Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η Γεωργία Σαριβαξεβάνη Καρακώστα όπως ήταν ολόκληρο το όνομά της, γεννήθηκε στην Αθήνα στις 23 Μαΐου 1925, από μητέρα Γαλλίδα και πατέρα από το Αϊβαλί.

Τελείωσε στην Ελλάδα το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.

Στα χρόνια της Κατοχής φοίτησε στη σχολή υποκριτικής του Δημήτρη Ροντήρη και το 1947, όταν εξορίστηκε στο Παρίσι , σπούδασε την τέχνη του θεάτρου στο Σαρλ Ντιλέν.

Το 1962 επέστρεψε στην Ελλάδα και έπαιξε στον κινηματογράφο και το θέατρο μέχρι την εποχή της Δικτατορίας, οπότε και ξεκίνησε να γράφει το πρωτο της μυθιστόρημα. «Ο Θησαυρός της Βαγίας» εκδόθηκε για πρώτη φορά το 1969.

Μέχρι το 2012 που πέθανε είχε γράψει πολλά μυθιστορήματα για νέους (και όχι μόνο), νουβέλες και παιδικά βιβλιαράκια.

Ανάμεσα στα πιο γνωστά της έργα, είναι: Τα Στενά Παπούτσια, Το Ψέμα, Τα Γενέθλια, Ο Κύριός Μου, Τα Χέγια και Νινέτ. Η Ζωρζ Σαρή συντρόφευσε πολλά παιδικά και εφηβικά (και ενήλικα …) βράδια μας με τις ρεαλιστικές αφηγήσεις της.

Κατάφερε να μπει στις ψυχές μας με τον πιο όμορφο τρόπο και τα έργα της είναι πάντοτε αυτά στα οποία ανατρέχουμε για να βρούμε που και που τη χαμένη αθωότητά μας.

Με αφορμή την επέτειο από το θάνατό της, θυμόμαστε μερικά αποσπάσματα από αγαπημένα βιβλία της. «Κλείνω τα μάτια.

Όλα τα χρώματα με πλημμυρίζουν.

Είναι φωτεινά, καθάρια, λαμπερά σαν τις αναμνήσεις, σαν τα όνειρά μου, σαν τη ζωή μου… Κλείνω τα μάτια.

Σαν ίσκιοι οι αναμνήσεις πλησιάζουν γοργά… Απρόσμενος τρελός χορός.

Έιναι ο χορός της ζωής.» Ο χορός της ζωής, 1996 «Η Ζωή θέλει να την αγαπάνε.

Να την αγαπάνε χωρίς παζαρέματα, πολύ και αλογάριαστα.

Μικρή κατάλαβε πως για να τα καταφέρει, έπρεπε πρώτα ν’ αγαπήσει αυτή τους ανθρώπους ή τουλάχιστον να κάνει πως τους αγαπά…..

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους