Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κύριε Υπουργέ όταν ένας υπουργός κρατά μια χώρα πίσω με την επίμονη άρνηση εφαρμογής της νομοθεσίας, τότε το κόστος δεν το πληρώνει ο ίδιος.

Το πληρώνουν οι εθελοντές που καταρρέουν ψυχικά, που ζουν με ψυχοφάρμακα, που χρεώνονται μέχρι τον λαιμό για να καλύπτουν κενά που θα έπρεπε να καλύπτει το κράτος.

Έξι χρόνια εκπαιδεύσεων της Ελληνικής Αστυνομίας.

Έξι χρόνια εγκυκλίων.

Πρωτόκολλα συνεργασίας μεταξύ υπουργείων.

Πρωτόκολλα με την Ειδική Γραμματεία για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς.

Εκατομμύρια ευρώ σε προγράμματα, καμπάνιες και δράσεις.

Και το αποτέλεσμα; Ένας σκύλος δεμένος μόνιμα σε οικόπεδο, 100 μέτρα από το Αστυνομικό Τμήμα και το Δημαρχείο.

Δεμένος όταν ζευγάρωσε.

Δεμένη όταν έμεινε έγκυος.

Δεμένη όταν κυοφορούσε.

Δεμένη όταν γέννησε.

Κάτω από μια λαμαρίνα, μέσα σε θερμοκρασίες 37 βαθμών.

Κανείς δεν το είδε.

Κανείς δεν το άκουσε.

Κανείς δεν παρενέβη.

Για ακόμη μία φορά, σαν αφελής πολίτης που εξακολουθεί να πιστεύει στη δικαιοσύνη, έκανα καταγγελία.

Έχασα χρόνο.

Έγινα η «κακιά» του χωριού.

Δέχθηκα την κοινωνική πίεση που συνοδεύει κάθε καταγγελία.

Μόνο που δεν με φτύνουν στον δρόμο.

Να υπενθυμίσω ότι πέρυσι μου έκαψαν το αυτοκίνητο, λίγα μόλις μέτρα από περιοχή που υποτίθεται ότι καλύπτεται από αστυνομική παρουσία.

Και όταν επικοινώνησα με το Τμήμα για να ενημερωθώ για την εξέλιξη της υπόθεσης, πληροφορήθηκα ότι, παρότι είχα δώσει το όνομα του ιδιοκτήτη του οικοπέδου, δεν κατέστη δυνατόν να βρεθεί.

Άρα τι ακριβώς έπρεπε να κάνω; Να του περάσω εγώ χειροπέδες και να τον οδηγήσω στο Τμήμα; Και ως εκ θαύματος, η σκυλίτσα με τα κουτάβια «υιοθετήθηκε» από μια γειτόνισσα.

Υπόθεση λήξασα.

Αυτό στη λαϊκή γλώσσα λέγεται «αβαβά». Και κάτι ακόμη.

Με το θέμα των αδέσποτων και της κακοποίησης ζώων δεν εκθέτετε μόνο τα ζώα.

Εκθέτετε τη χώρα.

Μας κάνετε ρεζίλι σε ολόκληρο τον κόσμο.

Κάθε δεμένο σκυλί κάτω από μια λαμαρίνα, κάθε ζώο που πεθαίνει αβοήθητο, κάθε καταγγελία που μπαίνει στο συρτάρι, κάθε νόμος που δεν εφαρμόζεται, δεν το βλέπουμε μόνο εμείς.

Το βλέπουν οι ξένοι εθελοντές που έρχονται στην Ελλάδα.

Το βλέπουν οι τουρίστες.

Το βλέπουν οι οργανώσεις του εξωτερικού που χρηματοδοτούν, στηρίζουν και προσπαθούν να βοηθήσουν εκεί όπου το κράτος αποτυγχάνει.

Το βλέπουν χιλιάδες άνθρωποι μέσα από φωτογραφίες και βίντεο που ταξιδεύουν καθημερινά σε όλο τον κόσμο.

Και αναρωτιούνται πώς είναι δυνατόν, το 2026, σε μια ευρωπαϊκή χώρα, να υπάρχουν ακόμη ζώα που ζουν και πεθαίνουν δεμένα στον ήλιο, λίγα μέτρα από δημόσιες αρχές που έχουν υποχρέωση να εφαρμόζουν τον νόμο.

Δεν προσβάλλετε εμάς.

Προσβάλλετε την εικόνα της ίδιας της Ελλάδας.

Και το χειρότερο είναι ότι αυτό συμβαίνει όχι επειδή δεν υπάρχουν νόμοι.

Οι νόμοι υπάρχουν.

Η κακοποίηση ζώων είναι κακούργημα.

Οι εγκύκλιοι υπάρχουν.

Οι εκπαιδεύσεις έγιναν.

Τα πρωτόκολλα συνεργασίας υπογράφηκαν.

Τα εκατομμύρια δαπανήθηκαν.

Αυτό που λείπει είναι η εφαρμογή.

Αν αυτή είναι η εικόνα της χώρας που θέλετε, εγώ δεν τη θέλω.

Οι νόμοι δεν ψηφίζονται για να κοσμούν τα ΦΕΚ.

Ψηφίζονται για να εφαρμόζονται. Η Ελληνική Αστυνομία δεν έχει υποχρέωση μόνο να φυλάει αεροδρόμια, επισήμους και πολιτικά πρόσωπα.

Έχει υποχρέωση να προστατεύει τη νομιμότητα και να εφαρμόζει τους νόμους της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Γιατί όταν ένα ζώο μπορεί να ζει δεμένο, να ζευγαρώνει δεμένο, να κυοφορεί δεμένο και να γεννά δεμένο, στο κέντρο ενός χωριού και δίπλα στις δημόσιες αρχές, τότε το πρόβλημα δεν είναι η έλλειψη νόμων.

Το πρόβλημα είναι η άρνηση εφαρμογής τους Κ σωστής επάνδρωσης. Και γι’ αυτό κάποιος οφείλει επιτέλους να αναλάβει την ευθύνη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους