Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Επιµένω όµως ότι ο εκφυλισµός που παρατηρείται στον ΣΥΡΙΖΑ ως κρίση µετά τις ήττες είναι χαρακτηριστικό του πολιτικού συστήµατος.

Για πρώτη φορά υπάρχουν στη Βουλή 40 ανεξάρτητοι βουλευτές.

Για τους δηµοσιολόγους συνήθως µεταφράζεται ως ρευστότητα του πολιτικού συστήµατος. ∆εν πρόκειται για ρευστότητα που δηµιουργείται από τον επανακαθορισµό των πολιτικών δυνάµεων, αλλά για ώσµωση που εµφανίζεται λόγω της οµογενοποίησής τους. ∆εν ζούµε το τέλος των ιδεολογιών και της πολιτικής.

Οι ιδεολογίες υπάρχουν όσο υπάρχουν κοινωνικές/ταξικές αντιθέσεις που πρέπει να εκφραστούν.

Απλώς ζούµε τη συντριπτική ήττα των πολιτικών δυνάµεων που εκφράζουν τους αδύναµους.

Μετά την πτώση του υπαρκτού σοσιαλισµού η Αριστερά και η σοσιαλοδηµοκρατία δεν µπόρεσαν να βρουν τι εκφράζουν και ποιο ήταν το πεδίο τους. ∆εν εµβάθυναν στις αντιθέσεις για να διαµορφώσουν πολιτικές επιλογές και ιδέες.

Από τη µια µεριά αποδέχτηκαν τα νεοφιλελεύθερα αφηγήµατα της αγοράς, της τεχνοκρατίας και της συναίνεσης και από την άλλη κράτησαν τη διαµαρτυρία ως πολιτική performance.

Πολύ συχνά η διαµαρτυρία δεν αφορούσε το ίδιο το υποκείµενο της Ιστορίας, τον άνθρωπο, αλλά τεχνητούς υποκειµενικούς προσδιορισµούς. Η Αριστερά σε κάθε µορφή της στην Ελλάδα είναι έτοιµη να διαµαρτυρηθεί χωρίς να εξετάσει το δίκιο, την ουσία της διαµαρτυρίας ή τη σύνδεση µε κάποιον ουσιαστικό σκοπό.

Και ναι µεν θα µπορούσε να κάνει ακόµη κι αυτό, αλλά το πρόβληµα είναι ότι το κάνει για να µη χρειαστεί να το εντάξει σε µια στρατηγική ή πλαίσιο ιδεών.

Τα δικαιώµατα του υπογαστρίου, για κάποιον λόγο που δεν φαίνεται να έχει λογική εξήγηση, είναι πιο οικεία στη σύγχρονη Αριστερά από το δικαίωµα στην επιβίωση.

Οταν η Αριστερά απαρνήθηκε την πολιτική αντιπαράθεση ως στοιχείο της πολιτικής δράσης και δέχτηκε να αντικατασταθεί από ειδικούς και τεχνοκράτες (βλ. Ινστιτούτο Τσίπρα), ταυτόχρονα αποδέχτηκε ότι διεκδικεί θέση στην πολιτική σκηνή και δεν επιθυµεί να την αλλάξει.

Πριν από χρόνια η µεταπήδηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη από την Ενωση Κέντρου στην ΕΡΕ χαρακτηρίστηκε Αποστασία.

Το ίδιο και η µεταγραφή του Θόδωρου Κατσίκη από τη ∆ΗΑΝΑ του Κωστή Στεφανόπουλου στη Ν∆, που χάρισε την κυβέρνηση στον Κώστα Μητσοτάκη το 1990.

Σήµερα οι µεταγραφές βουλευτών από κόµµα σε κόµµα δεν έχουν τίποτα επιβαρυντικό.

Η έδρα θεωρείται ιδιοκτησία και τα κόµµατα συγκοινωνούντα δοχεία.

Ζούμε τις εκφράσεις αυτού που καιρό αποκαλώ καρτελοποίηση των κομμάτων. Κόμματα χωρίς ουσιαστική αντιπαλότητα για το καλό της κοινωνίας, που διαγκωνίζονται για το οικόπεδο της εξουσίας

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους