Γράφει ο Spyros Tsimouris Διαβάστε λίγο αυτή τη φράση: "Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος αναλαμβάνει Υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική". Τώρα διαβάστε την πάλι...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για να νιώσετε όλο το μεγαλείο της κοροϊδίας, της ροχάλας στα μούτρα.

Κι αν μπορεί κάποιος ας μου απαντήσει πόση ξεφτίλα πρέπει να καταπιεί ακόμα αυτή η χώρα μέχρι να σταματήσει να κάνει πως δεν καταλαβαίνει.

Έχει σταματήσει πλέον να είναι απλά πρόκληση όλο αυτό.

Είναι κανονικό φτύσιμο.

Είναι το χυδαίο σύστημα εξουσίας του Μητσοτάκη που δεν μπαίνει πια καν στον κόπο να κρατήσει τα προσχήματα.

Που σου πετάει κατάμουτρα ένα: "μια χαρά τα κατάλαβες, ξέρεις ακριβώς τι παίζεται, αλλά θα κάνουμε ό,τι γουστάρουμε γιατί σε έχουμε πάρει χαμπάρι τι χαλβάς είσαι, κι όσο κι αν φωνάζεις θα μας κλάσεις τ' και ξεμπερδεύει και πάει παρακάτω να μασαμπουκώσει κι άλλο χρήμα. Ο Μαρκόπουλος Υφυπουργός Οικονομικών.

Αρμόδιος για τη Φορολογική Πολιτική.

Πριν λίγες εβδομάδες έγινε ο χαμός με τον ανεκδιήγητο Μακάριο Λαζαρίδη και το ανύπαρκτο πτυχίο-θρίλερ.

Και την κυβέρνηση που προσπαθούσε να πείσει τα Ορκ της χώρας πως όλα είναι απολύτως φυσιολογικά.

Και καλά μας έκανε εδώ που τα λέμε, αφού στην Ελλάδα αν έχεις αρκετό θράσος, ακόμα και το βιογραφικό σου αποκτά δικαίωμα αυτοδιάθεσης.

Και μετά δεν ήρθαν οι μέλισσες.

Ήρθε ο Μαρκόπουλος.

Μετά τον σάλο και για τα δικά του πτυχία, τα βιογραφικά, τις σπουδές, τις διευκρινίσεις, τις ανακοινώσεις, τα “δεν είναι έτσι”, τα “είναι fake news”, τα “με παρεξηγήσατε”, μετά από όλο αυτό το τριτοκοσμικό τσίρκο παπάτζας για την “αριστεία”, η απάντηση του Μητσοτάκη ήταν: πάρτε τον και υπουργό.

Στα μούτρα σας.

Και τον βάζει στο Υπουργείο ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ.

Όχι σε κάποιο διακοσμητικό πόστο για να κόβει κορδέλες σε ημερίδες. Στη ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ πολιτική.

Εκεί που κρίνεται το ποιος πληρώνει, ποιος γλιτώνει, ποιος στραγγαλίζεται και ποιος κάνει πάρτι πάνω στην πλάτη των υπολοίπων.

Και θέλω να σου θυμίσω πως μιλάμε για τον ίδιο άνθρωπο που χαρακτήρισε "γουρλίδικη" την άθλια Εξεταστική για τα Τέμπη, επειδή υπουργοποιήθηκαν δύο μέλη της τότε κυβερνητικής πλειοψηφίας.

Για τα Τέμπη.

Για μια υπόθεση με 57 νεκρούς.

Κι αντί να "καεί" πολιτικά, αυτό θεωρήθηκε προσόν στο βιογραφικό της αναλγησίας του.

Αλλά αυτό είναι πλέον το μοντέλο Μητσοτάκη.

Δεν ψάχνει ικανούς.

Ψάχνει χρήσιμους.

Επιβραβεύει πρόθυμους.

Χέστηκε για την κυβέρνηση.

Στήνει θίασο κομματικών λακέδων, τηλεοπτικών νταήδων και επαγγελματιών χειροκροτητών.

Όποιος γλείφει πιο πιο ενεργά, όποιος ξεπλένει πιο βρώμικα, όποιος ουρλιάζει πιο πειθήνια στα πάνελ με την απαιτούμενη δόση αλαζονείας και καφρίλας, στο τέλος παίρνει υπουργείο.

Έτσι λειτουργεί το μαγαζί.

Άμα σας αρέσει.

Κι η αντιπολίτευση; Άλλη τραγωδία αυτή.

Μια παρέλαση ανεπάρκειας που νομίζει ότι η Ιστορία αλλάζει με Δελτία Τύπου.

Η επίσημη νεκροφόρα της πολιτικής αντίδρασης.

Μια μόνιμη τελετή ανικανότητας.

Βγαίνουν, καταγγέλλουν, θίγονται, ξαναθίγονται, "αγανακτούν" για 36 ώρες, κάνουν δυο δηλώσεις με ύφος κουρασμένου λογιστή, ανεβάζουν τρία posts και μετά ξαναπέφτουν σε κώμα.

Δεν λυπάμαι κανέναν.

Ζούμε σε μια χώρα που βλέπει την πολιτική της ζωή να έχει μετατραπεί σε χαβούζα και ακόμα συζητάει αν πρέπει να ενοχληθεί αρκετά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους