🚩✊13 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΤΟΥ ΙΟΥΝΙΟΥ Νωρίς το πρωί της 28ης Μαΐου 2013, μια μπουλντόζα φτάνει στο πάρκο Γκεζί, δίπλα στην πλατεία Ταξίμ στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης, και αρχίζει να ξεριζώνει...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Στις 30 Μαΐου, χιλιάδες άνθρωποι συρρέουν στο πάρκο ως αντίδραση και συγκρούονται με την φασιστική αστυνομία του καθεστώτος, αγνοώντας τις βόμβες αερίου και πυροδοτώντας ένα κίνημα που εξαπλώθηκε σε όλη τη χώρα.

Τα εκατομμύρια των ανθρώπων που συρρέουν στους δρόμους σε όλη τη χώρα, δεν διαμαρτύρονται μόνο για την κατεδάφιση του πάρκου Γκεζί.

Η πλατεία Ταξίμ, άλλωστε, έχει από μόνη της ιστορική σημασία.

Το σύνθημα «Παντού Ταξίμ, Παντού Αντίσταση» (her yer taksim her yer direniş) δεν φωνάζεται χωρίς λόγο – εκεί, στην Ταξίμ, κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων της Πρωτομαγιάς του 1977 έπεσαν μάρτυρες περίπου σαράντα αριστεροί διαδηλωτές.

Ο θυμός ενάντια στο καθεστώς, που συσσωρευόταν σταδιακά επί χρόνια, τελικά εκρήγνυται και εξαπλώνεται στους δρόμους: για τους λαούς της Τουρκίας, η κατεδάφιση του πάρκου Γκεζί στην πλατεία Ταξίμ και το σχέδιο κατασκευής ενός εμπορικού κέντρου αποτέλεσε την τελευταία σταγόνα, αλλά και την σπίθα που πυροδότησε την εξέγερση του Ιουνίου.

Σαν σήμερα, στις 9 Ιουνίου, πραγματοποιείται μια πολύ μεγαλύτερη διαδήλωση με εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχοντες, αυτήν τη φορά με πιο αριστερό χαρακτήρα.

Οι άνθρωποι ισχυρίζονται ότι είναι από τα μεγαλύτερα πλήθη που έχει δει ποτέ η πλατεία στην σύγχρονη ιστορία.

Στις 11 Ιουνίου, η φασιστική αστυνομία του κράτους του Ερντογάν ξεκινά επιχείρηση για να ανακτήσει την πλατεία από τους διαδηλωτές.

Παρά τις σφοδρές συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα μέχρι τη νύχτα, η αστυνομία καταλαμβάνει την πλατεία.

Στις 15-16 Ιουνίου, έχοντας καταλάβει την πλατεία για τέσσερις ημέρες, η αστυνομία την χρησιμοποιεί για να προβεί σε εκκένωση του πάρκου Γκεζί.

Το πάρκο εκκενώνεται γρήγορα, αλλά η Κωνσταντινούπολη εκρήγνυται καθώς η πόλη προσπαθεί να φτάσει στην Ταξίμ.

Οι διαδηλωτές καταφέρνουν να διασχίσουν τη γέφυρα του Βοσπόρου για δεύτερη φορά σε δύο εβδομάδες, με τις συγκρούσεις να συνεχίζονται μέχρι την επόμενη μέρα.

Κατά την διάρκεια των διαδηλώσεων της 16ης Ιουνίου, πυροβολείται από τις δυνάμεις της αστυνομίας ο 14-χρονος τότε Berkin Elvan, καθώς έβγαινε από το σπίτι του για να πάρει ψωμί. Ο Elvan πέφτει μάρτυρας στις 11 Μαρτίου, στο νοσοκομείο της Κωνσταντινούπολης, όπου και είχε παραμείνει σε κωματώδη κατάσταση για εννιά μήνες.

Δεκατρία χρόνια έχουν περάσει από τις διαμαρτυρίες στο Γκεζί, τη μεγαλύτερη μέχρι τότε εξέγερση ενάντια στο αυταρχικό σχέδιο του Ερντογάν και τον τουρκικό φασισμό.

Νέοι όπως ο Μπερκίν Ελβάν και ο 19χρονος Αλί Ισμαήλ Κορκμάζ βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της εξέγερσης του Ιουνίου και έγιναν η τιμή της.

Έγιναν η φλόγα της αντίστασης που συνεχίζει να καίει.

Δεκατρία χρόνια μετά, η Εξέγερση του Ιουνίου δεν χάθηκε, ούτε ξεχάστηκε.

Η μνήμη του Γκεζί ζει στους δρόμους.

Η σπίθα βρίσκεται ακόμα εκεί σε όσους αντιστέκονται στους δρόμους της Τουρκίας παρά την βία και την αστυνομοκρατία του τουρκικού φασιστικού καθεστώτος.

Η αντίσταση συνεχίζει στα κελιά τύπου πηγάδι όπου οι επαναστάτες κρατούμενοι συνεχίζουν με τις απεργίες πείνας τους να αντιστέκονται ενάντια στον τουρκικό φασισμό, το παρακράτος και την ντόπια ολιγαρχία! ΠΑΝΤΟΥ ΤΑΞΙΜ, ΠΑΝΤΟΥ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους