27 χρόνια μετά: Η σύλληψη του Τζέιμς Δαλαμάγκα στην Ελλάδα φέρνει τη δικαίωση για τη δολοφονία του Γιώργου Γιαννόπουλου στο Σίδνεϊ Η υπόθεση του Τζέιμς Δαλαμάγκα έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον...

Πλήρες Κείμενο:

27 χρόνια μετά: Η σύλληψη του Τζέιμς Δαλαμάγκα στην Ελλάδα φέρνει τη δικαίωση για τη δολοφονία του Γιώργου Γιαννόπουλου στο Σίδνεϊ Η υπόθεση του Τζέιμς Δαλαμάγκα έχει προκαλέσει τεράστιο ενδιαφέρον στην ελληνική κοινή γνώμη, καθώς συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία ενός κινηματογραφικού θρίλερ: μια στυγερή δολοφονία στο Σίδνεϊ πριν από 27 χρόνια, μια φυγή που θυμίζει ταινία δράσης, και μια «αόρατη» ζωή 15 ετών σε ένα χωριό της Αχαΐας, περιτριγυρισμένος από δεκάδες σκυλιά-φύλακες. Στην Ελλάδα, το θέμα συζητιέται έντονα τόσο στα τηλεοπτικά πάνελ και τα ενημερωτικά sites, όσο και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τα σχόλια να κινούνται κυρίως γύρω από τρεις άξονες:1. Το σοκ για την «αόρατη» ζωή δίπλα τους Οι περισσότεροι ξαφνιάζονται από το πώς ένας άνθρωπος, καταζητούμενος διεθνώς από την Interpol (και μάλιστα με επικήρυξη $200.000 δολαρίων από την αυστραλιανή αστυνομία), κατάφερε να ριζώσει σε μια κλειστή επαρχιακή κοινωνία όπως το Αίγιο.

Η στρατηγική της απομόνωσης: Σχολιάζεται το γεγονός ότι ο Δαλαμάγκας είχε στήσει μια τέλεια βιτρίνα.

Το «σπίτι-φρούριο» με τα 32 πίτμπουλ δεν ήταν απλά μια εκκεντρικότητα, αλλά ένα δραστικό μέτρο ασφαλείας για να κρατάει τον κόσμο μακριά.Το προφίλ του «κυρ-Αντώνη»: Η αγορά κτημάτων και η παραγωγή λαδιού τον έκαναν να φαίνεται ως ένας ευκατάστατος ομογενής που επέστρεψε στον τόπο της μητέρας του.

Η κοινή γνώμη εντυπωσιάζεται από το πόσο εύκολα μπορεί κάποιος να αλλάξει ταυτότητα και να ζει ανενόχλητος, με μοναδικό «σύνδεσμο» με τον έξω κόσμο τη σύντροφό του.2. Η κριτική για τα αντανακλαστικά των Αρχών Εδώ τα σχόλια διχάζονται.

Από τη μία πλευρά, υπάρχει ικανοποίηση για το γεγονός ότι η δικαιοσύνη, έστω και μετά από σχεδόν τρεις δεκαετίες, φαίνεται να αποδίδεται.

Η συνεργασία των ελληνικών αρχών με τις αρχές της Αυστραλίας κρίνεται ως αποτελεσματική στο τελικό της στάδιο (με την τριήμερη στενή παρακολούθηση). Από την άλλη, δεν λείπουν τα καυστικά σχόλια και τα ερωτηματικά: «Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος που καταζητείται για φόνο να αγοράζει ακίνητα, να κυκλοφορεί με πλαστά στοιχεία και να περνάει κάτω από το ραντάρ των αρχών για 15 ολόκληρα χρόνια; »Πολλοί επισημαίνουν τις διαχρονικές τρύπες στο σύστημα ελέγχου και ταυτοποίησης στην Ελλάδα, ειδικά σε παλαιότερες δεκαετίες. 3. Η ανακούφιση της ομογένειας και η δικαίωση της οικογένειας Στα ελληνικά media τονίζεται ιδιαίτερα η αντίδραση της οικογένειας του θύματος, του 32χρονου Γιώργου Γιαννόπουλου.

Για την ομογένεια της Αυστραλίας, η υπόθεση αυτή ήταν μια «ανοιχτή πληγή». Τα σχόλια αναφέρουν ότι η σύλληψη φέρνει μια αίσθηση δικαίωσης στην αδελφή και τους συγγενείς του θύματος, οι οποίοι για 27 χρόνια δεν σταμάτησαν να ζητούν τον εντοπισμό του δράστη, φοβούμενοι μάλιστα ότι το έγκλημα θα παραγραφόταν βάσει του ελληνικού νόμου (στα 30 χρόνια). Συμπέρασμα Η κοινή γνώμη αντιμετωπίζει την υπόθεση ως ένα σκληρό μάθημα ότι το παρελθόν τελικά σε προλαβαίνει.

Ο «Αντώνης Τζίμας» έχτισε μια νέα ζωή πάνω σε ένα ψέμα, όμως η μοίρα του σφραγίστηκε σε εκείνο τον έλεγχο της αστυνομίας το πρωί της Κυριακής. Πλέον, το ενδιαφέρον στρέφεται στις δικαστικές αίθουσες της Πάτρας και στις διαδικασίες έκδοσής του στην Αυστραλία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους