ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΟΤΑΝ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ; Αν και ζούμε στην Ελλάδα, οι Έλληνες δεν έχουμε συνειδητοποιήσει επακριβώς τον τρόπο που το σύστημα μας...

Πλήρες Κείμενο:

ΤΙ ΕΝΝΟΕΙ ΛΟΙΠΟΝ Η ΜΑΡΙΑ ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ ΟΤΑΝ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ ΤΗΣ; Αν και ζούμε στην Ελλάδα, οι Έλληνες δεν έχουμε συνειδητοποιήσει επακριβώς τον τρόπο που το σύστημα μας κρατάει προσκυνημένους, ούτε τον τρόπο που συνδέεται αυτό το προσκύνημα με την κατάντια της Ελλάδας και το φρενάρισμα της ανάπτυξης όλων των τομέων εντός της.

Όνειρο του κάθε νέου είναι να ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά ώστε να μπορέσει να κάνει τη δική του οικογένεια και να δει τα παιδιά του και τα εγγόνια του να ζουν μια άνετη κι ευτυχισμένη ζωή.

Στην προμνημονιακή περίοδο, που ακόμα υπήρχε ρευστότητα, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που φιλοδοξούσαν να δημιουργήσουν τη δική τους επιχείρηση ώστε πρώτον να έχουν οι ίδιοι το κουμάντο στη ζωή τους και δεύτερον να έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν το εισόδημά τους.

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχουμε ακούσει κάποιον μαγαζάτορα να λέει ότι "αναγκάστηκε" να δώσει κάτι για να προσπεραστουν θέματα που αφορούσαν απαρχαιωμένους και ανεφάρμοστους στην πράξη νόμους της πολεοδομίας, θεματα που προέκυπταν από υπερβολικά "ευσυνείδητους" υπαλλήλους του δημοσίου ή της Δημοτικής Αρχής και από ανθρώπους της νύχτας οι οποίοι προσφέρουν "προστασία" κι αν κάποιος την αρνηθεί βρίσκει την επόμενη μέρα το μαγαζί του καμμένο.

Στην εστίαση ο χώρος για τα τραπέζια αλλάζει τα δεδομένα της επιχείρησης όσον αφορά το κέρδος και στα εμπορικά μαγαζιά παίζει τεράστιο ρόλο το πάρκινγκ.

Θέματα που τα διαχειρίζεται ο εκάστοτε δήμος πάντα με το αζημίωτο, δεν είναι πια κρυφό.

Και πάνω σε όλα αυτά, ένα αδέκαστο σύστημα φορολόγησης μαζί με διαφόρων ειδών παράλογα πρόστιμα που βεβαιώνονται στην ΑΑΔΕ εν αγνοία του πολίτη κι επιβαρύνουν με προσαυξήσεις την ήδη υψηλή φορολόγηση του επιχειρηματία.

Καταβολές εισφορών σε ταμεία "γλάστρες" που υπάρχουν μόνο για να εισπράττουν τις υποχρεωτικές από το νόμο εισφορές χωρίς όμως να προσφέρουν ΤΙΠΟΤΑ στο τέλος εκτός από την ψευδαίσθηση ότι κάποιος είναι ασφαλισμένος. Ο Έλληνας επιχειρηματίας είναι ΗΡΩΑΣ κι αυτό ΔΕΝ είναι υπερβολή.

Σήμερα, όπως κάθε μέρα είχα παρκάρει το αυτοκίνητο μου έξω από το ιατρείο μου, σε σημείο που δεν εμπόδιζε κανέναν, σε σημείο που δεν έχει σήμα για την απαγόρευση της στάθμευσης, σε σημείο που δεν παραβίαζα κανένα νόμο ούτε τον ΚΟΚ.

Κάποια στιγμή ήρθε η δημοτική αστυνομία και με απείλησε ότι αν δεν πάρω το αυτοκίνητο μου απο εκεί θα μου πάρει τις πινακίδες και θα μου κόψει και κλήση.

Είπα στον δημοτικό αστυνόμο ότι ο λόγος που παρκάρω το αυτοκίνητο μου μπροστά από το ιατρείο μου είναι για να σπεύσω σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης, κάτι που είναι πολυ πιθανό να χρειαστεί όντας δίπλα σε παραλία λουόμενων και σε παραθεριστικό κέντρο που οι τουρίστες μπορεί να πιουν λίγο παραπάνω και να συμβεί το οτιδήποτε.

Μου απάντησε ότι για όλα αυτά δεν είμαι εγώ υπεύθυνη αλλά το ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ, το οποίο στην Ελλάδα μόνο σε όνειρο θερινής νυκτός θα είναι διαθέσιμο για άμεση δράση.

Ζήτησα το όνομα του αστυνόμου και τον διαβεβαίωσα ότι θα μετακινήσω το αυτοκίνητο.

Ακριβώς δίπλα σ' εμένα, υπάρχει ένα σουπερμάρκετ Μασούτης, το οποίο δεν διαθέτει χώρο παρκαρίσματος.

Ο δρόμος που περνάει από μπροστά του, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, δεν αφήνει καθόλου περιθώριο ούτε για στάση, όχι για παρκάρισμα.

Ο μοναδικός χώρος που μπορεί να σταθμεύσει ένα αυτοκίνητο για να κάνει κάποιος τα ψώνια του, είναι στον χώρο μπροστά από το ιατρείο μου.

Όπως καταλαβαίνετε, αυτός ο χώρος κοστίζει τα τετραγωνικά του σε ΧΡΥΣΑΦΙ.

Κάτι μου λέει λοιπόν ότι ο κύριος Μασούτης, δεν άφησε το θέμα στην τύχη του.

Αλλά και η δημοτική αρχή δεν νομίζω να άφησε την ατυχή συγκυρία ανεκμετάλλευτη.

Νόμοι αγαπημένοι μου άνθρωποι ΥΠΑΡΧΟΥΝ.

Ο λόγος που η Ελλάδα δεν λογίζεται ελεύθερη χώρα είναι ότι δεν τους επικαλούμαστε.

Θα κάνω ένα υποθετικό σενάριο με το θέμα του πάρκινγκ που σας ανέφερα για να καταλάβετε τι εννοώ.

Ας υποθέσουμε ότι το ιατρείο μου ανήκει κι έτσι παρακάμπτουμε τη ρήξη στην οποία θα έπρεπε να έρθω με τον ιδιοκτήτη του ιατρείου που εργάζομαι.

Το ιατρείο μου ανήκει λοιπόν, έχω παρκαρισμένο το αυτοκίνητό μου ακριβώς απ' έξω κι έρχεται ο τραμπούκος της δημοτικής αστυνομίας κάνοντας κατάχρηση εξουσίας και μου δίνει κλήση και μου αφαιρεί τις πινακίδες παράνομα χωρίς να έχω παραβιάσει κάποιο νόμο ή τον ΚΟΚ.

Αν εγώ τώρα είμαι ένα ντουγάνι, ένας ανεύθυνος πολίτης που δεν έχει ιδέα ούτε και ενδιαφέρεται για τους νόμους θα πάω να παρακαλέσω τον δήμαρχο να μου επιστρέψει τις πινακίδες γιατί χωρίς αυτοκίνητο δεν θα μπορώ ούτε το ιατρείο μου ν' ανοίγω, όχι να πάω και σε ασθενείς. Η Αρχή θα μου πει ότι δεν μπορεί να με βοηθήσει γιατί έχουν σφίξει τα πράγματα και θα ρισκάρει τη θέση του, ωθώντας με εμμέσως πλην σαφώς να απευθυνθώ σε κάποιον ανώτερο.

Ανώτερος σημαίνει περισσότερα χρήματα, λιγότερα χέρια, λιγότεροι παράνομοι μικρότερο ρίσκο.

Όμως αυτός ο ανώτερος, αν θέλει να μη βρεθεί μπλεγμένος, θα πρέπει να "ταΐσει" και κάποιον άλλον για να διασφαλίσει την κυριαρχία του.

Κι αυτός ο άλλος είναι συνήθως κάποιος ΥΠΟΥΡΓΟΣ ή το δεξί του χέρι.

Στην περίπτωση τώρα που εγώ είμαι "τρελή" και θέλω να πάω κόντρα στο σύστημα, θα πρέπει να έχω προβλέψει τους ενδεχόμενους κινδύνους για το πως θα μπορούσε αυτή μου η στάση να μου γυρίσει μπούμερανγκ και να με βλάψει και να έχω καλύψει καλά τα νώτα μου, κάτι που δυστυχώς δεν έκανα επαρκώς το διάστημα που πήγαινα κόντρα με τους καρεκλοκένταυρους στα νοσοκομεία κι έτσι κατάφεραν να με στριμωξουν σε μια κόλλα χαρτί, μια υπουργική απόφαση για εσωτερική διανομή, εμποδίζοντας με έτσι να ολοκληρώσω την ειδικότητα.

Ως παράτολμος άνθρωπος λοιπόν εγώ, θα τραβούσα μια αναφορά στο όργανο για κατάχρηση εξουσίας, μια μήνυση για παρακώλυση της επαγγελματικής μου δραστηριότητας αιτούμενη αποζημίωση και για την ψυχική οδύνη λόγω της αδυναμίας μου να πληρώσω το ενοίκιο στο ιατρείο και το σπίτι μου, αλλά και για την αλλοίωση της υπόληψης μου στην τοπική κοινωνία μέσα στην οποία εργάζομαι.

Αυτός είναι ο αγώνας που θέλει ή κυρία ΚΑΡΥΣΤΙΑΝΟΥ να κάνουμε ΟΛΟΙ κι αυτό εννοεί όταν λέει ότι μας θέλει δίπλα της και όχι τα καλά μας λόγια για την ίδια και την εμπιστοσύνη μας.

Γιατί χωρίς εμάς, όλα αυτά που είπε ότι θέλει να επιτύχει αν εκλεγεί, είναι καταδικασμένα να μείνουν στα λόγια.

Στην κάθαρση για να λέμε λόγια καθαρά, θίγονται συμφέροντα. Συμφέροντα ΟΠΕΚΕΠΕΔΩΝ και άλλων ομοίων τους.

Και όταν θίγεις συμφέροντα βάζεις σε ρίσκο τη ζωή σου.

Κάτι που ή κυρία Καρυστιανου αποφάσισε να το κάνει.

Της αξίζουμε άραγε εμείς; Είμαστε άραγε άξιοι να σηκώσουμε στους ώμους μας το βάρος της ΔΙΚΗΣ μας ελευθερίας πρωτίστως και κατ' επέκταση της ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ; Ή μήπως ζυγίζοντας όλα αυτά, καταλήγουμε ότι δεν θέλουμε να βγάλουμε ΕΜΕΙΣ το φίδι από την τρύπα; Αυτά είναι τα ερωτήματα που θα πρεπει να απαντήσουμε πρώτα στους εαυτούς μας πριν τα'ί'σουμε με φρούδες ελπίδες μια ΜΑΝΑ που διψάει για τη δικαίωση του νεκρού της παιδιού.

Πριν θέσουμε σε ρίσκο τη ζωή της και την υπόληψη της ΔΗΜΟΣΙΑ επειδή δεν θα έχει μπορέσει ΜΟΝΗ της να νικήσει έναν ολόκληρο ΣΤΡΑΤΟ από ΜΑΦΙΑ.

Γιατί μπορεί ή ελπίδα να πεθαίνει τελευταία, αλλά πριν ξεψυχήσει παίρνει μαζί της κι αυτόν που δεν την έχει πια... Καλό βράδυ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους