Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗ ΞΕΧΝΑΜΕ ΑΠΟ ΠΟΙΟΥΣ ΓΛΥΤΩΣΑΜΕ. (ΜΠΛΟΦΕΣ, ΖΑΡΙΕΣ, ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ, ΜΙΑΣ ΑΔΙΣΤΑΚΤΗΣ ΚΛΙΚΑΣ ΑΝΕΓΚΕΦΑΛΩΝ Ο Αλέξης Τσίπρας και ο τότε υπουργός Οικονομικών, Γιάνης Βαρουφάκης, πίστευαν ότι το κόστος ενός Grexit για την ίδια την Ευρωζώνη θα ήταν τόσο τεράστιο (συστημικός κίνδυνος), ώστε οι δανειστές θα υποχωρούσαν στις ελληνικές αξιώσεις για κούρεμα του χρέους και χαλάρωση της λιτότητας.

Η απειλή της ρήξης χρησιμοποιήθηκε ως διαπραγματευτικό χαρτί.

Κατόπιν εντολής Τσίπρα , ο Γιάνης Βαρουφάκης είχε συστήσει μια ολιγομελή, μυστική ομάδα εργασίας (στην οποία συμμετείχε και ο Αμερικανός οικονομολόγος Τζέιμς Γκάλμπρεϊθ). Όπως αποκαλύφθηκε εκ των υστέρων: -Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία ενός παράλληλου συστήματος πληρωμών με τη χρήση των ΑΦΜ των πολιτών, προκειμένου να εκδίδονται ψηφιακά υποσχετικά (IOUs). -Αν και επισήμως η κυβέρνηση δήλωνε ότι το σχέδιο αφορούσε την «άμυνα» της χώρας εντός ευρώ σε περίπτωση που έκλειναν οι τράπεζες, ο ίδιος ο Βαρουφάκης παραδέχθηκε αργότερα ότι το σύστημα αυτό θα μπορούσε «εν μια νυκτί» να μετατραπεί σε υποδομή για εθνικό νόμισμα (δραχμή). Για να έχει αντίκρισμα η απειλή της ρήξης, η κυβέρνηση επιχείρησε γεωπολιτικά ανοίγματα εκτός Δύσης. Ο Παναγιώτης Λαφαζάνης (ηγέτης της «Αριστερής Πλατφόρμας» του ΣΥΡΙΖΑ που υποστήριζε ανοιχτά την επιστροφή στη δραχμή) και ο ίδιος ο Τσίπρας έκαναν ταξίδια στη Μόσχα.

Εξετάστηκαν σενάρια για προκαταβολές δισεκατομμυρίων από τον ρωσικό αγωγό φυσικού αέριου ή στήριξη από την Κίνα και το Ιράν.

Ωστόσο, οι προσπάθειες αυτές απέτυχαν, καθώς ούτε η Μόσχα ούτε το Πεκίνο και βεβαίως ούτε οι Ιρανοί ήταν διατεθειμένοι να χρηματοδοτήσουν μια ανοιχτή σύγκρουση της Ελλάδας με την Ευρωζώνη.

Η απόφαση για το δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου 2015 οδήγησε στο κλείσιμο των τραπεζών και την επιβολή των capital controls.

Παρά το γεγονός ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες προειδοποιούσαν ότι το διακύβευμα ήταν «Ευρώ ή Δραχμή», ο Τσίπρας υποστήριζε ότι το «Όχι» θα του έδινε ισχυρότερη διαπραγματευτική δύναμη.

Όταν το «Όχι» επικράτησε με 62%, ο Αλέξης Τσίπρας βρέθηκε μπροστά στο απόλυτο δίλημμα.

Διαπιστώνοντας ότι: -Δεν υπήρχαν ξένα συναλλαγματικά διαθέσιμα για να στηρίξουν ένα νέο νόμισμα. -Η Ευρώπη (και κυρίως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε) ήταν έτοιμη να αποδεχτεί ή και να σπρώξει την Ελλάδα εκτός ευρώ (το διαβόητο 5ετές Grexit). -Η χώρα κινδύνευε με άμεση άτακτη χρεοκοπία και ελλείψεις σε βασικά αγαθά (τρόφιμα, φάρμακα, καύσιμα). Αποφάσισε να μην ενεργοποιήσει κανένα Plan B. Απομάκρυνε τον Γιάνη Βαρουφάκη, άλλαξε τη γραμμή του Μαξίμου στο Συμβούλιο Πολιτικών Αρχηγών και, μετά από μια μαραθώνια διαπραγμάτευση 17 ωρών στις Βρυξέλλες, την αναγκη φιλοτιμία ποιούμενος υπέγραψε το 3ο Μνημόνιο, επιλέγοντας οριστικά την παραμονή της χώρας στο ευρώ.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους