"Κάστρα του Ολύμπου και του Παρνασσού φαντάσματα, ήρωες μες στα χαλάσματα", τραγουδούσαμε στους δρόμους του Αστακού, με το φέρετρο σκεπασμένο με μια κόκκινη σημαία. Ακριβώς πριν είκοσι χρόνια, στις...
"Κάστρα του Ολύμπου και του Παρνασσού φαντάσματα, ήρωες μες στα χαλάσματα", τραγουδούσαμε στους δρόμους του Αστακού, με το φέρετρο σκεπασμένο με μια κόκκινη σημαία.
Ακριβώς πριν είκοσι χρόνια, στις 10 Ιουνίου 2006, στην κηδεία του πατέρα μου, Νίκου Αλεξάτου.
Του "Εκδικητή", διοικητή στοιχείου πολυβόλων του 2/39 Συντάγματος του ΕΛΑΣ Αιτωλοακαρνανίας.
Ενός ανθρώπου έντιμου, ενός προλετάριου οικοδόμου.
Στη φωτογραφία του 1962 με όλη την οικογένεια στον τόπο που γεννήθηκε, την Κεφαλονιά. Μετά από λίγους μήνες έφυγε μετανάστης για τη Γερμανία.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους