Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η υπόθεση του αντισημιτισμού και της αραβοϊσραηλινής σύγκρουσης είναι κάτι πολύ μεγαλύτερο από εμάς.

Αλλά μας αφορά όλους.

Οποιος αρχίσει να τη μελετάει από το μηδέν και ξεχνώντας όλα όσα του έχουν φυτέψει στο μυαλό πολιτικοί και ΜΜΕ, σύντομα διαπιστώνει πως πρόκειται για ένα ολόκληρο σύμπαν που εκρήγνυται προς όλες τις κατευθύνσεις και με τα σκάγια του μας φτάνει όλους.

Και όσο περνάει ο καιρός και κάποιος με καθαρό μυαλό, μαθαίνει περισσότερα, συνεχώς ανακαλύπτει νέες διαστάσεις.

Κανείς δεν μπορεί να φανταστεί πόσες πολλές διαστάσεις έχει.

Και η αλήθεια είναι, κι εμείς εδώ, ακόμη ανακαλύπτουμε νέες, ακόμα βρίσκουμε και μαθαίνουμε πτυχές που ούτε περνάνε από το μυαλό του μέσου 'κοινωνικού αγωνιστή'. Η αρχή, βέβαια είναι, η σχέση της με τον αντιφασισμό.

Το που φτάνει, είναι ακόμα μυστήριο, και μάλλον δεν θα τελειώσει ποτέ η διαδρομή του να ανακαλύπτουμε νέες πτυχές.

Ισως οι επισκέπτες θυμούνται μια παρατήρηση που κάνουμε συχνά, ότι οι 'αντισιωνιστές' μισούν το Ισραήλ διότι το βλέπουν σαν το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα σε εκείνους (που ας πούμε παλεύουν για κοινωνική δικαιοσύνη με έναν τρόπο DisneyLand) και τον σοσιαλισμό -δηλαδή ό,τι έχουν στο κεφάλι τους για σοσιαλισμό; Ας προσέξουμε λίγο εδώ το εξής γεγονός: αυτοί πιστεύουν ότι το να μιλάει κανείς ελάχιστα θετικά για το Ισραήλ και ελάχιστα αρνητικά για Παλαιστίνιους είναι προδοσία στον Μαρξ και στον Λένιν.

Πόσες φορές σας έχει τύχει να συναντήσετε ανόητους που πιστεύουν κάτι τέτοιο; Αλλά όποτε τους κάνεις την πολύ απλή ερώτηση «Γιατί; Που ακριβώς ο Μάρξ ή ο Λένιν λένε κάτι τέτοιο;», ασφαλώς κανείς τους δεν έχει κάποια απάντηση: Είναι έτσι επειδή έτσι νομίζουν.

Εντωμεταξύ, η αλήθεια είναι το αντίθετο: Ο Λένιν είχε πει ότι η χειραφέτηση ενός 'καταπιεσμένου έθνους' δεν μπορεί να σημαίνει την αφαίρεση δικαιωμάτων από το 'έθνος-καταπιεστή' (αν θεωρήσουμε για χάρη της κουβέντας ότι υπάρχουν εδώ δυο τέτοια έθνη) Είχε πει σαφώς στο 'The Right of Nations to Self-Determination' https://www.marxists.org/archive/lenin/works/1914/self-det/ch04.htm ... πως προκειμένου το καταπιεσμένο έθνος να χειραφετηθεί, απαγορεύεται να δράσει ώστε να περιοριστούν τυχόν προνόμια άλλων εθνών, ακόμη και του έθνους-καταπιεστή. - «Αγωνιζόμαστε ενάντια στα προνόμια και τη βία του έθνους που καταπιέζει, και δεν δεχόμαστε με οποιοδήποτε τρόπο να υπάρξουν προνόμια από την πλευρά του καταπιεσμένου έθνους». Βέβαια, δεν έχουμε τέτοια περίπτωση στην υπόθεση Ισραήλ-Αράβων, αλλά αυτή είναι μία αρχή την οποία δεν φαίνεται να συμμερίζονται οι 'αριστεροί' που δήθεν παριστάνουν ότι κόπτονται για τα συμφέροντα της Παλαιστίνης.

Αν υποτίθεται μας ενδιαφέρει η συνύπαρξη και η ανοχή, όλα αυτά πρέπει να τα λάβουμε υπόψη.

Ολα τα έθνη είναι κατασκευές.

Και από τη στιγμή που ζούμε στην εποχή του αυτοπροσδιορισμού και ασφαλώς τον δεχόμαστε, όλα τα έθνη αξίζουν να υπάρχουν, εφόσον θέλουν να υπάρχουν.

Σε κανέναν δεν πέφτει λόγος.

Το μεγάλο ερώτημα εδώ είναι, μπορούμε να δεχτούμε τις απαιτήσεις ενός έθνους, όποιο κι αν είναι αυτό, που έχει κύριο σκοπό την καταστροφή ενός άλλου έθνους; Μπορούμε να δεχτούμε ένα έθνος να επιδιώκει να διώξει και να εξαφανίσει και να καταργήσει ένα άλλο έθνος, που μάλιστα αποτελείται από πρόσφυγες και επιζώντες του Ολοκαυτώματος; Κι αφού φτάσαμε μέχρι εδώ, το πιο μεγάλο ερώτημα είναι: Εμείς θέλουμε να χειραφετηθούν οι Παλαιστίνιοι και να αποκτήσουν το δικό τους κράτος.

Εκείνοι το θέλουν; Είμαστε βέβαιοι 100% ότι το θέλουν; Διότι η Ιστορία και η εμπειρία δείχνει ότι μάλλον κάτι άλλο έχουν στο μυαλό τους.

Διαβάστε π.χ.: - Πόσα σχέδια ειρήνευσης και πόσες συμφωνίες έχουν απορρίψει οι Παλαιστίνιοι; Γιατί όλα τα σχέδια λύσεων και οι πρωτοβουλίες έχουν δυτική ή ισραηλινή ή ‘τρίτη’ υπογραφή, και ποτέ παλαιστινιακή; https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2018/09/05/palestinians-only-reject-80-peace-offers-05-of-palestinian-lessons/ - Γνωρίζει κανείς τον πλήρη κατάλογο όλων των αιτημάτων των Παλαιστινίων; https://protocolswithoutzion.wordpress.com/2018/09/06/nobody-knows-the-full-list-of-palestinian-demands-06-of-palestinian-lessons/ Για το «εν αρχή είναι ο αντιφασισμός» που λέγαμε πριν: Με δυο λόγια: Και γιατί πολλοί μπορεί να λένε «αντιφασισμός» αλλά στην πραγματικότητα ούτε το Ολοκαύτωμα δεν έχουν κατανοήσει.

Δεν υπάρχει περίπτωση να θελήσω να συζητήσω με κάποιον, αν δεν έχει κατανοήσει τι συνέβη στο Ολοκαύτωμα.

Διότι αν δεν γνωρίζει κάποιος το Ολοκαύτωμα, δεν γνωρίζει τι ήταν ο ναζισμός.

Κι αν δεν έχει μάθει ποτέ τι ήταν ο ναζισμός, αποκλείεται να κατανοήσει το αντίθετό του, τη δημοκρατία, τα ανθρώπινα δικαιώματα, τον προοδευτικό τρόπο σκέψης και όλα όσα έρχονται μετά.

Αλλά πρώτα, πρέπει να έχει καταλάβει τι συνέβη στο Ολοκαύτωμα.

Αν δεν περνάει αυτόν τον πήχυ κάποιος, συγγνώμη, αλλά είναι άσκοπος ζημιογόνος χρόνος, από κει και μετά.

Και στο σημείο αυτό, ειλικρινά αναρωτιέμαι, πως γίνεται άνθρωποι αριστεροί και ουμανιστές να μην τα λαμβάνουν αυτά υπόψη τους και να ξεχνάνε ότι η χειραφέτηση και η απελευθέρωση και η δικαιοσύνη έχει νόημα μόνο όταν αφορά όλους τους λαούς.

Αν εξαιρέσεις έστω και έναν λαό, τότε δεν μπορείς να μιλάς για απελευθέρωση, όπως και αν εξαιρέσεις έναν μόνο άνθρωπο για να τον αφήσεις χωρίς δικαιώματα, δεν μπορείς να μιλάς για αντιρατσισμό. @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους