Γιώργος Λυκοπάντης: Έχει μεγαλώσει πολύ η απόσταση που χωρίζει τα πολιτικά κόμματα από τους νέους ανθρώπους Τον Ιανουάριο στο συνέδριο είχε προτεραιοποιηθεί η ενότητα της Νέας Αριστεράς και είχε...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τι άλλαξε από τότε και επήλθε τώρα η διάσπαση; Στο πρόσφατο συνέδριο που πραγματοποιήσαμε πριν λίγους μήνες πέραν των προγραμματικών αιχμών και θέσεων του κόμματος για μια συνολική βεντάλια ζητημάτων, συζητήσαμε και το θέμα της στρατηγικής διαφωνίας όπως είχε αποτυπωθεί και ήταν γνωστή και στη δημόσιο σφαίρα.

Στην πολιτική απόφαση υπήρχε ομόφωνη αντίληψη, και από τα στελέχη που αποχώρησαν από τη Νέα Αριστερά, ότι το κόμμα πρέπει να πρωταγωνιστήσει ώστε να διαμορφωθεί ένα μέτωπο της Αριστεράς και των δυνάμεων της πολιτικής Οικολογίας, που θα διεκδικήσει την είσοδό του στο κοινοβούλιο και θα έχει μια ισχυρή φωνή στους κοινωνικούς αγώνες.

Οι σύντροφοι που αποχώρησαν θεωρούν πως αυτή η πολιτική συμφωνία που έγινε στο συνέδριο ήταν μάλλον επίπλαστη και έτσι προχώρησαν στις αποφάσεις τους, οι οποίες οδήγησαν στη διάλυση της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Αριστεράς.

Και γι’ αυτήν ακριβώς την πράξη τους, τη διάλυση μιας μαχητικής και αξιόπιστης κοινοβουλευτικής ομάδας, θα κριθούν αυστηρά από τους αριστερούς και προοδευτικούς πολίτες.

Νομίζω δεν είναι τυχαία η χρονική στιγμή της διάσπασης που έρχεται μετά την ίδρυση του σχήματος Τσίπρα… Φάνηκε το προηγούμενο διάστημα πως όσο καθυστερούσε ο πρώην πρωθυπουργός την ανακοίνωσή του για την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛΑΣ) τόσο αναβάλλονταν και οι αποφάσεις των στελεχών που αποχώρησαν τις προηγούμενες μέρες.

Ούτως ή άλλως και στις πρώτες τους συνεντεύξεις κανένα από τα στελέχη της ομάδας που αποχώρησε δεν κρύβει τη διάθεσή του να συμπορευτεί σ’ αυτό το νέο ξεκίνημα του Αλέξη Τσίπρα.

Εμείς θεωρούμε πως αυτή η απόφαση κινείται σε λάθος κατεύθυνση.

Το κόμμα της ΕΛΑΣ έχει θολό πολιτικό στίγμα και προσπαθεί να τους εξυπηρετήσει όλους.

Εμείς πιστεύουμε πως ένα πρόγραμμα της Αριστεράς πρέπει να έχει σκοπό να υπηρετήσει συγκεκριμένα τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας, του εργαζόμενου κόσμου, της νέας γενιάς και δεν μπορεί να έχει ένα σχέδιο που θα προσπαθεί να ικανοποιήσει όλους, δηλαδή και τους κεφαλαιούχους, τους έχοντες.

Νομίζω πως όσοι συμπορεύονται με την ΕΛΑΣ θα αντιληφθούν, είτε νωρίς είτε αργά, πως αυτή η επιλογή κινείται σε λάθος κατεύθυνση και δεν έχει σχέση με τον στόχο της Νέας Αριστεράς, που είναι η δημιουργία ενός μετώπου για να ανατρέψει τις πολιτικές της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Παρά τα διαλυτικά φαινόμενα που προκαλεί σε άλλα κόμματα, προς το παρόν η ΕΛΑΣ δεν φαίνεται να συγκεντρώνει ποσοστά διεκδίκησης πρωτιάς.

Αν συνεχίσει αυτή η συνθήκη πιστεύεις πως θα επανεξετάσει το ζήτημα των συμμαχιών; Και τότε τι θα απαντούσε η Νέα Αριστερά; Δεν μπορώ να απαντήσω αν θα αλλάξει στρατηγική η ΕΛΑΣ, σίγουρα, όμως, όταν έχεις στο όνομά σου τη λέξη συμπαράταξη και δεν απευθύνεσαι σε κανέναν από τους πολιτικούς σχηματισμούς της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς για συμμαχία είναι αντιφατικό.

Παράλληλα, δε, κεντρικά στελέχη του κόμματος μιλούν και με επιθετικό τρόπο για τους υπόλοιπους πολιτικούς σχηματισμούς.

Σε σχέση με εμάς, εμείς έχουμε ξεκαθαρίσει ότι δεν μας ενδιαφέρει η προοπτική συνεργασίας και σύγκλισης με την ΕΛΑΣ.

Μας ενδιαφέρει ο χώρος –ο κατακερματισμένος και απαξιωμένος, και κάνουμε και την αυτοκριτική μας σε αυτό το σημείο– της Αριστεράς να μπορέσει να συναντηθεί ξανά, να ξεπεράσει τις διαχωριστικές γραμμές που είχαν προκύψει την προηγούμενη δεκαετία και να σχεδιάσει με όρους της επόμενης δεκαετίας.

Και σε αυτή την κατεύθυνση εμείς απευθυνόμαστε σε όλους όσοι απογοητεύτηκαν, αποστρατεύτηκαν –και με δική μας ενδεχομένως ευθύνη– όσους ματαιώθηκαν, να μπουν στη διαδικασία να δημιουργηθεί ξανά ένας ισχυρός, μαζικός Αριστερός πόλος απέναντι στη Δεξιά.

Γιατί μόνο η Αριστερά μπορεί να κερδίσει τη Δεξιά.

Ως προς αυτό το ζήτημα, έχουν γίνει πρακτικά κινήσεις συνεργασίας με άλλες δυνάμεις; Και με ποιους επιδιώκετε να συνομιλήσετε; Οι πληροφορίες μιλούν για τους Πράσινους – Οικολογία μέχρι στιγμής.

Με το ΜέΡΑ25, με τον ΣΥΡΙΖΑ; Υπάρχει ένας ανοικτός δίαυλος με την συλλογικότητα Πράσινοι – Οικολογία και μία κοινή δράση.

Ούτως ή άλλως συναντιόμαστε στα κινήματα για το περιβάλλον και έχουμε πραγματοποιήσει κοινές εκδηλώσεις, και το επόμενο διάστημα θα λάβουμε από κοινού κι άλλες τέτοιες πρωτοβουλίες.

Σε σχέση με το ΜέΡΑ25 υπάρχει μια κοινή πορεία στο αντιπολεμικό κίνημα και νομίζω ότι αυτή η προσπάθεια πρέπει να μετουσιωθεί σε κοινή δράση και στην ενότητα των δυνάμεων της Αριστεράς.

Ο καθένας μας σε αυτό το σημείο πρέπει να αναλάβει τις ευθύνες του, να αντιληφθούμε ότι ο κατακερματισμός, οι διασπάσεις και ο μοναχικός δρόμος των δυνάμεων της Αριστεράς κόστισαν τα προηγούμενα χρόνια.

Αν θέλουμε να επιστρέψει η αξιοπιστία στην πολιτική γενικά, αλλά και ειδικά στην Αριστερά, μόνο μέσα από την ενότητα και την κοινή δράση μπορεί να προκύψει.

Όσοι αντιλαμβάνονται το ιστορικό καθήκον να μη λείπει η φωνή της Ριζοσπαστικής Αριστεράς από το ελληνικό κοινοβούλιο, έχουν ευθύνη να υπερβούν τις παρελθούσες διαφωνίες, να ξεπεράσουν τα αναχώματα που δημιουργήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια και να συνδράμουν στον προγραμματικό διάλογο για την ενότητα της Αριστεράς.

Σε ό,τι αφορά τον ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουμε δραματικές εξελίξεις σ’ έναν χώρο που τα προηγούμενα χρόνια είχε ταυτιστεί με τις λαϊκές ανάγκες, είχε πρωταγωνιστήσει στους κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες και κατάφερε στη συνέχεια να αναλάβει την κυβέρνηση του τόπου.

Εμείς απευθύνουμε ένα ειλικρινές, ανοιχτό κάλεσμα στα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ τα οποία αγωνιούν για το μέλλον της Αριστεράς και παρακολουθούν με αμηχανία και σε ζωντανή μετάδοση τη διάλυση του κόμματός τους, να συ στρατευτούν σε αυτή την προσπάθεια.

Τα μέλη που αποχώρησαν περιγράφουν αυτή τη στρατηγική της Νέας Αριστεράς ως περιθωριοποίηση, εσείς τι απαντάτε; Γίνεται λόγος, επίσης, το τελευταίο διάστημα για την «κοινωνική χρησιμότητα» της Αριστεράς.

Μπορεί η Αριστερά να είναι πρακτικά «χρήσιμη», να καταφέρνει κοινωνικές νίκες και χωρίς κυβερνητικούς θώκους; Αν περιγράφεται σαν περιθωριακή η δική μας πολιτική πρόταση αυτό χαρακτηρίζει όλους όσους πιστεύουν αυτή την άποψη.

Εμείς δεν πιστεύουμε ότι μια Αριστερά η οποία μιλάει για τους 72 νεκρούς στους χώρους δουλειάς, για τους εποχικούς πυροσβέστες που θα δώσουν τη μάχη της αντιπυρικής περιόδου, για τους νέους γιατρούς, τους νέους εκπαιδευτικούς, για όλους όσους ζουν στην επισφάλεια, ότι είναι μια περιθωριακή Αριστερά.

Ίσα ίσα πιστεύουμε ότι είναι μια Αριστερά άκρως επιδραστική, γιατί καταφέρνει να μεταφέρει από το πεδίο της κοινωνίας στην κεντρική πολιτική σκηνή όλα όσα διαδραματίζονται στην καθημερινότητα των πολιτών. Η Αριστερά δεν δημιουργήθηκε μέσα στο μέγαρο Μαξίμου ή στις καρέκλες της εξουσίας.

Είναι μια δύναμη που εδώ και δεκαετίες δίνει φωνή και δύναμη σε όλους όσους νιώθουν ότι δεν έχουν φωνή και δύναμη.

Και σε αυτή τη κατεύθυνση θα κινηθούμε το επόμενο διάστημα.

Και υπενθυμίζουμε σε όσους θεωρούν ότι η αντίληψή μας είναι περιθωριακή την πορεία του ιστορικού ΣΥΡΙΖΑ, που μέσα από κοινωνικούς και πολιτικούς αγώνες, μέσα από ένα αριστερό πολιτικό πρόγραμμα και σχέδιο, και δεκαετίες προσπαθειών και αγώνων, συνδέσεων και ταυτίσεων με την ελληνική κοινωνία, κατάφερε να ανατρέψει τους πολιτικούς συσχετισμούς, τα συστημικά κόμματα εξουσίας και έγινε το 2015 κυβέρνηση.

Η διάσπαση τώρα σημαίνει και απώλεια της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Αριστεράς και άρα μειωμένη ορατότητα και δημόσια παρέμβαση.

Πώς σκοπεύετε να αντιμετωπίσετε αυτό το ζήτημα και ποια τα επόμενα βήματα εν γένει του κόμματος; Εκκρεμεί και το θέμα του συνεδρίου για εκλογή νέας προεδρίας.

Η απώλεια της κοινοβουλευτικής ομάδας είναι κάτι που πληγώνει τη Νέα Αριστερά, γιατί είχαμε μια μαχητική και σοβαρή παρουσία στη Βουλή, κάτι που αναγνωρίζεται από τους αριστερούς πολίτες αλλά και ευρύτερα απ’ όλο τον προοδευτικό χώρο.

Και αυτή η απόφαση θα κρίνει και όλους όσους επέλεξαν να την διαλύσουν, γιατί αυτές τις μέρες θα μπορούσε η Νέα Αριστερά, επί παραδείγματι, να πιέσει να κληθεί ο κ. Ντίλιαν στην Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας, να μιλήσει για τα εργατικά δυστυχήματα στους χώρους εργασίας, και μια σειρά άλλων παρεμβάσεων που είχε το προηγούμενο διάστημα.

Αυτή η απώλεια, βέβαια, δεν σημαίνει ότι θα κατεβάσουμε τα ρολά, ίσα ίσα.

Έχουμε τέσσερις ανεξάρτητους βουλευτές και βουλεύτριες της Νέας Αριστεράς που θα συνεχίσουν το έργο τους, παρά τη μικρότερη θεσμική δύναμη, όπως έχουμε και ένα κόμμα με χιλιάδες μέλη και φίλους σε όλη τη χώρα, οι οποίοι θα μπουν στη μάχη της ορατότητας και διάδοσης του μηνύματος της Νέας Αριστεράς, που δεν είναι άλλο από το να υπάρξει μια ισχυρή Αριστερά στο κοινοβούλιο και στην κοινωνία, με τη συμμετοχή των ίδιων των πολιτών.

Σε σχέση με το Συνέδριο, τις επόμενες μέρες θα συνεδριάσουν τα όργανα του κόμματος και θα λάβουν τις σχετικές αποφάσεις.

Ένα άλλο ζήτημα προς αντιμετώπιση είναι τα μικρά ποσοστά της Νέας Αριστεράς.

Τι σκοπεύετε να κάνετε γι’ αυτό; Και σε περίπτωση που η Νέα Αριστερά δεν καταφέρει να μπει στο κοινοβούλιο, θα συνεχίσει την πορεία της; Η αλήθεια είναι ότι η Αριστερά δεν δημιουργήθηκε σε ένα περιβάλλον υψηλών δημοσκοπικών πτήσεων, οι κοινωνικές ανάγκες δημιούργησαν την Αριστερά.

Όσο υπάρχουν 17 χρονών παιδιά που δίνουν πανελλαδικές εξετάσεις –το πιο στρεσογόνο σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση στην Ευρώπη– όσο υπάρχουν γιατροί που δουλεύουν 7 ημέρες την εβδομάδα εφημερία, όσο υπάρχουν εργατικά δυστυχήματα και ατυχήματα, όσο υπάρχουν νέοι άνθρωποι που δουλεύουν σε εργατικές γαλέρες στα νησιά για ψίχουλα, 9 και 10 ώρες την ημέρα, 7 ημέρες την εβδομάδα, η Αριστερά και η Νέα Αριστερά θα συνεχίσει να υπάρχει και να αγωνίζεται.

Σε ό,τι αφορά την επόμενη ημέρα, το τι θα γίνει μετά τις εκλογές, είμαστε αισιόδοξοι ότι μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Μιας και αναφέρθηκες στη νέα γενιά, στην οποία ανήκεις κιόλας, πώς θα προσπαθήσει η Νέα Αριστερά να την προσεγγίσει; Η Αριστερά εν γένει φαίνεται να έχει χάσει την άλλοτε πρωτοκαθεδρία της σ’ αυτές τις ηλικίες.

Έχει χαθεί γιατί πλέον οι νέοι άνθρωποι –το βλέπω κι από τους φίλους μου ως ένας άνθρωπος αυτής της γενιάς– έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους στην πολιτική.

Έχει μεγαλώσει πολύ η απόσταση που χωρίζει τα πολιτικά κόμματα από τους νέους ανθρώπους και γενικότερα την κοινωνία.

Έχει χαθεί η αξιοπιστία, όπως αναφέραμε και πριν, και αυτό είναι αναμενόμενο όταν βλέπουμε τα συστημικά κόμματα να ενδιαφέρονται μόνο για την αναπαραγωγή τους και τις θέσεις εξουσίας.

Είναι λογικό άρα πολλοί άνθρωποι της νέας γενιάς να επιλέγουν την πολιτική αποχή.

Δεν είναι μία αποχή που έχει απολίτικα χαρακτηριστικά αποκλειστικά, αλλά πράξη που χαρακτηρίζει μία ολόκληρη γενιά που αδυνατεί να δει τον εαυτό της στην πολιτική δράση και συμμετοχή.

Εμείς καλούμε τους νέους ανθρώπους, που αυτή τη στιγμή δοκιμάζονται συνεχώς σε διάφορα επίπεδα (στέγη, εργασία, σπουδές κ.ά) να εμπλακούν, να αντιληφθούν πως η πολιτική δεν είναι για τους έμπειρους επαγγελματίες της.

Η πολιτική είναι εργαλείο για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς, για να ζήσουμε καλύτερες μέρες. Όσο την αφήνουμε στα χέρια άλλων, θα αποφασίζουν για εμάς, χωρίς εμάς. Τζέλα Αλιμπράντη Η ΕΠΟΧΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους