Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Γράφει ο Gerasimos Evangelàtos: Εξαιρετικά τα αντανακλαστικά του Εθνικού Θεάτρου στην επιστολή διαμαρτυρίας των Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων.

Ικανοποίησε τη «γκρίνια» μας, δίνοντάς μας τη δυνατότητα να δηλώσουμε τη διαθεσιμότητά μας προκειμένου να εργαστούμε σε συγκεκριμένο πλαίσιο, υπό εποπτεία και με όρους.

Με όλο τον σεβασμό, όσοι γράφουμε συστηματικά θέατρο δεν ψάχνουμε αφηρημένη εργασία ούτε αναθέσεις.

Διεκδικούμε τη θέση μας στη σύγχρονη δραματουργία (καλή, κακή, mainstream, εμπορική, πειραματική, ας την κρίνει το κοινό κι ο χρόνος), την οποία υποχρεούται πριν από κάθε ιδιώτη παραγωγό να στηρίζει η Πρώτη Σκηνή της χώρας.

Θέλουμε να πούμε τις ιστορίες του καιρού μας στη γλώσσα μας και να τις απευθύνουμε στο εγχώριο και (γιατί όχι;) διεθνές κοινό από την εξ ορισμού ενδεδειγμένη πλατφόρμα, όπως συμβαίνει σε όλο τον κόσμο. Η Νέα Σκηνή του Εθνικού (άντε, η Πειραματική μέχρι να αποδείξουμε ότι δε θα λερώσουμε τα χαλιά) οφείλει να πάρει το ρίσκο και να αφιερώσει το ρεπερτόριο της στη σύγχρονη ελληνική δραματουργία, παράλληλα με το άνοιγμα της σε νέους σκηνοθέτες, ηθοποιούς, αισθητικά ρεύματα.

Τα ελληνικά έργα που θα αφηγούνται την εποχή μας σε είκοσι, τριάντα, πενήντα χρόνια, γράφονται ήδη και αρθρώνουν λόγο ισχυρό.

Το ερώτημα είναι αν το Εθνικό θα αποφασίσει να συμβάλει στη δημιουργία τους ή απλώς θα τα παρακολουθεί από απόσταση χάνοντας τον πρωταρχικό λόγο της ύπαρξης του.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους