Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τώρα αυτό το «να έμεναν ενωμένοι» είναι μεγάλη κουβέντα για την αριστερά.

Η ικανότητα της να χωρίζεται σε φράξιες και να επιδίδεται στους πιο άγριους αδελφοκτόνους πολέμους είναι παροιμιώδης.

Αυτή τη στιγμή ωστόσο υπάρχει κάτι που τους ενώνει κι ας είναι λίγοι αυτοί που το αφήνουν να φανεί ανοικτά: ο θυμός τους με τον Τσίπρα.

Δεν είναι μόνο όσα δημόσια έχει πει σε βάρος τους, η επιλογή του να φορτώσει τις αποτυχίες της διακυβέρνησης στους συνεργάτες του και η ταπεινωτική συμπεριφορά απέναντι τους.

Είναι και η πολιτεία του μετά την ήττα του 2023 και την παραίτηση του από την ηγεσία.

Ο τρόπος με τον οποίο υπονόμευσε το ίδιο του το κόμμα έτσι ώστε να είναι πολιτικά παράλυτο όταν αυτός θα ξεκινούσε το δικό του εγχείρημα.

Πόσο είναι αλήθεια, αν ο Κασελάκης ήταν δικό του σχέδιο και αν στη συνέχεια υποδαύλισε τις διαλυτικές τάσεις δεν έχει σημασία.

Αυτό που μετράει είναι ότι το πιστεύουν πολλά στελέχη του Σύριζα.

Κι είναι κάτι που το καταλαβαίνει αμέσως όποιος συνομιλεί μαζί τους.

Εξακολουθούν βέβαια να θεωρούν πως είναι ο μόνος που μπορεί να τους βγάλει από το αδιέξοδο.

Έχει χάσει τη μαγεία του ωστόσο, θεωρούν ότι κινείται με ιδιοτέλεια είναι έτοιμος να τους πετάξει από το τρένο αν αυτό τον συμφέρει. Δεν του το συγχωρούν.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους