Original Post

Πλήρες Κείμενο:

cy justice@2026 ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΗΛΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΑΙ ΤΑ ΜΜΕ Η διαπλοκή πολιτικής, οικονομικών συμφερόντων και ΜΜΕ.

Η πραγματικότητα που βιώνουν καθημερινά οι πολίτες, οι οποίοι νιώθουν ότι η ατζέντα των ειδήσεων (το τι προβάλλεται και τι αποσιωπάται) δεν καθορίζεται από την αξία της είδησης, αλλά από το ποιος κρατάει το «πορτοφόλι» του μέσου.

Όταν η ιδιοκτησία των ΜΜΕ συγκεντρώνεται στα χέρια λίγων επιχειρηματιών με στενές διασυνδέσεις με την πολιτική εξουσία ή τα κόμματα, δημιουργείται αυτό που στην επικοινωνιολογία ονομάζουμε "agenda setting" (καθορισμός ατζέντας). Τα μέσα δεν σου λένε απαραίτητα τι να σκεφτείς, αλλά σου επιβάλλουν τι να συζητάς.

Έτσι, αντί ο δημόσιος διάλογος να επικεντρώνεται σε ζητήματα που καίνε, όπως: Οι προεκτάσεις και η κάθαρση για το πολύκροτο σκάνδαλο των «χρυσών διαβατηρίων» (που έπληξε και πλήτη καθημερινά και ανεπανόρθωτα τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας). Οι αποκαλύψεις, οι καταθέσεις και τα πορίσματα γύρω από υποθέσεις διαφθοράς (όπως αυτές που περιγράφονται σε ανεξάρτητες έρευνες Συνεργατισμός ή βιβλία-καταγγελίες για «κράτος-μαφία»). Υποθέσεις παρακολουθήσεων ή άλλων θεσμικών εκτροπών (το "Videogate" ). ...το ενδιαφέρον μετατοπίζεται τεχνητά σε «εύπεπτα» θέματα, lifestyle gossip ή εφήμερες κόντρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αυτό εξυπηρετεί διπλά: και κλικ/νούμερα φέρνει, και αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα πραγματικά σκάνδαλα.

Το φαινόμενο της «ελεγχόμενης αμνησίας»: Είναι εντυπωσιακό το πόσο γρήγορα μια είδηση που θα έπρεπε να προκαλέσει πολιτικό σεισμό «εξαφανίζεται» από την πρώτη γραμμή, αν αυτή αγγίζει συμφέροντα των ανθρώπων που χρηματοδοτούν ή στηρίζουν ένα μέσο.

Αυτός είναι και ο λόγος που οι πολίτες πλέον αντιμετωπίζουν τα παραδοσιακά ΜΜΕ με τεράστια καχυποψία.

Όπως ανοίγοντας μια εφημερίδα ή βλέποντας ένα δελτίο ειδήσεων, ο υποψιασμένος αναγνώστης μπορεί να καταλάβει «ποιανού γραμμή» εξυπηρετείται πίσω από τις λέξεις ή τις σιωπές.

Το μεγάλο πρόβλημα, βέβαια, είναι ότι αυτή η κατάσταση δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο.

Η απαξίωση των παραδοσιακών ΜΜΕ σπρώχνει τον κόσμο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για να «μάθει την αλήθεια». Εκεί όμως, όπως είδαμε και στο προηγούμενο κείμενο, καραδοκεί η άλλη όψη του νομίσματος: η παντελής έλλειψη φίλτρου, η λάσπη, η ανωνυμία και ο ανεξέλεγκτος λαϊκισμός.

Ο πολίτης τελικά εγκλωβίζεται ανάμεσα σε δύο άκρα: από τη μία τα κατευθυνόμενα/συστημικά ΜΜΕ που θάβουν ειδήσεις και από την άλλη τη διαδικτυακή «ζούγκλα» όπου η αλήθεια μπερδεύεται με τη συκοφαντία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους