Original Post

Πλήρες Κείμενο:

80 χρόνια από τη δολοφονία του κομμουνιστή Γιώργου Βουτυρά ιδρυτή του σωματείου Κλωστοϋφαντουργών και του Εργατικού Κέντρου Νάουσας.

Πολιτική εκδήλωση το Σάββατο 13 Ιούνη στο Πάρκο Νάουσας Η δολοφονία του από πληρωμένο χίτη του Λαναρά 80 χρόνια πέρασαν (17 Απρίλη 1946) από τη στυγερή δολοφονία του Γιώργη Βουτυρά, ιδρυτή του σωματείου Κλωστοϋφαντουργών και του Εργατικού Κέντρου Νάουσας. Ο Γιώργος Βουτυράς , πρόσφυγας από την Υοζγάτη του Δυτικού Πόντου, γεννήθηκε το 1899, και ήρθε το 1924 στην Ελλάδα (Κοζάνη) μαζί με τη γυναίκα του.

Το 1930 μετακόμισε στη Νάουσα, το «Μικρό Μάντζεστερ», όπως αποκαλούνταν λόγω των πολλών βιομηχανιών της και εργαζόταν στο κλωστοϋφαντουργείο «Λαναρά - Κύρτση και ΣΙΑ ΑΕ». Ο Γιώργης Βουτυράς βρέθηκε μέσα στα εργοστάσια με τα φουγάρα και τις σειρήνες τους.

Ήταν πρωτοπόρος οργανωτής και αγωνιστής της τάξης του.

Ήταν λεύτερος και δημοκράτης, ούτε στιγμή δεν σταμάτησε να αγωνίζεται για τα δίκαια των εργατών, για αυτό πρωτοστάτησε στη δημιουργία του πρώτου σωματείου Κλωστοϋφαντουργών Νάουσας με την ονομασία ΚΛΩΘΩ και εκλέγεται πρόεδρός του. Ο Γιώργης Βουτυράς ξέρει, όμως, ότι όλοι οι εργάτες πρέπει να είναι ενωμένοι και πρωτοστατεί για την ίδρυση του Εργατικού Κέντρου στη Νάουσα.

Με χίλιες δυσκολίες και εμπόδια από την εργοδοσία και τους ντόπιους βιομήχανους, ιδρύεται το Εργατικό Κέντρο και εκλέγεται πρόεδρος του.

Από τη νέα του θέση συνεχίζει τον αγώνα και την ταξική του πορεία αλύγιστος και ακούραστος.

Το 1946 ο Γερμανός κατακτητής είχε διωχθεί από την Ελλάδα, όμως ένας νέος κατακτητής υπάρχει, είναι οι Άγγλοι και οι δοσίλογοι συνεργάτες του ναζισμού. Ο Γιώργης Βουτυράς, όπως και όλοι όσοι αγωνίζονται για το ψωμί και την τιμή της εργατιάς και του λαού είναι εμπόδιο στα σχέδια τους, έτσι στις 17 Απρίλη του 1946 ο Γιώργης Βουτυράς δολοφονείται έξω από το σπίτι του, στη Βύρωνος, από τον άνθρωπο της εργοδοσίας, των βιομηχάνων, κάποιον ονόματι Αντωνίου, πληρωμένο χίτη του Λαναρά. Μεγάλη Τετάρτη οι εργάτες θρηνούν το δικό τους Άγιο, όπως θα έλεγε ο ποιητής, θρηνούν και υπόσχονται να συνεχίσουν στα χνάρια του.

Η διαδρομή Στη Νάουσα την εποχή πριν τη δικτατορία του Μεταξά, είχε αναπτυχθεί αξιόλογο συνδικαλιστικό κίνημα καθοδηγούμενο από την τοπική Κομματική Οργάνωση του ΚΚΕ.

Μάλιστα, η προεκλογική συγκέντρωση (εκλογές της 21ης Γενάρη 1936) του Παλλαϊκού Μετώπου, την Τρίτη, 19 Γενάρη του 1936, με ομιλητές τον υποψήφιο Ναουσαίο βουλευτή Φίλιππο Δημητριάδη και τον επίσης υποψήφιο βουλευτή και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Μιχάλη Σινάκο σημείωσε μεγάλη επιτυχία συγκεντρώνοντας 4.000 κόσμο.

Γι' αυτό ο Αριστείδης Δημητράτος, υπουργός Εργασίας της βασιλομεταξικής κυβέρνησης της 4ης Αυγούστου, φρόντισε αμέσως να δημιουργήσει μια καινούργια συνδικαλιστική κίνηση από πρόσωπα της απόλυτης εμπιστοσύνης του καθεστώτος, τα οποία, στις 17 Νοέμβρη 1937, προέβησαν στην άτυπη ίδρυση Εργατοϋπαλληλικού Κέντρου στην πόλη με τον τίτλο «ΕΘΝΙΚΟΝ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΝΑΟΥΣΗΣ» το οποίο συνέχισε να υφίσταται μ' αυτήν τη μορφή μέχρι τον Σεπτέμβρη 1943.

Αξίζει να αναφερθεί σ' αυτό το σημείο πως σε σύσκεψη την επομένη της επιβολής του δικτατορικού καθεστώτος, που πραγματοποίησε ο διοικητής του τοπικού αστυνομικού τμήματος μοίραρχος Μαντούβαλος, όλοι οι διευθυντές των εργοστασίων της Νάουσας του παρέδωσαν καταστάσεις με ονόματα εργατών και υπαλλήλων οι οποίοι ήταν μέλη ή φιλικά προσκείμενοι προς την τοπική κομματική οργάνωση του ΚΚΕ.

Εθεσαν επίσης στη διάθεσή του όλους εκείνους τους εργαζόμενους που χρησιμοποιούσαν σαν χαφιέδες στους χώρους εργασίας, προκειμένου να τους εντάξει στο δίκτυο των χαφιέδων και πρακτόρων της Ασφάλειας. Στα χρόνια της Γερμανικής κατοχής Συνέχεια στη σελίδα: https://ethniki-antistasi-dse.gr/Giwrgis-Voutyras.html

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους