Original Post

Πλήρες Κείμενο:

#ΚακοπαιδικαΛημματα ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ, το Ορισμός: Το Είναι αποτελεί μια ενοχλητική, χρόνια πάθηση της πραγματικότητας, την οποία η ανθρωπότητα πασχίζει να θεραπεύσει καταναλώνοντας άφθονες δόσεις Φαίνεσθαι. Το Φαίνεσθαι, από την άλλη, είναι το ακριβό κοστούμι που φοράει ο πίθηκος για να πείσει τον καθρέφτη (και τους άλλους πιθήκους) ότι κατέχει διδακτορικό. Καθημερινότητα Αν ξυπνήσεις το πρωί και νιώθεις εντελώς σκατά, χωρίς λεφτά και με υπαρξιακό κενό, αυτό είναι το Είναι.

Αν βγάλεις μια φωτογραφία την κούπα του καφέ σου με φίλτρο, προσθέσεις το hashtag `#GoodVibesOnly` και την ανεβάσεις στο διαδίκτυο, αυτό είναι το Φαίνεσθαι.

Είναι μια υπέροχη κοινωνική συμφωνία: όλοι ξέρουμε ότι χρωστάς το νοίκι, αλλά τουλάχιστον στο ίντερνετ μοιάζεις με ευτυχισμένο CEO.

Η καθημερινότητα έχει γίνει μια τεράστια, αδιάκοπη θεατρική παράσταση, όπου όλοι είναι πρωταγωνιστές και κανείς δεν κάθεται στο κοινό για να χειροκροτήσει. Φιλοσοφία Οντολογικώς και σημειολογικώς, έχουμε καταφέρει το ακατόρθωτο: το σύμβολο να δολοφονήσει την πραγματικότητα και να φορέσει το δέρμα της.

Η ανθρωπότητα περιφέρεται σε έναν λαβύρινθο όπου το μόνο που έχει σημασία δεν είναι αν υπάρχει διέξοδος, αλλά αν η ταμπέλα που γράφει "Έξοδος" έχει τη σωστή γραμματοσειρά.

Δεν μας ενδιαφέρει πλέον αν το μήλο είναι αληθινό ή βρώσιμο· αρκεί το λογότυπο του μήλου στην πλάτη της συσκευής μας να κοστίζει ενάμισι χιλιάρικο και να πιάνει σήμα 5G για να δείχνουμε στους άλλους το ψηφιακό μας Είναι. Πολιτική Στην Πολιτική, το Είναι και το Φαίνεσθαι έχουν πάρει διαζύγιο εδώ και αιώνες, και το Είναι δεν πληρώνει καν διατροφή. Το Είναι: Μια κυνική διαπάλη για την εξουσία, παρασκηνιακά ντιλ με λομπίστες, άδεια ταμεία και μια απόλυτη ιδεολογική κενότητα. Το Φαίνεσθαι: Ένα αριστούργημα επικοινωνιακής σκηνοθεσίας.

Περιλαμβάνει προσεκτικά σηκωμένα μανίκια (για να φαίνεται ο πολιτικός «άνθρωπος του μόχθου»), πατριωτικές κορώνες στο TikTok έναν στρατό από παρατρεχάμενους και καμία διάθεση να βρει μια λύση γιατί ένα κιλό μοσχαρίσιο κρέας κάνει 25 ευρώ το κιλό! Όταν μια χώρα καταστρέφεται, η λύση δεν είναι να διορθωθεί το πρόβλημα (Είναι), αλλά να γίνει ένα «rebranding» της καταστροφής (Φαίνεσθαι). Ο πολιτικός δεν χρειάζεται να είναι τίμιος ή ικανός· αρκεί να φοράει τη σωστή απόχρωση μπλε ή πράσινης ή κόκκινης γραβάτας και να διορίζει μια εξεταστική επιτροπή που θα φαίνεται ότι ψάχνει την αλήθεια, μέχρι το κοινό να αποσπαστεί από το επόμενο viral βίντεο.

Τέχνη και η Μόδα Τέχνη: Το Φαίνεσθαι στην τέχνη είναι όταν πετάς έναν κουβά μπογιά στον καμβά, ή κολλάς μια μπανάνα στον τοίχο με μονωτική ταινία, και περιμένεις από τον κριτικό να βρει το "βάθος" της ανθρώπινης αγωνίας.

Αν δεν το βρει, φταίει η δική του αγραμματοσύνη και όχι η δική σου αταλαντοσύνη. Μόδα: Η Μόδα είναι κάτι τόσο αφόρητα, αντικειμενικά άσχημο, που είμαστε αναγκασμένοι να το αλλάζουμε κάθε έξι μήνες.

Είναι η τέχνη του να μην έχεις απολύτως τίποτα να πεις, αλλά να το φωνάζεις φορώντας μια μεταξωτή γραβάτα που κοστίζει όσο το ΑΕΠ μιας μικρής αφρικανικής χώρας. Επιστήμες Η Επιστήμη μάς εξήγησε τελικά το Είναι μας: είμαστε φτιαγμένοι κυρίως από νερό, άνθρακα, αστρική σκόνη και απεριόριστη αλαζονεία.

Όμως το Φαίνεσθαι προσλαμβάνει αμέσως την Επιστήμη (με τη μορφή ενός ηθοποιού που φοράει λευκή ιατρική ρούμπα σε διαφήμιση) για να σου αποδείξει με τρισδιάστατα γραφήματα ότι η νέα κρέμα νυκτός με εκχύλισμα από παστουρμά καμήλας θα σε κάνει πρακτικά αθάνατο.

Στο βιντεο αξεχαστη σκηνή από τη διάσημη γαλλική κωμωδία «Το Μεγάλο Εστιατόριο» (Le Grand Restaurant) του 1966, με πρωταγωνιστή τον ανεπανάληπτο Λουί ντε Φινές (Louis de Funès). Γνωστή ως η σκηνή του «Μοσχοκάρυδου» (Muskatnuss). Σε αυτήν, ο χαρακτήρας που υποδύεται ο ντε Φινές (ο κύριος Σεπτίμ, ιδιοκτήτης του εστιατορίου) εξηγεί τη συνταγή για ένα σουφλέ πατάτας σε έναν Γερμανό πελάτη (τον κύριο Μίλερ). Καθώς μιλάει γερμανικά και ο τόνος του γίνεται όλο και πιο αυταρχικός, η σκιά από ένα φωτιστικό πέφτει στο πρόσωπό του, κάνοντάς τον να μοιάζει με τον Αδόλφο Χίτλερ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους