Στη (ρητορική;) ερώτηση της Κας Καρυστιανού "κ τί κερδίσαμε που είμαστε με την Ουκρανία;" η απάντηση είναι μονολεκτική: την αξιοπρέπειά μας. Σε εθνικό επίπεδο, κερδίσαμε το δικαίωμα να διεκδικούμε...
Στη (ρητορική;) ερώτηση της Κας Καρυστιανού "κ τί κερδίσαμε που είμαστε με την Ουκρανία;" η απάντηση είναι μονολεκτική: την αξιοπρέπειά μας.
Σε εθνικό επίπεδο, κερδίσαμε το δικαίωμα να διεκδικούμε μια βιώσιμη λύση στο Κυπριακό και μια αντίστοιχη για το Αιγαίο, βασιζόμενη στο διεθνές δίκαιο κ τις αντίστοιχες συνθήκες, αντί του δικαίου του ισχυρού ("του τσαμπουκά", στην περίπτωσή μας). Σε ηθικό επίπεδο, κερδίσαμε το να μπορούμε στοιχειωδως να προσομοιάσουμε κ να θεωρουμαστε άξιοι απόγονοι εκείνων που σε Αλαμανα, Δερβενάκια, Σκρα, Εσκί Σεχίρ, Τεπελένι, Κορυτσά αλλά κ Κορέα αγωνίστηκαν κ θυσιάστηκαν για το μονάκριβο αγαθό που υμνεί κ ο εθνικός μας ποιητής: την ΕΛΕΥΘΕΡΊΑ.
Κ τέλος, κερδίσαμε το δικαίωμα να μην θεωρουμαστε (κ ειμαστε) τα καιροσκοπικα τσιράκια ενός αυταρχικου ηγέτη που αιματοκυλύει τόσο τη νεολαία της χώρας του, οσο κ νηπιαγωγεία κ νοσοκομεία χρησιμοποιώντας μισθοφόρους κ υποβοηθούμενος από στρατιώτες ενός άλλου (3ης γενιάς) στιγνού δικτάτορα.
Αυτά κερδίσαμε: δεν τα λες κ λίγα! Ο ένοικος του ταπεινού μπαλκονιού στην Ανάληψη Θεσσαλονίκης το κατάλαβε. Η ηγέτιδα του πρώτου ανοιχτά πουτινικού κόμματος της χώρας μας, δυστυχώς αδυνατεί.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους