~Η Συνθήκη της Άγκυρας και η πισωπλατη μαχαίρια των «φίλων» μας των Γάλλων που σφράγισε την μικρασιατική τραγωδία~🇫🇷⚔️ Υπάρχουν ημερομηνίες που φωτίζουν την ιστορία και υπάρχουν ημερομηνίες που...
~Η Συνθήκη της Άγκυρας και η πισωπλατη μαχαίρια των «φίλων» μας των Γάλλων που σφράγισε την μικρασιατική τραγωδία~🇫🇷⚔️ Υπάρχουν ημερομηνίες που φωτίζουν την ιστορία και υπάρχουν ημερομηνίες που αποκαλύπτουν την υποκρισία της διεθνούς πολιτικής.Για τον Ελληνισμό, η 20ή Οκτωβρίου 1921, ημέρα υπογραφής της Συνθήκης της Άγκυρας μεταξύ της Γαλλίας και του Κεμάλ, ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.Για να κατανοήσει κανείς το μέγεθος της γαλλικής μεταστροφής, πρέπει να γυρίσει λίγα χρόνια πίσω. Τον Νοέμβριο του 1918 ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος τελειώνει με θριαμβευτική νίκη της Αντάντ. Η Ελλάδα συγκαταλέγεται στους νικητές.
Ο ελληνικός στρατός είχε πολεμήσει στο Μακεδονικό Μέτωπο, συμβάλλοντας αποφασιστικά στην κατάρρευση της Βουλγαρίας και στην τελική νίκη των Συμμάχων.
Λίγους μήνες αργότερα, το 1919, οι Σύμμαχοι ζητούν νέα ελληνική συνδρομή. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, πιστεύοντας ότι η έμπρακτη υποστήριξη προς τις Μεγάλες Δυνάμεις θα ενίσχυε τις ελληνικές διεκδικήσεις στη Μικρά Ασία και τη Θράκη, αποδέχεται την αποστολή ελληνικού εκστρατευτικού σώματος στην Κριμαία.Από τον Ιανουάριο έως τον Απρίλιο του 1919, χιλιάδες Έλληνες στρατιώτες πολεμούν στην Οδησσό, στη Χερσώνα και στη Σεβαστούπολη εναντίον των μπολσεβίκων.
Η επιχείρηση αυτή πραγματοποιείται κυρίως προς εξυπηρέτηση των γαλλικών σχεδιασμών στη νότια Ρωσία. Οι Έλληνες πληρώνουν βαρύ τίμημα σε νεκρούς και τραυματίες.Η Γαλλία λέτε να το το ξέχασε; Σίγουρα το θυμόταν πολύ καλα αλλά τα κράτη δεν έχουν μνήμη,έχουν μόνο συμφέροντα.
Στις 15 Μαΐου 1919, με απόφαση του Ανώτατου Συμμαχικού Συμβουλίου, ο ελληνικός στρατός αποβιβάζεται στη Σμύρνη.Στις 10 Αυγούστου 1920 υπογράφεται η Συνθήκη των Σεβρών. Η Ελλάδα φαίνεται να βρίσκεται στο απόγειο της διπλωματικής της ισχύος. Η Ανατολική Θράκη παραχωρείται στην Ελλάδα μέχρι σχεδόν τα προάστια της Κωνσταντινούπολης.
Η περιοχή της Σμύρνης τίθεται υπό ελληνική διοίκηση με προοπτική οριστικής ένωσης ύστερα από δημοψήφισμα.
Κι όμως την ίδια στιγμή που υπογράφονταν οι Σεβρές, οι ισχυροί της Ευρώπης είχαν ήδη αρχίσει να αμφιβάλλουν για την εφαρμογή τους. Η Γαλλία δεν επικύρωσε ποτέ τη Συνθήκη. Η Ιταλία επίσης αποστασιοποιήθηκε ερχόμενη σε υπόγεια συννενόηση με τον Κεμάλ ενώ ο μοναδικός ουσιαστικός υποστηρικτής της ελληνικής παρουσίας έστω και προσωρινά παρέμενε η Βρετανία του Ντέιβιντ Λόιντ Τζορτζ.
Το φθινόπωρο του 1920 η πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα ανατρέπεται.
Οι εκλογές της 1ης Νοεμβρίου φέρνουν την ήττα του Βενιζέλου. Οι Σύμμαχοι αντιμετωπίζουν με δυσπιστία την επιστροφή του βασιλιά Κωνσταντίνου. Η Γαλλία βρίσκει την ευκαιρία που αναζητούσε.
Ενώ οι Έλληνες συνεχίζουν να πολεμούν στην Ανατολία, οι Γάλλοι ανοίγουν απευθείας δίαυλο επικοινωνίας με τον Κεμάλ.
Και μάλιστα την πιο κρίσιμη στιγμή.
Το καλοκαίρι του 1921 ο ελληνικός στρατός φτάνει μέχρι τον Σαγγάριο ποταμό, λίγες δεκάδες χιλιόμετρα από την Άγκυρα.Από τις 10 Αυγούστου έως τις 13 Σεπτεμβρίου 1921 διεξάγεται η Μάχη του Σαγγάριου.Πρόκειται για την κρισιμότερη αναμέτρηση ολόκληρης της Μικρασιατικής Εκστρατείας.Εκεί κρίνεται η τύχη του πολέμου. Οι Έλληνες στρατιώτες μάχονται στα αφιλόξενα υψίπεδα της Ανατολίας, εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τις βάσεις ανεφοδιασμού τους.
Η μάχη λήγει χωρίς αποφασιστική ελληνική νίκη.
Η πρωτοβουλία περνά σταδιακά στον Κεμάλ.
Και μόλις πέντε εβδομάδες αργότερα έρχεται το χτύπημα.Στις 20 Οκτωβρίου 1921 υπογράφεται η κατάπτυστη Συμφωνία Φραγκλέν-Μπουγιόν ή Συνθήκη της Άγκυρας.Η Γαλλία αναγνωρίζει ουσιαστικά την κυβέρνηση της Άγκυρας.
Αποχωρεί από την Κιλικία.Τερματίζει τον πόλεμό της με τους κεμαλικούς.
Εξασφαλίζει οικονομικά και εμπορικά προνόμια και ταυτόχρονα απελευθερώνει τον Κεμάλ από ένα ολόκληρο μέτωπο.
Από εκείνη τη στιγμή, χιλιάδες έμπειροι Τούρκοι στρατιώτες μπορούν να μεταφερθούν εναντίον της Ελλάδας.Όπλα, πυρομαχικά, υποδομές και υλικά που είχαν συγκεντρωθεί στην περιοχή περνούν, σε διαφορετικό βαθμό και με διάφορους τρόπους, στον έλεγχο των κεμαλικών.
Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν το υλικό.
Ήταν το πολιτικό μήνυμα. Η Γαλλία δήλωνε προς ολόκληρο τον κόσμο ότι θεωρούσε τον Κεμάλ τον αυριανό κυρίαρχο της Τουρκίας.Η διεθνής απομόνωση της Ελλάδας πλέον ήταν γεγονός.Το επόμενο έτος η κατάσταση γίνεται μη αναστρέψιμη.Στις 26 Αυγούστου 1922 ο Κεμάλ εξαπολύει τη Μεγάλη Επίθεση.
Στις 30 Αυγούστου 1922, στη μάχη του Ντουμλουπινάρ, το ελληνικό μέτωπο καταρρέει.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1922 οι τουρκικές δυνάμεις εισέρχονται στη Σμύρνη.
Ακολουθεί η καταστροφή της πόλης και ο ξεριζωμός ενός πανάρχαιου ελληνισμού.
Θα περίμενε κανείς ότι οι σύμμαχοι της Ελλάδας θα προσπαθούσαν τουλάχιστον να περισώσουν ό,τι μπορούσε να σωθεί.
Αντιθέτως σις 11 Οκτωβρίου 1922, στην Ανακωχή των Μουδανιών, οι Μεγάλες Δυνάμεις αποδέχονται την παράδοση της Ανατολικής Θράκης στην Τουρκία χωρίς μάχη. Η Ελλάδα καλείται να εκκενώσει μια περιοχή που είχε αποκτήσει νόμιμα με διεθνή συνθήκη και στην οποία δεν είχε ηττηθεί στρατιωτικά.
Μέσα σε λίγες εβδομάδες περισσότεροι από διακόσιες χιλιάδες Έλληνες εγκαταλείπουν τις πατρογονικές τους εστίες.
Έτσι έκλεισε αυτός ο τραγικός κύκλος.
Από την Οδησσό του 1919 έως τα Μουδανιά του 1922, μόλις τρία χρόνια.Από τη συμμαχική αλληλεγγύη έως τον ψυχρό διπλωματικό υπολογισμό.Από τις υποσχέσεις των Σεβρών έως τη συντριβή της Μικρασιατικής Καταστροφής.
Η ιστορία δεν γράφεται με συναισθηματισμούς και τα κράτη δεν λειτουργούν με ευγνωμοσύνη. Η Γαλλία έπραξε αυτό που θεώρησε ότι εξυπηρετούσε τα εθνικά της συμφέροντα.
Όμως για τον Ελληνισμό, η Συνθήκη της Άγκυρας παραμένει μέχρι σήμερα ένα από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα της απόστασης που μπορεί να χωρίζει τη συμμαχία από την αφοσίωση και τη διπλωματική υποστήριξη από την πραγματική συμπαράσταση.❌ 📸28 Σεπτεμβρίου 1922 – Η συνάντηση του Ατατούρκ με τον Γάλλο διπλωμάτη Φρανκλέν Μπουγιόν.Στις 28 Σεπτεμβρίου 1922, σχεδόν ένα χρόνο μετά την συνθήκη της Άγκυρας και λίγες μέρες μετά τις θηριωδίες των Τούρκων εναντίον των Ελλήνων όπου στην κυριολεξία ακόμη το αίμα τους άχνιζε,ο Φρανκλέν Μπουγιόν έφτασε στη Σμύρνη με το γαλλικό πολεμικό πλοίο Metch και έγινε δεκτός με χαρές και πανηγύρια στην αποβάθρα του Γκιόζτεπε από τον Μουσταφά Κεμάλ Πασά, τον υπασπιστή του Σαλίχ Μπέη, τους Φεβζί και Ισμέτ Πασάδες, τον πρόεδρο του Υπουργικού Συμβουλίου Ραούφ Μπέη, τον υπουργό Εσωτερικών Φετχί Μπέη, τον νομάρχη Αϊδινίου Μουσταφά Αμπντουλχαλίκ Μπέη και τους βουλευτές που βρίσκονταν στη Σμύρνη.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους