Ξέρετε ότι για το μεγαλύτερο μέρος της ανθρώπινης ιστορίας τα παιδιά δεν μάθαιναν σε #τάξεις_με_συνομήλικους; Το να χωρίζουμε τους ανθρώπους αυστηρά με βάση το έτος γέννησής τους είναι μια σχετικά...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τώρα βάζουμε όλους τους 10χρονους #μαζί.

Όλους τους 11χρονους μαζί.

Όλους τους 12χρονους μαζί.

Και δεν μας φαίνεται καθόλου περίεργο. ΚΑΘΟΛΟΥ.

Ενώ αν το σκεφτείς λίγο... είναι κάπως αστείο.

Φαντάσου λοιπόν να το κάναμε και στους ενήλικες. - Συγγνώμη κυρία μου, είστε 47; Παρακαλώ πηγαίνετε στο τραπέζι των 47χρονων.

Οι 46χρονοι είναι δίπλα.

Οι 48χρονοι πιο πέρα.

Βλέπεις, το γαλλικό εκπαιδευτικό μοντέλο αγαπούσε την #οργάνωση.

Και αφού τους βάλαμε όλους να μαθαίνουν περίπου ΤΟ ΙΔΙΟ ΠΡΑΓΜΑ, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΡΥΘΜΟ... (διάβασε και την προηγούμενη ανάρτηση, αυτό είναι το 2ο μέρος), μετά τους χωρίσαμε #ανά_ηλικία.

Αρχικά, ακούγεται λογικό.

Και πολλές φορές λειτουργεί.

Αλλά υπάρχει ένα μικρό προβληματάκι.

Τα παιδιά γεννιούνται την ίδια χρονιά, ναι.

Δεν αναπτύσσονται όμως την ίδια χρονιά. Ο Πέτρος των 10 μπορεί να διαβάζει σαν 13χρονος. Η Άννα των 10 μπορεί να ζωγραφίζει σαν καλλιτέχνης.

Κι η Μαρία των 10 μπορεί να είναι η πιο ώριμη ψυχή της τάξης.

Αλλά το σύστημα κοιτάζει κυρίως την ημερομηνία γέννησης σαν να λέει: - Όλοι γεννηθήκατε το 2016; Τέλεια.

Μπείτε μέσα.

Ξέρετε όμως ποιο είναι το παράξενο; Στις περισσότερες οικογένειες, στις παρέες, στις γειτονιές, στις δουλειές και σχεδόν σε όλη τη ζωή μας, συναναστρεφόμαστε ανθρώπους διαφορετικών ηλικιών.

Το μοναδικό μέρος όπου επιμένουμε να χωρίζουμε τους ανθρώπους σχεδόν αποκλειστικά με βάση το έτος γέννησής τους είναι... το #σχολείο.

Παλαιότερα υπήρχε ένας δάσκαλος, ένα δωμάτιο και... καλή τύχη. Ο Γιάννης των 7 καθόταν δίπλα στον Κώστα των 12. Οι μικροί κοιτούσαν τους μεγάλους.

Οι μεγάλοι βοηθούσαν τους μικρούς.

Με λίγα λόγια, η τάξη έμοιαζε περισσότερο με μεγάλη οικογένεια και λιγότερο με παρτίδα γιαουρτιών που γράφει απ' έξω: «Ημερομηνία παραγωγής: 2016.» Η μεγάλη αλλαγή ήρθε όταν τα κράτη αποφάσισαν να εκπαιδεύσουν όχι δεκάδες ή εκατοντάδες παιδιά, αλλά ε κ α τ ο μ μ ύ ρ ι α. Και κάπου εκεί κάποιος είπε: - Παιδιά, αν συνεχίσουμε έτσι θα τρελαθούμε.

Βάλτε όλους τους 10χρονους μαζί, όλους τους 11χρονους μαζί και ας ελπίσουμε για το καλύτερο.

Κάπως έτσι γεννήθηκε κάτι που σήμερα μας φαίνεται απολύτως φυσιολογικό.

Τόσο φυσιολογικό, που σχεδόν κανείς δεν σταματά να ρωτήσει: - Μισό λεπτό... ΓΙΑΤΙ το κάνουμε έτσι; 🤔 Είναι λίγο σαν να βάζεις στο ίδιο ράφι ένα βιολί, ένα ποδήλατο και μια τοστιέρα επειδή αγοράστηκαν τον... ίδιο μήνα.

Μα δύο παιδιά που γράφουν στο πιστοποιητικό γέννησης την ίδια χρονιά μπορεί να απέχουν μεταξύ τους περισσότερο απ' όσο φανταζόμαστε.

Ο ένας μπορεί να διαβάζει βιβλία για εφήβους.

Ο άλλος να δυσκολεύεται ακόμη με μια παράγραφο.

Ο ένας μπορεί να λύνει προβλήματα σαν μικρός μαθηματικός κι ο άλλος να ζωγραφίζει σαν καλλιτέχνης.

Ο ένας μπορεί να έχει ύψος 1,60 κι ο άλλος 1,35. Κι όμως το σύστημα κοιτάζει κυρίως ένα πράγμα: 📅 Ημερομηνία γέννησης.

Σαν να λέει: «Αφού γεννηθήκατε την ίδια χρονιά, είστε περίπου ίδιοι.» Υπάρχουν όμως σχολεία, όπως τα Montessori, τα Waldorf, σχολεία στη Φινλανδία και στη Νέα Ζηλανδία, στον Καναδά και στην Αυστραλία, όπου οι 9χρονοι, οι 10χρονοι και οι 11χρονοι βρίσκονται στην ίδια τάξη.

Ναι, καλά διαβάσατε.

Χωρίς να ανοίξει η γη, χωρίς να καταρρεύσει το εκπαιδευτικό σύστημα, χωρίς να χρειαστεί να επέμβει ο ΟΗΕ.

Και ξέρετε ποιο είναι το ακόμα πιο παράξενο; Οι έρευνες δεν δείχνουν ότι αυτά τα παιδιά καταστρέφονται ακαδημαϊκά.

Αντιθέτως, πολλές φορές δείχνουν περισσότερη #συνεργασία, περισσότερη #αλληλοβοήθεια και ΛΙΓΟΤΕΡΟ... ανταγωνισμό.

Οι μικροί κοιτούν τους μεγάλους και λένε: - Κάποια μέρα θα τα κάνω κι εγώ αυτά.

Οι μεγάλοι βοηθούν τους μικρούς και ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι για να εξηγήσεις κάτι, πρέπει πρώτα να το έχεις καταλάβει εσύ.

Παράξενο, ε; Δηλαδή ακριβώς όπως συμβαίνει στις οικογένειες.

Ακριβώς όπως συμβαίνει στις παρέες, στις δουλειές.

Ακριβώς όπως συμβαίνει σχεδόν παντού στη ζωή.

Κι όμως, εμείς έχουμε συνηθίσει τόσο πολύ να χωρίζουμε τα παιδιά με βάση το έτος γέννησής τους, που μας φαίνεται αυτονόητο.

Σαν να λέμε... Γεννήθηκες το 2016; Από εδώ.

Γεννήθηκες το 2015; Από εκεί.

Γεννήθηκες το 2014; Μην ανακατεύεσαι με τους άλλους.

Κάτι παρόμοιο έκανε κι ο Elon Musk.

Στο σχολείο που δημιούργησε, οι μαθητές συχνά οργανώνονται περισσότερο γύρω από τα #ενδιαφέροντα και τις #δυνατότητές τους παρά αποκλειστικά γύρω από την ηλικία τους.

Το αστείο είναι ότι όταν αγοράζουμε παπούτσια, ψάχνουμε το νούμερο που ταιριάζει στο παιδί.

Όταν αγοράζουμε ποδήλατο, ψάχνουμε το μέγεθος που ταιριάζει στο παιδί.

Όταν αγοράζουμε γυαλιά, ψάχνουμε τον φακό που ταιριάζει στο παιδί.

Στην εκπαίδευση όμως πολλές φορές ξεκινάμε από την #ημερομηνία_γέννησης κι ελπίζουμε ότι θα ταιριάξει το παιδί... στο σύστημα.

Παντού δηλαδή προσπαθούμε να προσαρμόσουμε το αντικείμενο στον άνθρωπο, ενώ στο σχολείο συχνά προσπαθούμε να προσαρμόσουμε τον άνθρωπο στο... σύστημα.

Πριν πείτε ότι όλα αυτά είναι ιδέες κάποιων ρομαντικών δασκάλων με σανδάλια και κιθάρες, να σας πω ότι παρόμοιες σκέψεις έχουν εκφράσει ερευνητές, πανεπιστημιακοί, βραβευμένοι εκπαιδευτικοί και άνθρωποι της τεχνολογίας.

Προφανώς δεν συμφωνούν όλοι μεταξύ τους.

Συμφωνούν όμως στο ότι η ηλικία είναι ένας ΒΟΛΙΚΟΣ τρόπος να οργανώσεις παιδιά. Δεν είναι απαραίτητα ο καλύτερος τρόπος να περιγράψεις #ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ. www.reschool.gr

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους