά-φίλοι που ανέβηκαν για τη δίκη και δικηγόροι, με κύρια ασχολία την υπεράσπιση διαδηλωτών, καταληψιών κ.ά. Η γραμμή τους ήταν του στιλ “καλά κάνουν τα παιδιά και σατιρίζουν τα κακώς κείμενα, που η κοινωνία μας κρύβει κάτω από το χαλί” και άλλα τέτοια.
Εμείς προσπαθούμε να δείχνουμε σοβαροί στο εδώλιο, αλλά κάποιες φορές λυγίζουμε ακούγοντας διάφορες δικηγορίστικες τερατολογίες, για παράδειγμα “όταν πέρσι ήρθαν οι Sex Pistols στην Ελλάδα, κύριε πρόεδρε, και έδειχναν τα γεννητικά τους όργανα στη σκηνή δεν ενοχλήθηκε κανένας”. Φυσικά οι Sex Pistols δεν είχαν παίξει ποτέ στην Ελλάδα.(...)».
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους