Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχει μια ιστορική λεπτομέρεια που πολλοί κάνουν πως ξεχνούν. Η ελληνική κεντροαριστερά δεν ηγεμόνευσε ποτέ όταν λειτουργούσε ως πολιτική διαμαρτυρία.

Ηγεμόνευσε όταν εμφανιζόταν ως δύναμη διακυβέρνησης. Το ΠΑΣΟΚ του 1981 δεν κέρδισε επειδή φώναζε περισσότερο από τους άλλους.

Κέρδισε επειδή κατάφερε να εκφράσει ταυτόχρονα τον αγρότη, τον μικρομεσαίο, τον δημόσιο υπάλληλο, τον εργάτη, τον προοδευτικό αστό.

Έχτισε κοινωνική πλειοψηφία.

Ο πολιτικός χώρος που εκπροσώπησε ο Αλέξης Τσίπρας αντίθετα, ήταν προϊόν μιας εξαιρετικής ιστορικής συγκυρίας: της κατάρρευσης του παλιού πολιτικού συστήματος στα χρόνια των μνημονίων.

Όταν τελείωσε η συγκυρία, τελείωσε και η δυναμική του.

Γι’ αυτό και μου φαίνεται παράδοξο να παρουσιάζεται σήμερα ο Τσίπρας ως ο άνθρωπος που θα ενώσει την κεντροαριστερά.

Πώς θα ενώσει έναν χώρο τον οποίο οικοδόμησε πολιτικά καταγγέλλοντάς τον; Πώς θα εκφράσει τη δημοκρατική παράταξη ένας πολιτικός που αναδείχθηκε ακριβώς πάνω στην αποδόμηση της δημοκρατικής παράταξης; Η Ιστορία δεν είναι τόσο γενναιόδωρη με τις αντιφάσεις.

Αν η κεντροαριστερά θέλει να ξαναγίνει πλειοψηφικό ρεύμα, δεν χρειάζεται να αναζητήσει τον επόμενο σωτήρα της.

Χρειάζεται να επιστρέψει στη μόνη παράδοση που απέδειξε ότι μπορεί να χτίζει κοινωνικές και πολιτικές πλειοψηφίες. Και αυτή η παράδοση, είτε αρέσει είτε όχι, έχει όνομα. ΠΑΣΟΚ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους