@anastasis1975 Φαντάσου να υπάρχει ένας άνθρωπος που να ανάβει κεριά και να προσεύχεται στον Θεό με δάκρυα στα μάτια εξαιτίας σου. Όχι γιατί ζητά να σε κρατήσει κοντά του, ούτε γιατί περιμένει κάτι σε αντάλλαγμα, αλλά μόνο γιατί νοιάζεται για σένα περισσότερο από όσο θα μάθεις ποτέ. Εύχομαι να μη μάθεις ποτέ πόσα κεριά άναψα και πόσες προσευχές έκανα για να γυρίζεις πάντα με ασφάλεια στο σπίτι. Πόσες φορές ψιθύρισα το όνομά σου μέσα στη σιωπή, ζητώντας από τον Θεό να σε προστατεύει, να σου χαρίζει υγεία, γαλήνη και ανθρώπους που να σε αγαπούν αληθινά. Και ας ήμουν εγώ εκείνος που διάλεξε την απόσταση και τη σιωπή. Υπάρχουν φορές που η αγάπη δεν φωνάζει, δεν διεκδικεί και δεν ζητά εξηγήσεις. Μαθαίνει να στέκεται μακριά, με αξιοπρέπεια, και να αγαπά χωρίς να ενοχλεί. Μου αρκεί να ξέρω πως είσαι καλά. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμα και όταν δεν ανήκουν πια στη ζωή μας, εξακολουθούν να έχουν μια θέση στις προσευχές μας. Άνθρωποι που συνεχίζουμε να αγαπάμε σιωπηλά, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς προσδοκίες. Και ίσως αυτή να είναι η πιο αγνή μορφή αγάπης. Να μην ζητάς τίποτα για τον εαυτό σου. Να αρκείσαι μόνο στη σκέψη πως κάπου, κάποια ώρα της ημέρας, εκείνος ο άνθρωπος γύρισε ασφαλής στο σπίτι του, χαμογέλασε, ένιωσε αγαπημένος και είναι ευτυχισμένος. Και ας μη μάθει ποτέ πως, κάποιος, κάποτε, τον αγάπησε τόσο βαθιά, ώστε να τον αφήσει ελεύθερο και να συνεχίσει να τον εμπιστεύεται στα χέρια του Θεού, με ένα κερί αναμμένο και μια προσευχή που δεν έσβησε ποτέ. #foruyou #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Φαντάσου να υπάρχει ένας άνθρωπος που να ανάβει κεριά και να προσεύχεται στον Θεό με δάκρυα στα μάτια εξαιτίας σου.

Όχι γιατί ζητά να σε κρατήσει κοντά του, ούτε γιατί περιμένει κάτι σε αντάλλαγμα, αλλά μόνο γιατί νοιάζεται για σένα περισσότερο από όσο θα μάθεις ποτέ.

Εύχομαι να μη μάθεις ποτέ πόσα κεριά άναψα και πόσες προσευχές έκανα για να γυρίζεις πάντα με ασφάλεια στο σπίτι.

Πόσες φορές ψιθύρισα το όνομά σου μέσα στη σιωπή, ζητώντας από τον Θεό να σε προστατεύει, να σου χαρίζει υγεία, γαλήνη και ανθρώπους που να σε αγαπούν αληθινά.

Και ας ήμουν εγώ εκείνος που διάλεξε την απόσταση και τη σιωπή.

Υπάρχουν φορές που η αγάπη δεν φωνάζει, δεν διεκδικεί και δεν ζητά εξηγήσεις.

Μαθαίνει να στέκεται μακριά, με αξιοπρέπεια, και να αγαπά χωρίς να ενοχλεί.

Μου αρκεί να ξέρω πως είσαι καλά.

Γιατί υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμα και όταν δεν ανήκουν πια στη ζωή μας, εξακολουθούν να έχουν μια θέση στις προσευχές μας.

Άνθρωποι που συνεχίζουμε να αγαπάμε σιωπηλά, χωρίς απαιτήσεις και χωρίς προσδοκίες.

Και ίσως αυτή να είναι η πιο αγνή μορφή αγάπης.

Να μην ζητάς τίποτα για τον εαυτό σου.

Να αρκείσαι μόνο στη σκέψη πως κάπου, κάποια ώρα της ημέρας, εκείνος ο άνθρωπος γύρισε ασφαλής στο σπίτι του, χαμογέλασε, ένιωσε αγαπημένος και είναι ευτυχισμένος.

Και ας μη μάθει ποτέ πως, κάποιος, κάποτε, τον αγάπησε τόσο βαθιά, ώστε να τον αφήσει ελεύθερο και να συνεχίσει να τον εμπιστεύεται στα χέρια του Θεού, με ένα κερί αναμμένο και μια προσευχή που δεν έσβησε ποτέ. #foruyou

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους