Original Post

Πλήρες Κείμενο:

20.000 λιγότερες αιτήσεις για την εκπαίδευση. Και ξέρετε κάτι; Δεν μου φαίνεται καθόλου παράξενο.

Αυτό που μου φαίνεται παράξενο είναι ότι άργησε τόσο πολύ να συμβεί.

Για χρόνια ζητάμε από τους νέους εκπαιδευτικούς να γίνονται ολοένα και καλύτεροι.

Να αποκτούν πτυχία.

Να αποκτούν μεταπτυχιακά.

Να παρακολουθούν σεμινάρια.

Να πιστοποιούνται ξανά και ξανά.

Να επενδύουν χρόνο, χρήματα και κόπο για να χτίσουν ένα μέλλον.

Και μετά τους λέμε να περιμένουν.

Να περιμένουν πίνακες.

Να περιμένουν διορισμούς.

Να περιμένουν μια θέση.

Να περιμένουν μια ζωή που συνεχώς μετατίθεται για αργότερα.

Για χρόνια τους ζητήσαμε να αποδείξουν την αξία τους.

Αλλά σπάνια τους αποδείξαμε τη δική μας.

Γι’ αυτό η είδηση δεν είναι οι 20.000 λιγότερες αιτήσεις.

Η είδηση είναι ότι μια ολόκληρη γενιά εκπαιδευτικών σταμάτησε να πιστεύει πως το σύστημα θα ανταμείψει τον κόπο της.

Και όταν οι νέοι άνθρωποι παύουν να βλέπουν την εκπαίδευση ως μέλλον τους, δεν είναι οι νέοι που πρέπει να απολογηθούν. Είναι η πολιτεία που πρέπει να αναρωτηθεί γιατί έπαψαν να τη θεωρούν ελπίδα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους