Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Από την εισήγηση μου στο Συνέδριο 5o ESG Universe Forum, με γενικό τίτλο Beyond Compliance: Transforming ESG Data into Operational Value.

Ο όρος ESG έχει εισέλθει δυναμικά στον δημόσιο και στον επιχειρηματικό διάλογο.

Ωστόσο, συχνά η συζήτηση επικεντρώνεται κυρίως γύρω από την περιβαλλοντική διάσταση, στους δείκτες, στις μετρήσεις, στις εκθέσεις και στις διαδικασίες συμμόρφωσης.

Σήμερα όμως γνωρίζουμε ότι καμία κοινωνία δεν μπορεί να είναι πραγματικά βιώσιμη, καμία οικονομία δεν μπορεί να είναι πραγματικά ανθεκτική και καμία επιχείρηση δεν μπορεί να είναι πραγματικά υπεύθυνη, εάν τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν βρίσκονται στον πυρήνα των αποφάσεών της. Η Οδηγία (ΕΕ) 2024/1760 αποτελεί ίσως την πιο ξεκάθαρη πολιτική έκφραση αυτής της ευρωπαϊκής επιλογής. Η Οδηγία αυτή έρχεται να μας θυμίσει και να μας υπενθυμίσει πως πίσω από κάθε επιχειρηματική απόφαση υπάρχουν άνθρωποι.

Άνθρωποι με δικαιώματα, που δικαιούνται ίση μεταχείριση, ασφάλεια, σεβασμό και ίσες ευκαιρίες.

Άνθρωποι με αξιοπρέπεια! Για δεκαετίες, η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων θεωρούνταν πρωτίστως ευθύνη των κρατών.

Σήμερα όμως δεν είναι έτσι ή τουλάχιστον δεν είναι μόνο των κρατών.

Είναι και ευθύνη των οργανώσεων της κοινωνίας των πολιτών, αλλά και των επιχειρήσεων.

Οι επιχειρήσεις λοιπόν αποτελούν πλέον από τους πιο κρίσιμους παράγοντες διαμόρφωσης κοινωνικών συνθηκών.

Διαμορφώνουν πρότυπα, εργασιακές κουλτούρες, ευκαιρίες.

Διαμορφώνουν ζωές και ακριβώς γι’ αυτό καλούνται να λογοδοτούν. Η Οδηγία 2024/1760 ξέρετε έρχεται σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη συγκυρία.

Σε μια περίοδο όπου διεθνώς παρατηρούμε μια ανησυχητική αμφισβήτηση θεμελιωδών δικαιωμάτων και κεκτημένων.

Σε μια περίοδο όπου ο δημόσιος λόγος γίνεται ολοένα και πιο πολωτικός και που αυξάνονται οι επιθέσεις απέναντι στις αξίες της ισότητας, της διαφορετικότητας και της συμπερίληψης.

Βλέπουμε δικαιώματα που θεωρούσαμε κατοχυρωμένα να τίθενται ξανά υπό διαπραγμάτευση.

Γυναίκες και θηλυκότητες γενικότερα να αντιμετωπίζουν νέες μορφές αποκλεισμού.

ΛΟΑΤΚΙ+ συνανθρώπους μας να γίνονται στόχος πολιτικών και κοινωνικών αντιπαραθέσεων.

Βλέπουμε τη ρητορική μίσους και το ρατσιστικό λόγο να επανεμφανίζονται με τρόπους που πριν από λίγα χρόνια θα θεωρούσαμε αδιανόητους.

Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον αναδύεται ένα κρίσιμο ερώτημα: Μπορούν οι επιχειρήσεις να παραμένουν ουδέτερες; Η ερώτηση ρητορική.

Σαφώς και όχι! Ξέρετε, η ουδετερότητα απέναντι στην παραβίαση των ανθρωπίνων και ατομικών δικαιωμάτων δεν είναι ουδετερότητα.

Είναι ανοχή.

Και όταν υπάρχει ανοχή, εκεί είναι που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος οι αποκλεισμοί, οι διακρίσεις, η βία και η υπονόμευση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.

Ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά το φύλο και την ταυτότητα φύλου, η νέα πραγματικότητα απαιτεί μεγαλύτερη θεσμική εγρήγορση.

Δεν αρκεί πλέον μόνο να δηλώνουμε ότι υποστηρίζουμε την ισότητα, να αναρτούμε πολιτικές στους εταιρικούς ιστοτόπους και να γιορτάζουμε συγκεκριμένες παγκόσμιες ημέρες.

Ναι χρειάζονται και αυτά αλλά δεν αρκούν.

Τι άλλο χρειάζεται; Θα θέσω το ερώτημα διαφορετικά.

Πόσο ασφαλής είναι ένας εργασιακός χώρος για μια γυναίκα, μία θηλυκότητα γενικότερα που επιδιώκει να εξελιχθεί; Πόσα τρανς άτομα γνωρίζουμε που να εργάζονται κάτω από το φως της ημέρας; Πόσα τρανς άτομα εργάζονται στην ίδια επιχείρηση με εμάς ή όταν ένα τρανς πρόσωπο βρίσκει μία εργασία πόσο ασφάλεια νιώθει ώστε να εκφράσει ανοιχτά την ταυτότητα φύλου του; Πόσο εύκολο είναι για ένα εργαζόμενο άτομο ανεξαρτήτως φύλου να καταγγείλει μια διάκριση χωρίς φόβο αντιποίνων; Πόσο αποτελεσματικοί είναι οι μηχανισμοί προστασίας; Και τελικά, πόσο πραγματικά συμπεριληπτική είναι η κουλτούρα ενός οργανισμού; Η νέα εποχή του ESG θα κριθεί από τις απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα.

Και θα κριθεί γιατί πλέον τα ανθρώπινα δικαιώματα αποτελούν ζήτημα εταιρικής διακυβέρνησης, διαχείρισης κινδύνου και ζήτημα ηγεσίας.

Οι επιχειρήσεις ξέρετε που θα ηγηθούν τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι εκείνες που θα διαθέτουν τις πιο καλογραμμένες εκθέσεις ESG, αλλά εκείνες που θα καταφέρουν να οικοδομήσουν πραγματικές σχέσεις εμπιστοσύνης, και που θα καταφέρουν να δημιουργήσουν περιβάλλοντα όπου κάθε άτομο θα αισθάνεται ορατό, σεβαστό και προπάντων ασφαλή. Ως Special Advisor της Χάρτας Διαφορετικότητας στην Ελλάδα βλέπω καθημερινά οργανισμούς που επιχειρούν να μετατρέψουν αυτές τις αρχές σε πράξη.

Ως μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου βλέπω ταυτόχρονα πόσο εύθραυστη μπορεί να είναι η πρόοδος όταν θεωρούμε τα ανθρώπινα δικαιώματα δεδομένα.

Γι’ αυτό πιστεύω ότι η μεγαλύτερη πρόκληση των επόμενων ετών δεν είναι η συμμόρφωση, αλλά η ηγεσία.

Χρειαζόμαστε ηγεσίες που να αντιλαμβάνονται ότι τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν αποτελούν εμπόδιο στην ανάπτυξη, αλλά είναι η βασική προϋπόθεση βιώσιμης ανάπτυξης.

Χρειαζόμαστε επιχειρήσεις που να αναγνωρίζουν ότι η διαφορετικότητα είναι έκφραση δημοκρατικών αξιών.

Και χρειαζόμαστε θεσμούς που να υπενθυμίζουν διαρκώς ότι η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν είναι σε καμία περίπτωση διαπραγματεύσιμη.

Μέσα από τη συγκεκριμένη Οδηγία η Ευρώπη επέλεξε να στείλει ένα ξεκάθαρο μήνυμα: Ότι δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη οικονομία χωρίς σεβασμό στα ανθρώπινα και ατομικά δικαιώματα.

Δεν μπορεί να υπάρξει υπεύθυνη επιχειρηματικότητα χωρίς λογοδοσία.

Και δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πρόοδος όταν κάποιοι συνάνθρωποι μας μένουν πίσω.

Αυτό είναι λοιπόν το στοίχημα της νέας εποχής του ESG.

Και αυτό είναι ένα στοίχημα που αφορά όλες, όλους και όλα μας! #ESG #DiversityCharterGreece #ESGUniverse #Diversity #Inclusion #HumanRights #Workplace #5οESGUniverseForum2026

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους