Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Όλα αυτά τα θέματα εμποτίζουν τις λυρικές παραινέσεις του ήρωα προς την πολυαγαπημένη του, στο έργο Hyperion του Hölderlin.

Και πρώτα απ' όλα είναι κατάφωρο το ότι οι εραστές συνδέονται με κάποιο ανδρογυνικό πεπρωμένο· γιατί, "πριν το μάθουμε κι οι δυο, ανήκαμε ο ένας στον άλλο". Πράγμα που δικαιολογεί το γεγονός ότι η συνάντηση θα αποτελεί μια μεγάλη αναστάτωση, γιατί ισοδυναμεί με μια σύμπτωση των όντων.

Μέσα στη μεγάλη αυτή ταραχή που δημιουργείται, η συγκίνηση των σωμάτων διόλου δεν απουσιάζει: "Ένα ρίγος φλογερής ηδυπάθειας με διαπέρασε, όλες μου οι αισθήσεις ταράχθηκαν, και τα χέρια μ' έκαψαν σαν κάρβουνα όταν την άγγιξα!". Ωστόσο, ο πόθος των εραστών για ένωση προχωρεί πολύ πιο πέρα από τον αισθησιασμό και, επομένως, χρειάζεται, για να εκφραστεί, ένα μεταφορικό σχήμα: "Θα θέλαμε να γίνουμε μελωδία και να ενωθούμε ο ένας με τον άλλο σε μιαν ουράνια αντίστιξη". Όμως αυτός ο αληθινός πόθος ανδρογυνικής αποκατάστασης είναι προορισμένος, μέσα σε τούτη την ύπαρξη που μας μοιράζεται, να αποτύχει, και ο βαθμός της αποτυχίας είναι τόσο πιο τραγικός όσο ο ερωτευμένος ήρωας έχει δει κατά κάποιον τρόπο να λάμπει η πλατωνική εικόνα της Ομορφιάς, κι όσο ο χωρισμός θα είναι γι' αυτόν ο σκληρότερος που μπορεί να υπάρχει, αφού είναι ένα ον που θα τη στερείται από τώρα και στο εξής.

Αλλά χωρίς αμφιβολία είχε παραγνωρίσει πως η ύπαρξή μας βρίσκεται διασπασμένη μέσα σ' ένα χωρο-χρονικό πλαίσιο και πως τα σώματα δεν συνδέονται ποτέ με τρόπο οριστικό.

Αυτό του το υπενθυμίζει η πολυαγαπημένη του, η Διοτίμα: "Το κατάλαβα πολύ νωρίς: δεν μπορούσα να σου είμαι το παν.

Μήπως μπορούσα να σε λυτρώσω από τις αλυσίδες της θνητής κατάστασης;". Όλα συμβαίνουν σαν το πάθος που αποκρυσταλλώνεται πάνω σ' ένα ον σεξουαλικά διαφορετικό να μην κάμνει τίποτε άλλο εκτός από το να αποκαλύπτει πιο βαθιά την οντολογική μοναξιά του όντος.

Αυτό αποσπά από τον ήρωα του ποιητή μιαν εξαιρετική ενδεικτική ομολογία: "Όσο πλούσιοι κι αν είμαστε, αυτό που μας φτωχαίνει είναι η αδυναμία να είμαστε μόνοι· η επιμονή του έρωτα μέσα μας, για όλη μας τη ζωή". Jean Libis Ο Μύθος του Ανδρογύνου Μετάφραση Αριστέα Παρίση Εκδόσεις Ολκός, 1989

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους