ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΛΑΣΤΙΧΟ Σε συνέχεια των όσων συνέβησαν με τη δήθεν δενδροφύτευση στην πλατεία από τη Διοίκηση της “πρώτης φοράς”, θα αναφερθώ στις δήθεν Δημοκρατικές...

Πλήρες Κείμενο:

ΟΤΑΝ ΟΙ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΕΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΛΑΣΤΙΧΟ Σε συνέχεια των όσων συνέβησαν με τη δήθεν δενδροφύτευση στην πλατεία από τη Διοίκηση της “πρώτης φοράς”, θα αναφερθώ στις δήθεν Δημοκρατικές ευαισθησίες κάποιων που το παίζουν και «προοδευτικοί». Προσωπικά δικαιούμαι να το κάνω γιατί μεγάλωσα μέσα σε αυτόν τον χώρο… Κατ’ αρχάς χαίρομαι που δύο συνάδελφοι από την παράταξη της πλειοψηφίας δημόσια ξεκαθάρισαν πως δεν συμφωνούν με την πρακτική της ποινικοποίησης της διαφορετικής άποψης.

Θλίβομαι όμως που δεν είναι περισσότεροι και περισσότερο θλίβομαι όταν μέσα σε αυτούς δεν καταγράφονται αυτοί που μόλις πριν λίγο καιρό και με αφορμή το Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ πανηγύριζαν, είτε γιατί η παράταξη τους εξέλεξε πολλούς συνέδρους, είτε γιατί ήρθαν πρώτοι σε σταυρούς στην κάλπη της Παλλήνης, είτε γιατί μετά εκλέχτηκαν στο ανώτατο όργανο του ΠΑΣΟΚ.

Γι΄ αυτούς οι ευθύνες είναι ακόμη μεγαλύτερες, αφού μέσω της κομματικής τους ιδιότητας εμφανίζονται ως θεματοφύλακες δημοκρατικών παραδόσεων και αξιών.

Δεν μπορείς να επικαλείσαι την ιστορική διαδρομή ενός πολιτικού χώρου που οικοδόμησε την ταυτότητά του πάνω στις έννοιες της δημοκρατίας, της ελευθερίας του λόγου και της πολιτικής συμμετοχής, και την ίδια στιγμή να σιωπάς όταν ένας πολιτικός αντίπαλος βρίσκεται αντιμέτωπος με δικαστικές διαδικασίες εξαιτίας της δημόσιας κριτικής του.

Τότε τα μεγάλα λόγια περί δημοκρατικών ευαισθησιών χάνουν το βάρος τους και αποδεικνύεται πως χρησιμοποιούνται μόνο προς «άγραν ψήφων» και δεν αποτελούν στάση ζωής και πολιτική ταυτότητα.

Γιατί δεν είναι υπεύθυνοι μόνο όσοι υπογράφουν ή καταθέτουν μια μήνυση, ή όσοι δίνουν εντολή να γίνει κάτι τέτοιο.

Συνυπεύθυνοι είναι και όσοι βλέπουν τη διαφορετική πολιτική άποψη να οδηγείται στα δικαστήρια και επιλέγουν να σιωπήσουν.

Γιατί η σιωπή, ιδιαίτερα όταν κατέχεις δημόσιο αξίωμα ή πολιτική θέση ευθύνης, δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι στάση.

Είναι επιλογή.

Και η επιλογή να μη λες τίποτα όταν η πολιτική αντιπαράθεση μεταφέρεται από το πεδίο του δημόσιου διαλόγου στις δικαστικές αίθουσες, αποτελεί έμμεση νομιμοποίηση αυτής της πρακτικής.

Χάρισμά σας αυτό το ΠΑΣΟΚ. Ένα ΠΑΣΟΚ των ίσων αποστάσεων, των ατολμιών, της σιωπής μπροστά στα δύσκολα και της διαρκούς προσπάθειας να τα έχετε καλά με όλους. Ένα ΠΑΣΟΚ που αντί να υπερασπίζεται έμπρακτα τις αρχές που επικαλείται, επιλέγει να μην παίρνει θέση όταν αυτές δοκιμάζονται.

Αν αναρωτιέστε πώς έφτασε εδώ που βρίσκεται σήμερα, ίσως η απάντηση να βρίσκεται ακριβώς σε αυτές τις συμπεριφορές.

Τις δικές σας συμπεριφορές… Και αν συνεχίσετε στον ίδιο δρόμο, η πραγματική κάλπη ενδέχεται να αποδειχθεί πολύ πιο σκληρή από οποιαδήποτε δημοσκόπηση.

Οι δημοκρατικές αρχές δεν δοκιμάζονται όταν χειροκροτούμε όσους συμφωνούν μαζί μας.

Δοκιμάζονται όταν υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα στη διαφωνία. Η σιωπή σας έχει ήδη καταγραφεί. Και μαζί της η συνυπευθυνότητά σας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους