Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΧΙΜΑΙΡΑ . Μια νύχτα δίχως στόμα, σιωπηλή οφθαλμαπάτη που γκρεμίζεται το πρωί σε δρόμους ραγισμένους . Βρέχει στα σταυροδρόμια του κόσμου, βρέχει και στη στέγη μας . Κίτρινο το φεγγάρι, χλωμή η βροχή . Το πρόσωπό σου σχηματίζεται στους αιώνες, . στο πέταγμα των πουλιών, στον ήλιο του νοτιά, . μέσα στις κραυγές των ποιητών που γράφουν σ' όλη τους τη ζωή για την αγάπη . Αυτό το δασάκι είναι παλιό, . και η θάλασσα σημαδεμένη από τ' αχνάρια της παλίρροιας . Άλλο ένα ηλιοβασίλεμα στο κάστρο, . άλλο ένα αστροφέγγισμα στο γκρίζο, . κύκλοι από σύννεφα στο ανεμόβροχο . Τώρα οι γλάροι βυθίζονται στη στεριά, . τα πουλιά μπαίνουν χαμηλά να κουρνιάσουν . Αυτό το νησάκι είναι παλιό, και οι ρίζες των βράχων σημαδεύουν την προκυμαία . Οι πευκοβελόνες των χθεσινών περιπάτων πληγώνουν τα πόδια των πουλιών, κύματα αρμενίζουν στο μαβί μονοπάτι . Απέμεινε το θρόισμα της νύχτας στη γκρίζα βροχή, . το κλάμα των γλάρων στα σκαλοπάτια των βράχων, . συνοδεύει τους αποχωρισμούς . Αυτό το μονοπάτι είναι παλιό, . ο πηλός στα ίχνη, σκόνη που χάθηκε στο απροσδιόριστο . Οι δρίμες, καταστρέφουν τις καρίνες και τα άσπρα πανιά των ονείρων μας . Ελπίδες που ταυτίστηκαν με τη βροχή, . και χάθηκαν στο θρόισμα της νύχτας, . σ' ένα σκηνικό αβέβαιο . Ακόμα μια μέρα που δεν είχα νέα σου, . και τα κρίνα δεν άντεξαν στις μνήμες . Αυτά που κλαίνε . δεν είναι οι στάλες των κυμάτων, . αλλά οι καημοί των ταξιδιών . Βρέχει στα σταυροδρόμια του κόσμου, βρέχει και στη στέγη μας . Κίτρινο φεγγάρι, και η βροχή χλωμή . Το πρόσωπό σου σχηματίζεται στους αιώνες Ποιητές ματαιοπονούν, . κατασκευάζοντας καράβια, θάλασσες, αστέρια, . κι ύστερα βολοδέρνουν στα λιμάνια . ©Αντώνης Περδικάρης – Ποίηση Από την ποιητική συλλογή Το Απέραντο του Ονείρου https://perdikaris.perdikaris.gr/blog-oneirokataskevastis.html

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους